DUVEL BLUES @ PUURS – 29/05/14

Duvelblues is reeds aan zijn veertiende editie toe. Voor het eerst werd het festival gespreid over twee dagen en dat is geen slechte keuze. Met een line-up van elf bands op één dag kan het al eens een ware uitputtingsslag worden, de aandacht vergaat en de laatste band speelt voor een halfvolle tent. De inrichters van Duvelblues hebben het goed bekeken en het ons comfortabeler gemaakt. Een rustige start op vrijdagavond met vier bands en zaterdag vijf bands op het hoofdpodium afgewisseld met twee bands in de tiendenschuur. Dat maakt ook dat alle bands iets langer kunnen spelen dan het gebruikelijke uurtje. Een line-up om U tegen te zeggen, Duvelblues is een van de weinige festivals waar het bluesgehalte nog hoog in het vaandel gedragen wordt.

VIDEO

Ondanks het slechte weer stroomt er vrijdagavond toch flink wat volk binnen in de tent. Tijdens de soundcheck van de eerste band ondergaan we nog maar eens een typische “drash national” maar geen nood, de tent is waterdicht en de zijwanden worden gesloten. Een terrasje doen zal er vanavond niet in zitten maar binnen in de tent is het ook leuk vertoeven en “den Duvel” gaat er rijkelijk van de hand. Om half acht wordt dan het startschot gegeven en de eerste band treed aan. Luca Giordano en Quique Gomez, de begeleidingsband van Jimmy Burns, laten zien dat ze het zonder de blueslegende ook weten waar te maken. Ze brengen traditionele old-school blues in hun eigen rustige stijl en dat valt bij het publiek hier in de tent goed in de smaak.  De band bestaat uit de Italiaan Luca Giordano op gitaar en vocals, de Madrileen Quique Gomez op bluesharp en vocals, David Salvador op bass en de Fransman Guillaume Destarac op drum.

Luca Giordano is geen onbekende hier in Puurs. Twee jaar geleden stond hij hier ook al op het podium te schitteren samen met de helaas reeds overleden Eric Guitar Davis. Het is een beetje een valse start want al bij de allereerste noot begeeft een van de snaren het van Luca’s Epiphone.  Quique Gomez zet de intro dan maar alleen in en Luca Giordano pikt even later feilloos in. Ze zijn perfect op elkaar ingespeeld. Na de instrumentale intro volgt “Travelin Man”. We worden getrakteerd op een aantal prachtige klassiekers, “If You Love Me Like You Say” van Albert Collins en het prachtige “One More Chance With You” van Little Walter. Bij “Don’t Ever Leave Me” is het de beurt aan Giordano om zijn zangtalent te tonen, en er volgen weer een paar pareltjes, “Don’t Start Me Talking” van Sonny Boy Willamsom en Buddy Guy’s “Cheaper To Keep Her”. Tijdens “Ain’t Nobody’s Busines” van Bessie Smith laat Gomez de microfoon voor wat hij is en stapt al zingend het podium af en de tent door. Zelfs unplugged vult hij de hele tent. Na “My Home” zit de eerste act er op, geen ronkende gitaarsolo’s maar authentieke Chicago Blues. Een perfecte opwarmer en dat alles onder het goedkeurend oog van Jimmy Burns die zich heel comfortabel naast het podium genesteld had. (ww)

VIDEO 1 - VIDEO 2 - VIDEO 3

Op deze eerste dag zijn er geen optredens in de Tiendenschuur om de pauzes te vullen maar het zijn korte change-overs, een ideale gelegenheid om de hoofdsponsor te eren en even bij te praten met de overige bluesfanaten. Na een half uurtje verschijnt dan de tweede band ten tonele: Chris Daniels and The Kings, een achtkoppige formatie uit Denver. Daniels en zijn jeugdvriend Freddy Gowdy brengen een funky mix in de stijl van Sly & the Family Stone. Voor hun Europese tour hebben ze de frontman van de Nederlandse JR Band, Jan Rijbroek himself onder de arm genomen. Dit is een ideale gelegenheid om de nieuwe CD te promoten natuurlijk en daar worden dan ook flink wat nummers uit gespeeld. “Joy”, “Nobody Knows”, “Something You Got” en de titeltrack “Funky to the Bone”, stuk voor stuk swingende partyacts waarbij het moeilijk is om stil te blijven staan. Maar er worden ook oudere nummers gebracht zoals het openingsnummer “The Sun Shines All The Time” en het swingende “I Like Your Shoes” waar er zelfs even verwezen wordt naar Sly & The Family Stone met “Play That Funky Music”. Daniels geeft zijn gastgitarist ruim de tijd om zijn eigen verhaal te doen. Al bij het tweede nummer leeft Rijbroek zich eens goed uit met zijn “If God Was A Woman”, een knaller van formaat. Iets later brengt hij dan met “Trouble Blues” een hommage aan BB King en “The Thrill Is Gone” wordt er geraffineerd tussen geweven. Chris Daniels & the Kings bezorgen ons een dik uurtje swingende, stomende, funky muziek. (ww)

VIDEO 1 - VIDEO 2

Met Carolyn Wonderland hadden de organisatoren ook een dame weten te strikken, die exclusief optrad in België op deze editie van Duvelblues tijdens haar korte Europese tournee. Deze 43-jarige roodharige gitariste - afkomstig uit Houston, maar uitgeweken naar muziekstad Austin - kan overigens al heel wat adelbrieven voorleggen op muzikaal vlak. Ze pakte niet alleen heel wat prijzen met haar band bij The Austin Music Awards , maar ze toert ook enorm veel: kortom Carolyn Wonderland heeft ervaring zat (om en bij de 200 gigs per jaar). Ook brengt Carolyn, die ook als protestzangeres bekendheid verwierf,  met de regelmaat van een klok nieuw werk op de markt: we tellen tien albums op haar teller die in 1991 startte. Als je bewierookt wordt door ene Bob Dylan dan betekent dat toch iets. Ook in Puurs hing er vuurwerk in de lucht met ‘Come Together’, een meeslepende opener waarin Carolyn al meteen haar troeven op tafel legde: een dijk van een stem, gekoppeld aan een degelijke gitaartechniek. Samen met haar twee begeleiders (drummer Kevin Lance en keyboard/bassplayer Cole El-Saleh) gaf ze er bij momenten een stevige lap op. Maar toch klonk het wat mij betreft af en toe een beetje ééntonig. Een welgekome afwisseling kwam er wel toen ze de lapsteelgitaar hanteerde en ‘Misunderstood’ (2008) ten gehore bracht. Ook het bekende ‘Only God Knows When’ van Blind Willy Johnson passeerde de revue.  Met  ‘What Good Can Drinkin’ Do’, één van de parels van Janis Joplin, pakte Carolyn uit met deze schitterend gebrachte cover.  Na een pakkende slowblues werd het tempo opgedreven richting slotnummer. Jammer genoeg bleek er geen tijd meer voor een bisnummer. Hoe dan ook: leuk concertje als voorloper voor de volgende klepper die er zat aan te komen rond middernacht. (svh)

VIDEO 1 - VIDEO 2 - VIDEO 3 - VIDEO 4

Het was dus uitkijken naar Nick Moss Band (NMB), die al enige bekendhVIDEO 1 - VIDEO 2 - VIDEO 3eid genoot in ons land na een eerdere passage in Peer (2006), maar met zijn huidige band vaart hij de voorbije jaren een andere koers. Hij was in een vroeger leven één van de iconen van de Chigacoblues, maar met de inbreng van tweede gitarist/zanger Michael Ledbetter is het repertoire toch wel veranderd, al blijft blues de basis. Maar er zit in het repertoire ook onder meer een dosis soul en funk, met dank aan de uitstekende zanger Michael Ledbetter. Het is dan ook benieuwd uitkijken naar Nick Moss, de 46-jarige imposante gitarist uit Chicago (Illinois), ‘home of the blues’. Hij leerde de stiel  bij onder meer Buddy Guy, Pinetop Perkins, James Cotton, Junior Wells en Jimmy Dawkins. Bovendien werd hij al vaak bewierookt door stergitarist Ronnie Earl, het vroegere boegbeeld van Roomfull of Blues. Frontman Nick Moss is dan ook een prijsbeest, want heel wat nominaties van de befaamde Blues Music Awards prijken op zijn cv. Maar met het huidige vernieuwde repertoire nam Nick Moss, die met ‘Time Ain’t Free’ (2014) al aan zijn tiende album zit, dus een beetje afscheid van de traditionele blues, die hij de voorbije twintig jaren predikte. Maar het repertoire op Duvelblues werd bijzonder gesmaakt door het publiek want de NMB (met bassist Mike Zabrin, drummer Patrick Seals en keyboard/piano Taylor Streif) zetten een prachtig concert neer, met een erg afwisselende setlist. We hoorden stevige geluiden (Southern Rock) gekoppeld aan ingetogen soulballades voorzien van de prachtige stam van Ledbetter, toch wel een aanwinst, ook als co-writer. Het was bij momenten genieten van dit uitstekende afsluiter van deze voor de eerste maal georganiseerde tweedaagse. De afwezigen hadden meer dan ongelijk. Het is nu uitkijken naar de zaterdageditie, die veel goeds belooft. (svh)

Walter Wouters & Sis Van Hoof

Foto © Michel Verlinden

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Artiest info
website  
facebook  

PUURS – 29/05/14

 

Luca Giordano en Quique Gomez

Chris Daniels and The Kings

Carolyn Wonderland

Nick Moss Band