DANIEL NORGREN @ AB, BRUSSEL - 06/05/15

Het was in 2013 dat wij voor de eerste keer hoorden van de Zweedse singer-songwriter/multi-instrumentalist Daniel Norgren. Hij was een van de vele acts op het 'End-of-the-Road'-festival dat jaar. Na wat opzoekwerk vooraf hadden we dit optreden met stip aangevinkt. In de vroege namiddag, onder een stralende zon, kwam de man op. Wat je zag was Norgren op zang, gitaar én drums en Anders Grahn op de contrabas. Maar wat je hoorde, was een sterke 4-koppige geroutineerde folk-rockband met goed geschreven songs. Il faut le faire!

Ook in 2013 schaften wij zijn vorige album 'Buck' aan, wat tot op heden (ongeacht de ietwat overbodige soundscapes) één van de meest gespeelde albums is bij ons thuis. U begrijpt dat wij dus halsstarrig uitkeken om Dhr. Norgren nogmaals live aan het werk te mogen zien. Ter gelegenheid van het verschijnen van de nieuwe langspeler 'Alabursy' krijgen we vanavond die kans!

Opener vandaag (The Summer Chafer) is ook de opener van het album, een instrumental. Wij wachten op het echte begin. Dat komt er met 'Lonely Girl', een piano-ballad. Wij zijn niet overtuigd. Bij het begin van het volgende nummer denken we dat hij Billy Joel's 'She's Always A Woman To Me' gaat coveren, maar het blijkt 'If You Look At The Picture Too Long' te zijn. Wij beginnen te denken dat die piano niet zo'n goed idee is. 'Everything You Know Melts Away Like Snow' wordt op de accordeon begeleid, maar jammer genoeg zorgt dar niet voor de gehoopte beterschap en wij vragen ons af of we gewoon veel geluk hebben gehad in Engeland.

Voor 'The Fox Chase' neemt hij zijn gitaar ter hande en voor het eerst vanavond denken we: “Dat lijkt er al wat meer op”. Wij geraken er van overtuigd dat Norgren bij de gitaar moet blijven, maar net op dat moment komt er een weergaloos prachtige versie van 'As Long As We Last' met Norgren op de piano. Dit is de Norgren die wij willen zien! Een nummer dat qua hartverscheurendheid doet denken aan Neil Young's 'Such A Woman'.

'Like There Was A Door' en 'Why Can't I Go Out And Climb The Trees' zijn nog onder zijn niveau, maar 'Worthless' daarentegen is prachtig. En blijkt ook het definitieve keerpunt te zijn. Vanaf nu haalt elke song het door ons verwachte niveau!  'Black Vultures' is ophitsender dan ooit, het publiek begint zowaar te joelen. Met 'Moonshine' toont hij dat deze hypnotiserende hymne live minstens even sterk is dan op de plaat en de samenzang op 'Putting My Tomorrows Behind' laat dit prachtnummer naar ongekende hoogtes stijgen. Als laatste nummer voor de bisronde kruipt hij terug achter de piano, voor het naïeve, ontwapenende 'Everlasting Friend'. Beeld je het gevoel in dat je had toen je voor het eerst (voor het compleet kapotgespeeld was) John Lennon's 'Imagine' hoorde. Dàt gevoel hebben wij bij de versie van vanavond. 'Once A Queen' tenslotte wordt ook op de piano begeleid, wat ook voor deze song wonderbaarlijk goed werkt.

Toegegeven, onze verwachtingen voor vanavond waren torenhoog. Dat deze niet volledig zijn ingelost wil niet zeggen dat we niet genoten hebben. De mindere songs wogen echt niet op tegen het talent en de kunde die in de betere songs werd ten berde gebracht. 20 juni komt Daniel Norgren naar de N9 in Eeklo. Wij raden u ten stelligste aan dit ook te doen!

Wim Verschueren

Foto © Claudia Callebaut

Setlist : The Summer Chafer (Instrumental) / Lonely Girl / If You Look At The Picture Too Long / Everything You Know Melts Away Like Snow / The Fox Chase / As Long As We Last / Like There Was A Door / Why May I Not Go out And Climb The Trees? / Worthless / Highbird / Black Vultures / Moonshine Got Me / Putting My Tomorrows Behind / Everlasting Friend – Bis: Once A Queen / Alabursy (Instrumental)

Artiest info
website  
facebook  

AB, BRUSSEL - 06/05/15