BRIAN TEMPLETON & ENRICO CRIVELLARO @ MOD, HASSELT - 14/05/15

De mensen van Move2blues hadden als slotact van het bluesseizoen gekozen voor een aantal grote namen. Want Brian Templeton en Enrico Crivellaro zijn namen die bij de bluesadepten zeker een lichtje doen branden. Eerstgenoemde maakte vooral furore als frontman bij The Radio Kings, goed voor vier degelijke albums. We zagen ze ooit – lang geleden – onder meer schitteren in de Diestse Bordeline. Ook gitaarvirtuoos Crivellaro konden we een aantal malen bewonderen in wisselende bezettingen (met de betreurde Finis Tasby, Jason Ricci, James Harman,..). Beide virtuozen hebben mekaar sinds een handvol jaren gevonden en het klikt blijkbaar.

Woendag 14 mei stond dan ook aangestreept in onze agenda voor een bezoekje aan de Hasseltse Muziekodroom, waar het tweetal begeleid werd door bassist Bert Stevens (o.a. The Jitterbugs, The Big Four, Little Steven, Rusty Roots) en drummer Nico van Hove (o.a. Gene Taylor, Rusty Roots). Het loopt alvast gesmeerd met dit viertal en al vlug wordt het juiste ritme gevonden met ‘Shame, Shame, Shame’, een al oudere song die het nog steeds doet. Al vlug doet Brian zijn jasje uit om er zoals vanouds een fameuze lap op te geven.

Met een explosieve Crivellaro aan zijn zijde kan het haast niet mislopen en dat werd bewezen in ‘You are My Sunshine’ en vooral met de slowblues ‘Let Me Down Easy’. Een eerste hoogtepunt wat mij betreft met beide artiesten die bij momenten zonder versterking dit nummer ten gehore brachten. Ook ‘Sugar Girl’ ontbrak niet als ode aan Templeton’s vrouwtje Christine waarna Crivellaro de wah-wahpedaal hanteerde in ‘I Can’t Stop The Rain’, een voodoonummertje. Afsluiter van de eerste set was het swingende ‘It Ain’t Easy’, de titeltrack van het gelijknamige succesalbum uit 1994. We herkenden de stem van Kim Wilson in dit bekende deuntje.

Set twee begon met een lange solo van Crivellaro op de gitaar met de dubbele hals waarna Templeton, gehuld in een ander hemdje, het publiek haast onmiddellijk bij het nekvel neemt, mede door zijn warme stem en zijn schitterend bluesharpspel. Vooral de ode aan BB King (‘Waiting On You’)  was wel pakkend, erbij vertellend dat de grote King ernstig ziek was en vocht voor zijn leven. Uitgerekend diezelfde avond verhuisde  BB King naar de eeuwige jachtvelden. 

Ook een cover van Ike Turner (‘The Big Question’) passeerde de revue waarna een nummer gespeeld werd van Mudcat Ward en het ingetogen ‘When I Was A Baby’ heel wat applaus oogstte. Maar ook Bloozin’, de titeltrack van zijn laatste album (uit 2006), raasde als een orkaan door de Muziekodroom. Afscheid nemen deed de band in schoonheid met ‘Goodbye Baby’, met een solerende Templeton die de zaal indook, waarna Crivellaro gitaargewijs stevig uitfreakte.  Uiteraard kwamen de vier heren nog terug om er boogiegewijs nog een fameuze lap op te geven. Jammer, maar ‘The Thrill Was Gone’.

Sis Van Hoof

Foto © Michel Verlinden

meer foto's © Michel Verlinden

 

 

VIDEO 1 - VIDEO 2 - VIDEO 3 - VIDEO 4 - VIDEO 5 - VIDEO 6

     

 
     
     
     
           
       
     
     
     
           
       
     
     
     
           

 

Artiest info
website  
facebook  

MOD, HASSELT - 14/05/15