JD McPHERSON @ DE CASINO, ST NIKLAAS - 03/03/18

Hij wordt wel eens de toekomst van de rockabilly en rootsmuziek genoemd. Jonathan David McPherson, afkomstig uit Oklahoma werd in 2012 toen hij zijn debuutalbum ‘Signs and Signifiers’ uitbracht, overladen met complimenten en meteen werd hij gebombardeerd tot de nieuwe Messias op rootsgebied. Het openingsnummer op deze cd ‘North Side Gal’ nestelde zich al snel in de hoofden van elke roots en rockabilly liefheb(ster)ber en terecht. Ook met zijn opvolger in 2015 ‘Let the Good Times Roll’ was het raak. JD speelde op heel wat grote festivals waaronder Blues Peer en hij was ook te gast op Rockin’ Around Turnhout in 2016. Verleden jaar bracht hij ‘Undivided Heart & Soul’ uit en dit ging gepaard met een serieuze koerswijziging. Hij raakte bevriend met Josh Homme van Queens Of The Stone Age en Dan Auerbach van The Black Keys en dit laat zich horen in zijn muziek. McPherson wist steeds uit te pakken met een retro sound die gelinkt werd aan artiesten uit de jaren ’50 en ’60 zoals o.a. Chuck Berry, Buddy Holly en Little Richard. Tevens wist hij invloeden van The Pixies, Led Zeppelin en T-Rex doorheen zijn muziek te verweven. Hij verbindt als het ware heden en verleden van de rootsmuziek. Maar op zijn nieuwste album gaat hij nog een paar stappen verder. De single ‘Lucky Penny’ zou zo op de Pukkelpopweide gespeeld kunnen worden. De nieuwe JD McPherson dient zich ten gevolge aan als een kruisbestuiving tussen de retro roots en de alternatieve scene.


Heel wat hippe vogels in een uitverkochte Casino. Vogels van divers pluimage. Zo had je niet alleen de die- hard met brylcreem en tattoos overladen rockabilly adepten maar ook de alternatievelingen, liefhebbers van de meer ruigere en hardere sound die we tegenwoordig van JD voorgeschoteld krijgen. Openen doet hij met ‘Bossy’ uit zijn ‘Let The Good Times Roll’ album meteen gevolgd door ‘Fire Bug’ uit z’n debuutalbum. ‘It Shook Me Up’ is het laatste nummer van dit drieluik en dan schakelt JD en zijn band over naar nieuwe nummers uit z’n laatste cd. Toch even wennen want niet iedereen, mezelf incluis, is overtuigd. JD’s band speelt strak en is zoals een geoliede machine. Bassist Jimmy Sutton afwisselend op staande en hangende bas eist een prominente hoofdrol op. Hij gaat hierin zover dat zijn basriffs overheersen en de klankmannen van dienst alle moeite van de wereld hebben om het geheel terug onder controle te krijgen. Jason Smay is de coolheid zelve achter zijn drumkit. Ray Jacildo de toetsenist doet hard zijn best maar hij verzuipt soms een beetje in de sound. Doug Corcoran op tweede gitaar en (soms) saxofoon speelt functioneel en in dienst van een ijverige JD. Toch kunnen ze, hoe hard ze hun best ook doen, een dip halverwege het concert niet vermijden en blijft het publiek een beetje op z’n honger zitten. Het is wachten tot de finale die wordt ingezet met ‘Lucky Penny’ vooraleer het publiek volledig uit de bol gaat. ‘Let The Good Times Roll’ wordt massaal meegebruld en ook de titeltrack van hun laatste album wordt goed onthaald. ‘Wolfteeth’ en het onvermijdelijke ‘North Side Gal’ zijn de uitsmijters van dienst. We blijven achter met gemengde gevoelens. Was dit nu de toekomst van de roots- en rockabillymuziek? Ik ben eerder geneigd om te zeggen van niet. Het was niet slecht maar ik had nooit een echt “wauw” gevoel. Dat “wauw” gevoel kreeg ik wel eerder op de avond toen de nobele onbekende Charley Crockett, uit San Benito, een stadje in het zuiden van Texas zijn frisse mix van country, blues, zydeco. Cajun meets Tex-Mex als het ware inclusief accordeon en trompet. Hij begon als straatmuzikant in New Orleans en trok al spelend de halve wereld rond. Zo belandde hij ook in Europa. ‘Lil G.L.’s Honky Tonk Jubilee’ is de titel van zijn nieuwste cd en die kwam de man dan ook voorstellen. En hij deed dit met verve. Zijn band met daarin een glansrol weggelegd voor toetsenist/trompettist/accordeonist Kullen Fox speelde op hoog niveau. Charley zelf ontpopte zich tot een spraakwaterval en volbloed entertainer. In zijn sappig aanstekelijk Texaans accent vertelde hij ons de ene na de andere anekdote. “People ask me if I play country music? Well I tell them that I live in the country and that I play music. Then they ask me what’s my music is all about? Well it’s about 2 or 3 minutes!” Blijkt hij over de nodige dosis humor te beschikken ook nog. Een naam die we zeker moeten onthouden deze Charley Crockett. Ik ben er zeker van dat we hem in de toekomst nog zullen tegenkomen.

Playlist: Bossy/Fire Bug/It Shook Me Up/Desperate Love/Crying Just A Thing/Under Spell Of City Lights/Head Over Heels/On The Lips/Hunting For Sugar/Caroline/Mother Of Lies/Style Is A Losing Game/Lucky Penny/Let The Good Times Roll/Undivided Heart & Soul/Bloodhound/Wolfteeth/Nord Side Gal.

Wim ‘Huibbe’ Huybrechts

Foto's: Sven Dullaert

 


 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

DE CASINO, ST NIKLAAS