THE JAMES HUNTER SIX @ HET DEPOT, LEUVEN - 18/03/16

Deze vierde editie van Jazz in Leuven kende andermaal heel wat succes in de stad, zo konden we vernemen. Op muzikaal vlak voor elk wat wils en ondergetekende trok op de vrijdag richting Depot waar The James Hunter Six omstreeks half elf het podium besteeg. Maar vooraf was er opener Omar Lye-Fook, die in de jaren negentig toch enige bekendheid genoot, lazen we in de bio. Stevie Wonder bleek een fan te zijn, die zelfs te horen was op zijn album ‘Sing, If You Want It’ uit 2006. Muzikaal en ook stemgewijs klonk het niet echt slecht met een mengeling funkygrooves, latin, hiphop en ook een vleugje jazz. Maar de echte opwinding bleef uit. Na een uurtje kwam er wel enige beweging in de menigte na zijn hit ‘There is Nothing Like This’. De liefhebbers genoten ervan.

Maar we waren gekomen voor The James Hunter Six en dat doet ons mijmeren naar de jaren tachtig toen we Howling Wilf & The Vee Jays aan het werk zagen in een obscuur Londense clubje. Een paar jaren later besteeg deze energieke band (met zanger Hunter vaak actief op de smoelschuiver) Het Peerse podium, met succes. Helaas was deze band na een paar albums uitgespeeld en bleef de energieke Hunter in het Britse clubcircuit hangen, met wisselend succes. Maar Van ‘the man’ Morisson noemde hem ‘the best kept secret in British Rhythm & Blues’. Een quote die kan tellen! En vanaf toen ging begin jaren negentig de bal een beetje aan het rollen. Vooral met het album ‘People Gonna Talk’ (2006), waarmee hij grammynominaties in de wacht sleept en dat brengt hem naar tal van buitenlandse festivals. Onder meer in Peer (ook als support voor John Fogerty) en op het Bluesfestival op de Antwerpse Linkeroever.

Tot daar een beetje duiding van deze performer, die zopas met ‘Hold On’ in deze bezetting zijn vierde album het levenslicht liet zien en wel op het befaamde Daptone, een befaamd retrolabel. De Britten trokken ervoor naar de verre Amerikaanse Westkust om het album analoog in te blikken, pure muziek dus. Een album dat dus best op vinyl gedraaid kan worden. Maar live komt The James Hunter Six wel het best tot zijn recht komt. En liefst nog in een kleiner club dan Het Depot, dat voor de gelegenheid afgedekt was door een groot doek om de zitplaatsen weg te werken en wat intiemer te houden met een staand publiek.

In Leuven kon Hunter rekenen op een geweldige band bezet met hammondorgel, standup bass, drum en een duo blazers (tenor- en baritonsax). Openen deed Hunter met ‘She’s Got A Way’, een al wat ouder ritmisch nummer met een fors soul- en funkgehalte, waarbij elke muzikant de kans krijgt om eigen accenten te leggen. Maar hij putte vooral uit werk van zijn albums ‘Minute By Minute (2013) en zijn neiuwste schijf ‘Baby Hold On’. Deze titeltrack komt live erg goed tot uiting en het is dan ook lichtjes heupwiegen in Het Depot voor een publiek, dat bestond uit heel wat Franstaligen.

De interactie met het publiek was best oké, want de zanger-componist-gitarist James Hunter is een performer ‘pur sang’, met gevoel voor humor. Het is alom bekend dat de frontman meestal eigen nummers brengt, maar in Leuven was er ook plaats voor een paar covers zoals ‘Baby Don’t Do It’ (Marvin Gaye). Hij brengt het op een meeslepende manier met scheurende saxen op de achtergrond. Ook het fris klinkende ritmische ‘If That Don’t Tell’ is een recent nummer, dat best wel gesmaakt werd door het publiek evenals het Jamaicaans klinkende ‘Let The Monkey Ride’ of het rumbaklinkende nummer ‘The Gipsy’, een cover van zijn overleden vriend Allen Toussaint, gekleurd met een leuke gitaar- en saxsolo’s. Met het swingende ‘Stranded’, het trage ‘This Is Where we Came In’ en het meeslepende ‘A Truer Heart’, drie recente nummers van ‘Hold On’ bewijst James Hunter dat hij niet in één hokje geduwd mag worden.

Of wat dacht je van het bekende ‘Carina’, een ouder nummer, dat vooral in het Popcornmuziek hoog scoort. Vele fans keken uit naar dit nummer. Ondergetekende doe je meer een plezier met het swingende ‘Free Your Mind’ of met het ritmische ‘Jacqueline’, dat gedragen werd door andermaal uitstekend saxwerk. Met ‘Don’t Do Me No Favours’ stelt James Hunter zijn uitstekende bandleden voor. Uiteraard wilde het publiek meer en na een bis hield hij het voor bekeken en eindigt zo na goed 80 minuten een leuke avondje vertier. Met dank aan The James Hunter Six, een echte liveband.

Sis Van Hoof

Foto © Sis Van Hoof


 

 

 

Artiest info
website  
facebook  

HET DEPOT, LEUVEN - 18/03/16