RUTHIE FOSTER @ CC DE KOLLEBLOEM, PUURS - 18/03/16

TINY LEGS TIM

VIDEO 1 - VIDEO 2

Als de vzw Duvel Blues zich iets voorneemt dan mag je er vanuit gaan dat dit voornemen vroeg of laat wordt uitgevoerd. Om de Texaanse Ruthie Foster te kunnen strikken voor een exclusief Belgisch concert moet je al enige vasthoudendheid aan de dag leggen, gevoed door de bewondering of zelfs liefde voor de blues- en gospelzangeres. De charismatische zangeres toonde zich van haar kant ook verheugd om een allereerste keer in België halt te houden. Haar bassist Larry Fulcher en drummer Samantha Banks maakten reeds eerder kennis met ons landje en het bluesminnend publiek. Dat publiek toonde zich in de knusse theaterzaal bijzonder enthousiast en huldigde het trio na afloop met een tweevoudige staande ovatie. 

Ruthie Foster is een grote naam in het blues- en zelfs jazzcircuit. Niet alleen omdat zij reeds enkele Blues Music Awards verzamelde maar ook omwille van haar half dozijn uitgebrachte platen en haar Live reputatie op internationale festivals, tot nu toe buiten onze landsgrenzen. In de Kollebloem kon je met eigen ogen zien en horen hoe de innemende singer-songwriter met soul in haar bloed zich totaal wist te geven en tevens spontaan inging op alle reacties vanuit het publiek.

Vooraf had de eveneens bevlogen TINY LEGS TIM met zijn gebruikelijke drive en naturel het voorprogramma verzorgd. Na blueslegende John Mayall kan hij bijgevolg een andere grote bluesnaam aan zijn reeds indrukwekkend blues-cv toevoegen. Volgende maand gaat hij op de ‘European Blues Challenge’ in Italië ons land vertegenwoordigen maar ginder wèl met band. In Puurs vertolkte hij zijn songs echter als one-man band met gitaar, voetstomp en hi-hat zoals hij als prille muzikant jaren geleden begon. Ook op zijn eentje geeft de nog jeugdige Tim moeiteloos gestalte aan de doorleefde bluesman van weleer, die destijds met zang en gitaar uitdrukking wist te geven aan alle gevoelsopwellingen, zowel terug- als vooruitblikkend. Songwriter Tim doet dit zowel met eigen songs zoals bijv.‘Stepping Up’ of het gedreven ‘Big City Blues’ als met klassiekers van Son House of Robert Johnson, eventueel omgewerkt vanuit eigen beleving zoals bij ‘Standing Of The Crossroad’. De wijze waarop hij slidegitaar speelt fascineert, verrukt, beroert en ontroert tegelijkertijd. Als voorafspiegeling voor de opkomst van Ruthie kon dit zeker tellen.

Ook RUTHIE FOSTER heeft die ongedwongenheid van een raszangeres die met haar stem en gitaar op onnaspeurlijke wijze de tijd kan terugdraaien, daarmee beelden oproepend van een gemeenschap waarin alles ademt en draait rond de muziek, of dat nu in een kerk is, op een veranda of op een samenscholingsplein. Of mogelijk zelfs in de Navy! Want Ruthie heeft ooit bij de marine in een muziekgroep gezongen, vooraleer zij voor een eigen muziekcarrière koos en ging rondtoeren. In al die jaren is zij haar culturele roots trouw gebleven, zodat bij haar folkblues moeiteloos overvloeit in gospel, blues in hymnen, soul in swing. Dat bleek ook tijdens haar concert waarbij zij meermaals herinneringen opdiepte aan haar grootmoeder, door haar liefdevol ‘big mama’ genoemd, of gewaagde over de wijze lessen van haar moeder in het narratieve ‘Mama Said’. Ook reflecteerde zij over de dagen met de Mississippi hill-country muzikante Jessie Mae Hemphill met wie zij de liefde voor muziek deelde alsook hun beider sympathie voor Mississippi John Hurt. Ondanks dat Jessie door een beroerte was getroffen bleef zij dapper muziek maken tot zij in 2006 overleed. 

Ook in meerdere soulvol vertolkte covers eerde Ruthie haar songschrijvende ‘zusters’ met wie zij zich verbonden voelde, zowel gospel- als countryzangeressen: Sister Rosetta Tharpe in ‘Up Above My Head’ en Lucinda Williams in ‘Fruits Of My Labor’, terwijl invloeden van Bobby Bland, Sam Cooke en Lightnin’ Hopkins in haar muziek doorsijpelden. Niet alleen door haar verhalen kwamen geliefde figuren tot leven maar ook via de eigen songs die altijd weer iets van haar opwellende emoties reveleren. Zij ving haar concert aan met het overtuigende ‘Singing The Blues’ uit haar laatste bejubelde ‘Promise Of A Brand New Day’ album, waarbij de goedlachse drummer Samantha Banks en bassist Larry Fulcher in eenzelfde blijmoedigheid deelden. Ook andere bluesdames deden in het verleden ooit een beroep op deze bescheiden bassist, want behalve Taj Mahal lieten ook de bluesdames Sue Foley, Fiona Boyes en Marcie Ball zich ooit door hem begeleiden. Tussen de muzikanten heerste een ontspannen sfeer waarin ook plaats was voor humor. Bij de a capella gezongen nummers begeleidde de ritmesectie met gospelgewijze  handgeklap of tamboerijn. 

Vooral bij de a capella songs reageerde het publiek met wild applaus als uitverkorenen bij een spirituele ‘erlebnis’ besprenkeld met heilzaam wijwater. Met haar krachtige stem beleed Ruthie eenzelfde gekwelde passie als Son House in ‘People Grinnin’ In Your Face’ of toonde zij haar compassie in het intense ‘The Titanic’. Behalve deze beide a capella songs was ook ‘Richmond Woman Blues’ een hoogtepunt, waarbij Samantha de drumsticks door lepels verving. Ook het zwoele ‘It Might Not Be Right’, samen geschreven met William Bell, kroop onder de huid. Het ritmische ‘Woke Up This Mornin’ werkte aanstekelijk. Steeds bleef Ruth het contact met het publiek behouden ook toen zij inging op een verzoek uit de zaal om het gospelgetinte ‘Travelin’ Shoes’ te spelen waarbij zelfs haar puntige schoenen swingend meedansten. Een geweldige bas- en drumsolo hitste de gemoederen nog meer op. Uiteindelijk  werd de drietal tot tweemaal teruggeroepen. Het gevoelvolle ‘The Ghetto’ werd de ultieme afscheidssong. Hopelijk blijft het een voorlopig afscheid en slagen festival- of cluborganisatoren erin om de vocaliste opnieuw naar ons land te halen. Achteraf kwam Ruthie nog geheel fris haar albums signeren. Ruthie Foster is in meerdere opzichten een ‘fenomenale’ zangeres die in Puurs voor blijde gezichten zorgde. Wat wij ook nog onthouden van haar passage is haar verschijning, haar spirit, haar hymne’s  en soul en haar toepasselijke hartenkreet ‘i’m singing and praying with my mind stayed on freedom’.! 

Marcie

Foto © Eric Schuurmans

meer foto's © Eric Schuurmans

 

SMALL TOWN

 

GRINNIN' IN YOUR FACE (Son House)

meer video's: SINGING THE BLUES - UP ABOVE MY HEAD - A BRAND NEW DAY - RICHLAND WOMAN BLUES (Mississippi John Hurt) - SMALL TOWN - GRINNIN' IN YOUR FACE (Son House) - VIDEO 7 - VIDEO 8 - VIDEO 9 - VIDEO 10 - VIDEO 11 - VIDEO 12 - VIDEO 13 - VIDEO 14



 

Artiest info
website  
facebook  

CC DE KOLLEBLOEM, PUURS - 18/03/16