IAN SIEGAL @ DE STUDIO, ANTWERPEN - 09/03/15

Artiest info
Website
facebook

DE STUDIO, ANTWERPEN - 09/03/15

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Uit het as van het voormalige Studio Herman Teirlinck herrees DE Studio, een podium voor jong publiek en een centrum voor jong talent. Voor de meeste (blues)toeschouwers was deze mooie zaal nog onbekend terrein. Maar Ian Siegal heeft ondertussen zijn naamsbekendheid opgebouwd en brengt volk mee uit alle windstreken en op alle dagen. Ian Siegal beweerde zelfs zenuwachtig te zijn omdat hij bang was dat er geen volk op een maandag zou komen.

Hij kwam vanavond zijn nieuwe album ‘One Night In Amsterdam’ voorstellen. Hij werd begeleid door dezelfde jonge muzikanten die meespeelden op het album: Dusty Ciggaar op gitaar en Danny van ’t Hoff en Rafael Swiddessen op respectievelijk bas en drums. Samen vormen de prille twintigers ook The Rhythm Chiefs, een Nederlandse band die reeds op de grootste festivals stond.

Iets vòòr 21u startten de heren met ‘Temporary’, een nieuw nummer. Opvolger ‘Brandy Balloon’ kreeg al onmiddellijk herkenningsapplaus en klonk vanavond veel funkier dan gebruikelijk. Wie Ian Siegal al meermaals live zag, weet dat er meestal een Tom Waits nummer in de set zit. Vanavond was dit het prachtige ‘Jockey Full Of Bourbon’.

Ook bekend voor de trouwe toeschouwers zijn de nummers die in elkaar overvloeien. Zo ging ‘Revelator (John The Apostle)’ vlotjes over in ‘Backdoor Man’ en zat ‘Sexy MF’ (Prince!) verweven in ‘Hard Pressed’. Opvallend is dat Ian vandaag enkele nummers speelde uit ‘Standing In The Morning’. Uit dit van 2002 afkomstige album selecteerde hij ‘Beulah Land’, ‘Early Grace’ en ‘Queen Of The Junior Prom’. Iemand in het publiek scandeerde ‘She Got The Devil In Her’ en na een ode aan de recent overleden Robert Belfour werden wij op deze publieksfavoriet getrakteerd. Eén van de mooiste nummers van de set was het emotionele ‘Take A Walk In The Wilderness’, een nummer van één van zijn voorbeelden en drinkingbuddies Big George Watt.

Ians’ grootste troef is dat hij schaamteloos andere nummers uit diverse genres kan coveren en er een eigen stempel op zet. Zo klonk ‘Gallo Del Cielo’ (Tom Russell) als tex-mex en ‘Don’t Got Old (Can I Go Home With You?) als strakke rock’n roll. In de bissen kregen wij nog een stampende countryversie van Steve Earles’ ‘The Galway Girl’ en een met gebalde vuist meegezongen Bob Dylans’ ‘Forever Young’. Na ruim twee uur zat de uit 15 nummers bestaande set erop.

Een Ian Siegal Band met Matt Scofield op gitaar en Jonny Henderson op hammond blijft mijn droombezetting, maar helaas komt deze bezetting nooit meer terug. Het moet gezegd worden dat de jonge Nederlanders voor een uitstekende begeleiding zorgden. Ze vergezellen Ian sinds eind 2013 en gaan zelfs mee naar Engeland om het nieuwe album te promoten. Ian was vanavond uitstekend bij stem en bezit nog steeds tonnen charisma. Persoonlijk was ik geen fan van zijn vorige passages met The Mississipi Mudbloods (te veel improvisatie) maar deze tandem met The Rhythm Chiefs klinkt strak en goed ingespeeld. Deze bezetting zorgt voor een nieuwe wind bij Ian en voorlopig is er nog geen enkele Britse bluesartiest die hem van zijn troon zal kunnen duwen.

Kris Vermeulen

Foto © Michel Verlinden