GOES EN DE GASTEN @ N9, EEKLO - 27/03/15

Je moet ofwel goed gek zijn ofwel heel sterk in je schoenen staan om bij de voorstelling van je nieuwe cd ‘OnsKentOns’ als support act te kiezen voor het trio Bruno Deneckere, Fernant Zeste & Rianto Delrue. Nu, waarschijnlijk is dit bij Goes, het alias voor Michel Goessens, allebei het geval. Want de kans dat je door deze 3 klasbakken zelf gedegradeerd wordt tot een bijrol is groot. Met ‘Nighttrain’, een rasechte Bruno-song, waarin de drie elk apart voor een deel de leadzang op zich namen werd de lat meteen hoog gelegd. En gedurende drie kwartier bleef die lat op dezelfde hoogte. Als laatste nummer van hun prachtige set hadden de 3 een Engelstalige versie gemaakt van ‘De Lijne Van Mijn Leven’, een nummer uit de vorige cd van Goes ‘Veur ‘t Zelfste Geld’, meteen een leuke en originele manier om de man waarvoor de N9 proppensvol was gelopen te verwelkomen.

Al vingerknippend kwam hij door het publiek het podium opgewandeld waar ‘ De Gasten’ zijnde Gijs Hollebosch (alles met snaren) en Jan Borré (toetsen) een swingend en jazzy ‘America Here We Come’ hadden ingezet. ‘Lang In Landegem’ en ’Jesus Gezien’ volgden. Ondertussen had Goes het publiek reeds ontelbare keren doen lachen, want een optreden van deze man is meer dan mooie liedjes alleen. Alleen opletten dat het evenwicht tussen de muziek en de humor niet verstoord wordt. Veel van zijn fratsen doet hij ’a l’improviste’ en soms gaat er dan wel eentje de mist in. Maar dat kon je van de muziek niet zeggen.

‘Jef Vermassen’, het relaas van een echtelijk drama was van een verstilde schoonheid. Kippenvel!! Alle lof ook voor ‘De Gasten’ die de nummers van Goes op een prachtige manier inkleurden. De slide van Gijs en de pianoriedels van Jan, een geslaagde combinatie! Bij ‘Jezus Gezien’ kwamen de ‘2 Motten’ van Dorus even om de hoek kijken en bij ‘Sonny Boy’ zelfs ‘Foxy Foxtrot’ maar geen paniek… de muzikale pareltjes bleven elkaar opvolgen.’ Het Verkeerde Terras’ een ouder nummer van Goes kende heel wat bijval, alsook ‘Kapte mij Open’, een nummer die mij steeds aan ‘ Working Class Hero ‘ van John Lennon doet denken. Met ‘ SoleMio’ nodigde de zanger de vrouwen uit om onder zijn deken te komen liggen, een attribuut dat men in het jazzy ’Gangbang in Destelbergen’ waarschijnlijk niet nodig had, moar ge weetet, ge weetet nie van mij!

Alle nummers van de nieuwe cd passeerden de revue dus ook ‘Zot Van Zappa’ tevens een hoogtepunt van de set, een set die uiteindelijk afgesloten werd met ‘In’t Weekend en ’t Verlof’, terug het relaas van echtelijk drama waarin de vrouw in’t verhaal uiteindelijk in de’ frigo’ belandt in pakskes van een kilo. Hierbij kwam Natan, de zoon van Michel , de floortom beroeren, wat de lugubere sfeer die het nummer toch al in zich draagt nog versterkte! Voor de bissen kwam de voltallige supportact de boel nog wat opvrolijken. Met ‘5 Kleine Mannen Bij Paul Noedels in de Winkel’(?) en ‘Oh Wijveke Bleit Nie’, de Goesversie van Bob Marley’s ‘No Woman No Cry’ kwam er een einde aan een lange maar geslaagde concertavond, waar naast de etymologische uitleg van het woord ‘misdienaars’ (mis-dien-aars) vooral de muzikale hoogtepunten zullen bijblijven. We zijn ooit verwend geweest door de 3 W’s , Wannes, Walter, Willem, die elk in eigen moerstaal hun ding deden en doen, en hun nichepubliek overstegen, ook een Wannes Capelle slaagt hierin, mijn inziens sluit Woes, sorry Goes .. , geruisloos achteraan dit peletonnetje aan.

Jan Van Streydonck

Foto © N9 (Dirk Hellebuyck)

meer foto's

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Artiest info
website  
facebook  

N9, EEKLO - 27/03/15