JEFF JENSEN @ BLUES-SPHERE CLUB, LUIK - 20/06/18

 

Jeff Jensen tourt momenteel opnieuw in Europa en etaleert op verschillende plaatsen in het land van de rode duivels graag en gretig, maar subtiel en met grote klasse zijn kunnen, om zijn laatste album ‘Wisdom & Decay’ (‘Wijsheid & Verval’) te promoten (review). JJ en zijn band stonden deze week al in de Missy Sippy Blues Club in Gent op het podium en vandaag treedt hij opnieuw op in de Blues-sphere in Luik, waar we hem ook al in april 2015 konden bezig zien en zowat “ontdekken”. Het was een optreden dat ons nog lang bij bleef.

Jeff Jensen begint gitaar te spelen als hij elf is. Jeff flirt op school, zoals de meeste jongeren, met verschillende genres in de muziek: R&R, funk, punk rock en jazz. Als hij negentien is, speelt hij publiek in een rock band zijn eerste blues nummers. In 2003 starten Jeff en de oudere blues man Chris Sabie met de Santa Clarita Blues Society, waarvan Jeff nu voor vijf jaar vicepresident is. JJ en Chris reizen naar Memphis om deel te nemen aan de IBC 2004 en richten na de competitie de Jeff Jensen Band op. Van 2005 tot 2009 garanderen jaarlijks méér dan tweehonderd optredens kwalitatief waar de band voor staat en neemt ze in 2005, 2006 & 2007 deel aan de IBC’s. De band opent voor BB King tijdens zijn “80th Birthday Tour”.

In 2007 brengt de Jeff Jensen Band hun titelloos debuut album uit. In 2009 brengt de band hun tweede album ‘I’m Coming Home’ uit. JJ verhuist in 2011 “definitief” van Portland, OR, naar Memphis, TN. Jeff werkt er als gitarist twee jaren samen met mondharmonica sensatie Brandon Santini en wordt zijn manager. In 2013 reorganiseert JJ zijn band. Hij start met Bill Ruffino (bas) en Robinson Bridgeforth (drums) onder zijn eigen naam opnieuw. ‘Road Worn And Ragged’ [2013] is JJ’s eerste solo album. Hierna volgt ‘Morose Elephant [2015] (een album met een scherpzinnige titel en een nog knappere hoes, met een olifant die je geprikkeld in de ogen kijkt, maar die roze wordt als je als je iets aan je attitudes doet). Dit jaar in april kwam er ‘Wisdom & Decay’ (‘Wijsheid & Verval’) uit, JJ’s derde solo studio album, waarmee Jeff Jensen “artistiek een nieuwe, meer creatieve weg inslaat en waarbij soul en blues de stevige bodem vormen…” (om mezelf even te citeren). Naast zeven nieuwe originals staan er op de release drie “interpretaties” (waaronder Tom Waits’ ”Downtown” en Bob Dylan’s ”Tonight I’ll Be Staying Here With You”).

Vandaag treedt Jensen op in hartje La Cité Ardente of te wel de Vurige Stede, Luik. Dat de concerten elkaar zo kort na elkaar opvolgen, zegt veel van JJ’s hier ondertussen opgebouwde reputatie en live “experience”. Dit zal zeker voor herkenbare verslaggevingen zorgen, maar dit zal voor ons en zij die er bij waren, zeker de pret zeker niet bederven!

JJ staat in de Blues-sphere niet alleen op het podium. Hij is er in het gezelschap van bassist Bill Ruffino (met wie hij al meer dan een decennia samen speelt en, die op zijn Fender bas het ritme heel strak, maar ook erg gedreven en niet “alledaags” hoog houdt) en (als vervanger van James Cunningham) met de ook uit Memphis afkomstige jonge drummer David Green.

Rond half negen neemt Jeff plaats achter het muurtje in het verhoogde hoekje van de Blues-sphere om, na de inleiding van Jean Paul, aan zijn eerste set te beginnen. Jeff opent met “2000 Days”, een nummer uit zijn recente album ‘Wisdom & Decay’. De opwarmer is een dromerige en swampy slow blues, daarna gevolgd door de funky titel song uit zijn tweede album “I’m Coming Home”. “Brunette Woman” iseen looping shuffle met meerdere typische blues ingrediënten en een explosief einde. Het nummer is ook te horen op ‘Road Worn and Ragged’ met Brandon Santini op mondharmonica, die met grote zwier, langs de voordeur binnenkomt. De tekst is onthullend: “Well I can’t eat / I’m losing my health / Now look in the mirror, I don’t even see myself...”. Jeff gaat daarna nog een versnelling hoger met “Elephant Blues”, een instrumentale original uit het ‘Morose Elephant’ album. Bill Ruffino doet hierin een lange jazzy solo, waarmee hij bewijst dat voor hem als bassist de standaard hoog ligt en, dat hij ook de melodie kan leiden. “Good Woman Back Home” is een love song en is ook een nieuw nummer en met “Left Me a Mule For a Ride (Taj Mahal & James Rachell) krijgen we, als afsluiter van de eerste set, een heerlijke portie Chicago blues over ons heen.

Als voor de roker de sigaret op is en voor de dorstige het glas leeg is, is het tijd voor JJ voor set 2. Jeff opent de set met “Cat Song”, een original en een echt gebeurd verhaal, dat gaat over zijn eerste manager die door zijn vriendin alleen achter gelaten wordt (m.a.w. over de ellende, waar het in de “blues” om gaat). Het is een nummer uit het titelloos debuut album van de JJB. De original die daarna volgt “Empty Bottles” is ook een “true story” over de strijd die men in zijn leven moet aangaan (weet je nog wel), om de olifant terug roze te krijgen… Met “Hard Times” (“some real blues”), een nummer van Ray Charles, bewijst JJ opnieuw zijn veelzijdigheid en gedrevenheid en, bezorgt hij ons een kippenvel moment. Jeff sluit daarna de reguliere set af met een laatste ’Wisdom & Decay’ track “Luck Is Gonna Change”; Het is een gospel waarvoor hij zijn road manager vraagt om de backing vocals te helpen zingen.   Als “encores” hebben we tenslotte nog genoten (en meegezongen met) van JJ’s versie van “Burning Love”. Iedereen kent het nummer in de versie van King Elvis. Het nummer is geschreven door Dennis Linde, werd voor het eerst in 1972 origineel opgenomen door country soul artiest Arthur Alexander en werd o.a. gecoverd door Elvis Presley. “Burning Love” werd in de States na "Suspicious Minds" in 1969 Elvis’ grootste hit single in de American Hot 100 pop charts.

Jeff Jensen bewees vanavond in Luik, dat hij op de eerste plaats nog altijd een gedreven muzikant en uitstekend performer is. Als je naar een optreden van de Jeff Jensen Band gaat, krijg je te maken met een uitgebreid pallet van stijlen en emoties, die met de nodige energie van en naar het publiek gaat. Jeff Jensen is voor vele Belgen ondertussen waarschijnlijk al meer dan de  artiest uit Memphis, TN, méér dan de revelatie. Jeff, you gave us tonight (again) “a hell of a good time”! Volgende afspraak: 30/03/18 – Hookrock 2018.

Als je de Jeff Jensen Band in België nog eens live wil meemaken, dan kan dit o.a. nog op 25/06/18 in de BANANA PEEL in RUISELEDE en in DIEPENBEEK op 30/03/18 tijdens HOOKROCK 2018.

Eric Schuurmans

foto & video's © Freddy Celis

 

Line-up: Jeff Jensen: zang, gitaar - Bill Ruffino: bas - David Green : drums
Setlist: set1: 2000 Days* / I’m Coming Home**** / Brunette Woman*** / Elephant Blues** / Good Woman Back Home* / Ash & bone** / Left Me a Mule For a Ride (Taj Mahal & James Rachell) // set2: intro / I’m Living Off the Love You Give* / Cat Song***** / Empty Bottles** / Hard Times (No One Knows Better Than I) (Ray Charles) / Luck Is Gonna Change* / / encores // Burning Love (Dennis Linde) - (from the album: Wisdom & Decay* [2018] | Morose Elephant** [2015] | Road Worn And Ragged*** [2013] | I’m Coming Home****, by the JJB [2009] | Jeff Jensen Band***** [2007])

 

Wisdom & Decay tour 2018 :

CC DE STEIGER – MENEN.BE @ 21/06/18
BANANA PEEL BLUES CLUB – RUISELEDE.BE @ 25/06/18
CAFÉ BRUN – LE ROUX.BE @ 27/06/18  
HOOKROCK FEST. – DIEPENBEEK.BE @ 30/06/2018

 

Luck is Gonna Change 

 

Good Woman Back Home 

 

Elephant Blues 

 Burning Love

 

 

Artiest info
website  

facebook