GREGORY PORTER @ GENT JAZZ - 18/07/15

 

Geboren in Stockholm als Neneh Mariann Karlsson, nam Neneh Cherry niet alleen de naam, maar ook de stedelijke en muzikale invloeden over van haar stiefvader en invloedrijke jazztrompettist Don Cherry. Zijn carrière bracht Neneh op jonge leeftijd mee naar New York, waar ten huize Cherry o.a. Ornette Coleman vaak over de vloer kwam. “Music was always there, it was like food in my house”, vertelt ze daarover. Op zestienjarige leeftijd verhuisde Neneh naar Londen om daar zelf haar kans te maken in de wereld van de muziek.

De rest is geschiedenis. Neneh Cherry is tot op vandaag een klinkende naam vanwege de enorme internationale status die ze bereikte aan het eind van de jaren 80 en het begin van de jaren 90. Wie is zelfs na meer een kwart eeuw niet bekend met de universele melodie en urban attitude van monsterhit ‘Buffalo Stance’. Haar debuutalbum Raw Like Sushi (1989) bracht nog wel meer hits voort, zoals ’Manchild’ en ’Kisses On the Wind’. Op Man (1996) blijft vooral het iconische ‘7 Seconds’ met Youssou N’Dour bij. Meteen ook lange tijd haar laatste wapenfeit als solo-artieste.

Neneh Cherry zette vooral een hoop mensen op het verkeerde been toen ze het had over ‘The Many Faces’ of Jazz’. Vergezeld van het duo Rocketnumbernine speelde vooral nieuw werk uit haar ‘Blank Project’. Geen nostalgische maar eigentijdse versies van haar hits ‘Manchild’ en ‘Buffalo Stance’ kregen een plaatsje later in de set. ‘Blank Project’, het titelnummer, en ‘Weightless’ onthouden we vooral door de energie waarmee Neneh Cherry de donkere nummers de zaal insmijt, vergezeld van stevige synths en psychedelische video’s die we in deze tent niet gewoon zijn. Experimenteren hoort nu eenmaal bij jazz en Neneh Cherry bewees hier dat het haar plaats in de huidige scène meer dan waard is.

Neneh Cherry (zang), Ben Page (synths), Tom Page (drums)

Gregory Porter geldt ongetwijfeld als een van de grootste hedendaagse vocalisten ter wereld. Hij combineert een fenomenale zangstem met doorleefde teksten, rijke melodieën en een volleerd songschrijverschap. Zijn passage op Gent Jazz Festival is de ideale aanloop naar de langverwachte release van zijn nieuwe album later dit jaar.

Ten huize Porter viel de appel niet ver van de boom. Gregory groeide thuis op met de muziek van Nat King Cole en zijn liefde voor gospel hoeft al helemaal niet te verwonderen met een dominee als moeder. Het scheelde nochtans weinig, of Porter was nu een professionele American Football-speler. Een geluk bij een ongeluk dat een schouderblessure een vroegtijdig einde maakte aan die ambities, want hij wendde zich daardoor tot zijn ware roeping en ging zingen in lokale jazzclubs. Enkele jaren later maakte Porter deel uit van de bekroonde Broadway musical It Ain’t Nothin’ But the Blues.

Met meesterwerk Liquid Spirit (2013), uitgebracht bij Blue Note Records, plaatste de Amerikaan zich definitief op de kaart als ‘new king of jazz’, in de voetsporen van zijn muzikale held Nat King Cole. De muziek van Gregory Porter ademt naast old school jazz evenzeer de black southern soul van legendes Marvin Gaye, Bill Withers en Donnie Hathaway. Hij haalde er eindelijk zijn welverdiende Grammy (voor Best Jazz Vocal Album) mee binnen en BBC nomineerde hem eind vorig jaar in de categorie ‘International Artist of the Year’, tussen kleppers als Prince en Taylor Swift.

Breed glimlachend, strak in het pak en de met de onvermijdelijke pet waarvan hijzelf alleen het grote geheim kent pakte Gregory Porter meteen de volgelopen tent in met zijn traditionele opener ‘Painted on Canvas’ om dan sympathiek te verklaren dat hij zich niet op een festival voelde maar in een kleine jazzclub en ‘On My Way to Harlem’ ademde datzelfde sfeertje uit. Stem, charisma, présence, …het koste dan ook geen moeite om het publiek helemaal mee te nemen en te laten meezingen in ’No Love Dying Here’, een zalig moment dat een vervolg kreeg met het handgeklap op ‘Liquid Spirit’ , het titelnummer van laatste album dat ondertussen al driftig gecoverd werd. Een speelse bassolo ontaardde verrassend in ‘Papa Was a Rolling Stone’ terwijl het gevoelige ‘Hey Laura’ of het sobere en enkel door piano begeleide ‘Water Under Bridges voor rust en melancholie zorgde. ‘Met een subtiel ‘Be good’ stuurde Gregory Porter een meer dan bevredigde menigte naar huis, getuigen van een subliem concert van een man met een uitzonderlijke stem. Een avond die lang zal bijblijven als apotheose van een prachtige recordeditie van Gent Jazz.

Gregory Porter komt in maart terug naar België en doet dan zowel de AB als De Roma aan. Het staat al met stip in de agenda.

Gregory Porter (zang), Chip Crawford (piano, toetsen), Aaron James (contrabas), Yosuke Sato (altsax), Emanuel Harrold (drums)

Johan Vanonckelen

Foto © Bruno Bollaert & © Jos L. Knaepen

 


Artiest info
website  
facebook  

GENT JAZZ - 18/07/15