GODSPEED YOU ! BLACK EMPEROR @ OLT RIVIERENHOF, ANTWERPEN - 09/07/18

Het Canadese Godspeed You! Black Emperor komt op deze zomerse avond het vorige jaar verschenen “Luciferian Towers” voorstellen. Deze postrockband staat garant voor een avond ongewone maar intrigerende muziek, gecombineerd met geprojecteerde 8 mm-films op de achtergrond die het muzikale verhaal van de groep moet versterken.


Voor GY!BE aan de beurt is mag het Belgische MDC III de avond openen. De groep is een project van Mattias De Craene, de saxofonist van Nordmann. Hij is vergezeld van drummers Simon Segers (bekend van De Beren Gieren) en Lennart Jacobs (zie ook The Germans). De groep is vooral geïnspireerd door het duoalbum “Interstellar Space” van John Coltrane met Rashied Ali. De setting geeft een heel ritmisch en dwingend karakter aan de muziek. Het is echter geen hapklare brok en het vergt een inspanning van de luisteraar. Vooral de geluiden die Mattias De Craene uit zijn saxofoon haalt zijn onwaarschijnlijk en heb ik zelden iemand weten voortbrengen. Omdat het dorstig weer is heb ik een deel van het optreden gemist want het was ellendig lang aanschuiven om aan drankjetons te geraken. Daar zouden ze toch iets op moeten vinden in het OLT.

Na een een korte pauze is het dan de beurt aan GY!BE. Eerst krijgen we een lange intro van violiste Sophie Trudeau en de contrabassist, die met een strijkstok zijn instrument te lijf gaat. De rest van de groep voegt zich na een tijdje bij hen maar het geluid blijft redelijk minimalistisch. De groep is een octet vanavond en de opener “Hope Drone” wordt stelselmatig naar een climax opgebouwd. Op het einde van de song wordt teruggegrepen naar de openingsinstrumentatie met viool en bas. Het heel repetitieve “Mladic” wordt er bijna naadloos aangeregen en het volume wordt omhoog gebracht. Het nummer is geïnjecteerd met Noord-Afrikaanse klanken. Op de achtergrond worden nerveuze beelden geprojecteerd van huizen, buildings, protestmarsen, teksten, enz. Het doet soms aan Philip Glass' “Koyaanisqatsi” denken. “Bosses Hang” is verrassend toegankelijk voor hun doen, een melodielijn doet aan “With A Little Help From My Friends” denken.

Bijna ongemerkt heeft er vooraan op het podium een saxofoniste plaatsgenomen. Het is doordat ik het instrument hoor dat het mij opvalt, zij staat met haar rug naar het publiek toe te spelen zodat je eerst niet ziet op wat voor instrument zij speelt. Op deze manier maakt de groep duidelijk dat boven alles de muziek primeert, er wordt ook geen interactie met het publiek gezocht, de muziek en de beelden moeten het verhaal brengen. De beelden zijn dikwijls heel avant-gardistisch en psychedelisch. “Sleep” kent een gesproken intro over Coney Island en is aangedreven door een akoestische gitaar, een aangenaam rustpunt in de set. Afsluiter “The Sad Mafioso” is voorwaar geen hapklare brok, het giert en schuurt, het kraakt en piept, heel aparte geluiden vullen het OLT, het lijkt alsof de drums onweer aankondigen (gelukkig niet). Niet iedereen kan het blijkbaar smaken want een groot deel van de toeschouwers verlaten het theater.

Het is mijn eerste live kennismaking met GY!BE en het is in ieder geval een intrigerende en overdonderende ervaring. Ik zag ooit enkele leden in de begeleidingsband van Vic Chesnutt maar dit was toch nog wel een heel andere belevenis. Als je tegen een stootje kan moet je de groep zeker eens in je leven gezien hebben.

Lou van Bergen

Fotoalbum © JiVe

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

OLT RIVIERENHOF, ANTWERPEN