VINTAGE TROUBLE @ EFFENAAR, EINDHOVEN - 23/01/18

Vintage Trouble is sinds hun ontstaan in 2010 steeds ‘on the road’ geweest, zwoegend en zwetend om succesvol te zijn. Deze Californische band, Ty Taylor (zang), Nalle Colt (gitaar), Rick Barrio Dill (bass), Richard Danielson (drums), bracht in 2011 hun debuutalbum “The Bomb Shelter Sessions” uit. Hun songs vinden een voedingsbodem in de muziek van de jaren 50, pure rock and roll met soul en blues invloeden. Gebruikmakend van opnametechnieken uit de jaren 50/ 60 klinkt hun debuutalbum dan ook erg ‘vintage’. Hun manager raadde de groep aan eerst Europa proberen te veroveren waarna het veel makkelijker zou zijn om ook in Amerika succesvol te zijn. Zo speelden ze in het voorprogramma van Brian May en Bon Jovi en werd hun energieke show door de vele toeschouwers erg gesmaakt. In 2012 werd hun debuutalbum ook in eigen land uitgebracht waarna ze mochten openen voor The Who. In 2015 wordt opvolger “1 Hopeful Rd “uitgebracht, met producer Don Was aan de knoppen. Met hun krachtige, gitaar gedreven R&B geluid verzorgen ze het voorprogramma van AC/DC tijdens hun ‘Rock or Bust’ tour, waarbij ze ook op Graspop, Dessel te zien waren. Ook op Rock Werchter 2016 was de band van de partij maar voor een eigen cluboptreden heeft de band België nog niet aangedaan daarom wipten we even de grens over om hun optreden in de Effenaar in Eindhoven bij te wonen.

Met de populariteit zit het in Nederland wel goed voor de band, een zo goed als uitverkochte zaal met allicht hoge verwachtingen om van deze energieke live band een explosieve show te mogen meemaken. Ty Taylor hemzelf kondigt support act The Howlin’ aan. Deze Nederlandse band voegt allerlei invloeden toe aan hun moderne soul en met de unieke stem van Joel Gaerthe en de backing vocals van zijn tweelingzus Tess zetten ze een meer dan leuk geluid neer.

Brian London (keyboards, backing-vocals) is sinds vorig jaar het vijfde lid van Vintage Trouble, hij kondigt de band aan en op de tonen van “Hound Dog” leggen ze de vuisten op elkaar, tijd voor een soulvol feestje. Met het geweldige ritme van opener “Strike Your Light” is het dan ook onmiddellijk raak, met die opzwepende vibes a la James Brown gebruik hij het hele podium om het publiek in de juiste trance te brengen. Zijn microfoonstaander en kabel zijn geliefkoosde attributen om zijn energie uit te leven, gelukkig is er steeds een roadie stand-by om alles in goede banen te leiden. Na deze geweldige opener krijgen we nog een Vintage Trouble ‘klassieker’, “Blues Hands Me Down”, en ja hij krijgt de hele zaal ‘down’, door gewoon de zaal in te springen, iedereen te laten bukken om daarna met ‘jump, jump, jump’ iedereen terug recht te laten veren en zijn band te vervoegen op het podium. Na dit explosief openingskwartiertje worden er een paar rustiger nummers gespeeld, “Doin’ What You Were Doin’” een soulnummer a la Al Green, en de slow “Another Man’s Word”. Authentiek 50’s nummer “Nancy Lee” zorgt voor een mooie afwisseling in het repertoire. “We need more love in the world” roept de charismatische Taylor waarna hij “Love Song To The World” inzet, muzikaal toch een beetje te klef voor een band als Vintage Trouble.

Een instrumentaal intermezzo brengt het nummer “Get It Before What’s To Be Got Is Gone”, Ty Taylor, bezweet alom, verdwijnt even van het podium om zicht te verfrissen terwijl de band hun kunnen laat horen, na zoveel jaren toeren is dit geen probleem, vlot op elkaar ingespeeld mag elk een solootje brengen.

Ook worden er tijdens deze tour enkelen nieuwe nummers gespeeld, nummers die de band een aantal maanden geleden opnam op de Kaaimaneilanden ter voorbereiding van hun nieuw album. Vermits de band meer radio airplay wil en zo een groter publiek wil bereiken werd er besloten om met een popproducer te werken, Jeeve, die voor een modernere aanpak moet zorgen en de nummers radio-ready moet maken. Tevens werd er ditmaal gekozen om de nummers te schrijven met co-writers. We moeten dus wel een beetje vrezen voor een verandering van het originele Vintage Trouble geluid. Het nieuwe gespeelde “Rollin’” valt nog best mee, op “Crystal Clarity” hoort men wel een moderner R&B geluid.

“Run Like The River” met die prachtige intro op slidegitaar van Colt blijft een publiekslieveling, de band geeft zich helemaal, Taylor doet er nog een schepje bovenop door een beetje te gaan crowdsurfen tot aan de bar en terug, alle hoeken van het podium nog even verkennen, handjes klappen met het publiek om dan doodleuk terug het publiek in te duiken en er al surfend terug uit te komen. Eindigen doet men met het nieuwe “Knock Me Out”, sterk live nummer, waarbij showbeest Taylor het niet kan nalaten even touwtje te springen met zijn microfoonkabel en het publiek uitvoerig te bedanken voor hun komst. Als toegift speelt men “Not Alright By Me”, een nummer over hoe het de verkeerde kant opgaat met deze wereld, in deze ‘City Of Lights’ vraagt hij een sterrenzee van hoop door het licht van de smartphones aan te doen, mooi beeld, mooi einde van een overweldigende show!

Luc Nuyts

Fotoalbum © Sonja Schepers

 


 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

EFFENAAR, EINDHOVEN