NAHKO AND MEDECINE FOR THE PEOPLE @ AB, BRUSSEL - 26/01/16

Kim Churchill

Het voorprogramma werd verzorgd door Kim Churchill. Deze Australiër is een one man band. Dit wil zeggen dat hij zingt, gitaar speelt, met de ene voet de drum en met de andere de percussie doet en af en toe nog eens op de harmonica blaast. Veel verfijning kan je dan niet verwachten. Maar toch was zijn voorprogramma een voltreffer. Met veelal uptempo nummers, boordevol energie en ontzettend gedreven kreeg hij het publiek met zijn bluesy songs aan het dansen. Toen hij afsloot was het publiek dolenthousiast. Een naam om zeker te onthouden want het blijft een krachttoer dit alleen voor mekaar te krijgen. En zeker een act om in de zomer te proberen spotten op de festivalaffiches.

Voor de hoofd attractie van de avond: Nahko And Medecine For The People was de AB Box niet helemaal vol gelopen. Dit in tegenstelling tot de optredens van de band in de andere landen op hun toer die allen “sold out” zijn. Om aan te geven dat deze Nahko en zijn companen hier nog aan het timmeren zijn aan hun faam. In de zaal opvallend veel mensen met rasta’s en alternatieve opschriften op de t shirts.. Niet abnormaal als je deze band wat leert kennen. Ze zijn gekend voor hun engagement dat in de lijn ligt van mensen als Michael Franti, Manu Chao, Jack Johnson & Xavier Rudd. Niet toevallig namen waar deze multiculturele Amerikaanse band mee vergeleken wordt.

Op het podium hangen er als decoratie 3 verschillende grote vlagen van onbestaande landen met in het midden een afbeelding die sterk op het blad van een wietplant lijkt. Deze groep is dan ook een meer een religie voor de fans. Het overgrote deel zong de nummers devoot mee. Ook konden frontman Nahko Bear en zijn bassist of drummer de zaal goed mennen. Iets wat ze regelmatig deden tijdens het concert.

Van bij het eerste nummer “Directions” gingen ze er , na een langzame intro op piano, stevig tegenaan. Het was snel duidelijk dat dit een avond training voor de dansspieren ging zijn. De bandbezetting was Nakho ( gemengd Filipijn-Porto Ricaan) op keys of gitaar. Een flamboyante bassist(Braziliaans type) en een drummer (hispano) die er stevig op mepte. Een gitarist die regelmatig mocht soleren maar naar mijn gevoel steeds een gelijkend trucje deed. In de achtergrond was er nog een viool en een trompet. Deze laatsten zijn allen Scandinavische types. De diversiteit was er dus niet alleen in de zaal. Na het openingsnummer gingen ze op hun elan voort. Reggae klanken en ritmes alom beheersten het geluid. Hun muziek kan je dan ook best omschrijven als een soort van reggae folk. Met enorm veel enthousiasme en tonnen energie werkten ze hun set af. De zaal jumpte mee op nummers als “Vultures” en “Rush It”. Het was een beetje jammer dat de viool en de trompet bijna niet te horen waren met hun solo in het anders sterke “So Thankfull”. Toen kwam er een orkaan onder de titel “Aloha” waarbij de titel luid werd mee gescandeerd door het publiek.

Er werd een rustpunt ingebouwd toen de groep het podium verliet en de violist solo een instrumentaal nummer mocht brengen. Hij deed dit met veel bravoure en was ongetwijfeld een van de hoogtepunten van de avond. Na dit nummer kwamen ze terug en kon de “kerkdienst” weer beginnen. Ze gingen op hun elan door met lang uitgesponnen nummers met een grote portie reggae. “Make A Change” werd door de zaal helemaal meegezongen. Bij “Warrior” dwaalden mijn gedachten af naar Garland Jeffreys. In dit nummer werd een stukje “Get Up Stand Up” gevlochten om het engagement helemaal duidelijk te maken. Maar naar het einde toe kreeg ik toch het gevoel het allemaal al eens gehoord te hebben die avond. Het publiek daarentegen ging helemaal uit de bol op “Wash Away”.

De conclusie voor mij is dat deze band een “poor man’s” Michael Franti. Zijn nummers zijn iets minder catchy en vlot. Maar de energie en het engagement zijn zeker even groot. En een mindere versie van een van de beste live acts die er zijn is al zeker niet slecht. Een ideale band om op de zomerfestivals als Couleur Cafe, Cactus of Esperanzah vele fans bij te winnen.

Lisael

Foto © Yvo Zels

 

           

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Artiest info
Website Kim Churchill  
Website Nahko  

AB, BRUSSEL- 25/01/16