DOGHOUSE SAM & HIS MAGNATONES @ CARTE POSTALE , GEEL - 16/01/16

Doghouse Sam (DHS) zette samen met His Magnatones (HM)  nog eens voet aan de grond in de Kempen en die kans mochten we niet laten schieten. Ondanks het feit dat de eerste winterprik ook Geel bereikte die bewuste zaterdagavond. Bovendien was er de unieke locatie van Carte Postale, dé cultuurzolder van Geel, waar we toch wel goede herinneringen aan hebben, lang geleden. Er passeerden bij Lut en Herman al heel wat mooi volk in de jaren negentig. Ook in het bluesgenre.

We herinneren ons voor de vuist optredens van onder meer Paul Lamb & The Kingsnakes, singersongwriters Doug Mac Cloud en Guy Davies, Neal Black & The Healers en zowaar Larry Garner, ook al een topper zijn genre. Lang vervolgen tijden, maar we kunnen na een tienjarige stop niet rouwig zijn dat de Cate Postale sinds een aantal jaren  terug levendiger is dan ooit met optredens van uiteenlopende aard, want ook Willem Vermandere, Vitalski, Guido Belcanto, … waren er al te gast. Hopelijk blijft de blues levendig in de Carte Postale. Het optreden van DHS maakte alvast duidelijk dat er wel degelijk plaats is voor een lekker potje rootsmuziek in al zijn facetten. Dat beaamde frontman Wouter Celis ook na afloop, die vooral in de wolken was over de locatie en het luisterend publiek.

DHS & HM  bestaan nog maar een vijftal jaren, maar hebben al stevige reputatie opgebouwd met tal van optredens in binnen- en buitenland. En met twee schitterende albums met een wereldwijde release (Buddha Blue/Knock Knock) met vooral eigen nummers van de hand van Werner Celis. Binnenkort is het echter uitkijken naar een Vinyl EP. Maar deze driemansformatie bestaat dan ook uit getalenteeerde muzikanten, zoveel is zeker.  Buiten zanger-gitarist Wouter ‘Doghouse Sam’ Celis zijn er ook nog staande bassist Jack O’ Roonie en drummer Franky Gomez, twee muzikanten met bakken ervaring. Dat was al vlug duidelijk in een uitverkochte zolder waar de band er al bij de eerste tonen fors invloog.

Met in de eerste set vooral werk uit hun debuutalbum ‘Budda Blue’ (2012), een vrij afwisselend ‘back-to-basics-repertoire’, waarin het drietal  al vlug het publiek inpakte met een geheel eigen energieke benadering van de blues. Bovendien is er ook de interactiviteit tussen de frontman -  in het dagelijks leven docent Lerarenopleiding - en het publiek. Alles liep gesmeerd in deze set met haast allemaal eigen nummers, met uitzondering van een cover van Bo Didley (‘My White Horse’) waarbij drummer Franky de sambaballen hanteerde. Eén van de hoogtepunten was wat mij betreft ‘Why’, waarbij stand-upper bassist een solo van jewelste geeft en tussendoor ook de strijkstok hanteert.

Ook ‘Let’s Get It On’ met een scheurende slide is een nummer met ballen. DHS heeft ook een voorliefde voor de mondharmonica, want in zijn vroegere groep The Rhythm Bombs hanteerde hij buiten de zang enkel de smoelschuiver. Hij bracht in Geel een ode aan Sonny Terry (Brownie Macghee). Set één eindigde sterk met ‘Knock, Knock’, titeltrack van het gelijknamige album (2014) en met het bekende en beklijvende ‘Crossroads’, een niet weg te branden nummer van de setlist. Zoals verwacht werd er na de pauze meer geput uit dat recente album Knock, Knock’ en ook nu was er veel afwisseling in de nummers. Zelfs een gesmaakt countrynummer (‘Road’) passeerde de revue, alsook een Muddy Waterscover (‘Baby, Please Don’t Go’) en protestsong en opener van het album  ‘Something Is Wrong (With The World)’, met alweer mooi ondersteund met een felle slide.

En zo ging het nog even door. We herinneren ons nog een solo op mondharmonica en natuurlijk een heerlijke drumsolo van Franky die uitmondde in ‘Ce Qui Est Fait, Est Fait’, een New Orleansdeuntje met allerhande slagwerkgeluidjes gekoppeld aan heerlijke drumroffels. Het publiek genoot er tenvolle van ook de vrijwilligers achter de toog gingen uit het dak. Op de tonen van John Lee Hooker kwam er boogiegewijs een einde aan de tweede set. Met plezier kwamen de drie heren nog even terug met het jivende ‘You Snooze, You Lose’ en uiteraard met de bekende afsluiter ‘Ain’t Got Time’. Iedereen tevreden, zo bleek achteraf. Alvast een  avondje om in te kaderen. Vermelden we nog dat Herman Brusselmans op zondag 31 januari op de koffie komt (met taart) in de Carte Postale. Afspraak om 14 uur.

Sis Van Hoof

Foto © Sis Van Hoof

 

 

 

 

 

 

 

Artiest info
website  
facebook  

CARTE POSTALE , GEEL - 16/01/16