BOOKER T JONES + support STEVEN DE BRYUN @ HET DEPOT LEUVEN, 21/01/15

Artiest info
Website Booker T Jones
Website Steven De bruyn

HET DEPOT LEUVEN - 21/01/15

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Met Booker T Jones haalde het Depot een levende legende in huis. Hij stond in de jaren ’60 mee aan de wieg van het legendarische Stax-label uit Memphis, Tennessee het productiehuis waar zoveel soul- en blueshelden van weleer hun vaste stek hadden. We denken hierbij spontaan aan bijvoorbeeld Otis Redding, Rufus Thomas, Wilson Pickett, Sam & Dave, Albert King, Johnnie Taylor en vele anderen. Reeds op heel jonge leeftijd trad Booker T als toetsenist toe tot het selecte groepje muzikanten dat zich the Mar-Keys noemden en samen met Steve Cropper op gitaar en Donald ‘Duck’ Dunn op de bas werden ze het geluid van Stax Records. Toen ze in 1962 - eerder toevallig want Jim Stewart, stichter van het Stax-label, nam stiekem een jamsessie op - een wereldhit scoorden met ‘Green Onions’ onder de naam Booker T & the M.G.’s (Memphis Group) was de trein vertrokken. Jones studeerde muziek aan de universiteit van Indiana en schreef ondertussen nummers voor andere artiesten waaronder de klassieker ‘Born Under A Bad Sign’ (dat hij samen met William Bell voor Albert King schreef). Hij bleef ook actief als sessiemuzikant voor Stax en ook met the M.G.’s bleef hij wereldwijd zijn muzikale grenzen aftastten en reeg hij de (meestal) instrumentale hits aan mekaar. Booker T Jones is ongetwijfeld één van de grootste, nog in leven zijnde, inspirators en grondleggers van de Memphis Soul zoals we die vandaag kennen. Hij werd opgenomen in zowel de  Rock and Roll Hall of Fame als in de Musicians Hall of Fame en kreeg zelfs de prestigieuze Grammy Lifetime Achievement Award. Zulk een muzikaal zwaargewicht krijgen we niet alle dagen op een Belgisch podium te zien en daarom waren onze verwachtingen dan ook hoog gespannen.

Stipt om 20:30 u. mocht mondharmonicavirtuoos Steven De Bruyn, die we kennen van zijn werk met El Fish en later the Rhytm Junks, solo zijn ding komen doen. Exact 10 jaren geleden, tijdens één van de eerste optredens met de Rhytm Junks mocht Steven ook openen voor Booker T & the M.G.’s in het Gentse. Dit gaf natuurlijk voor De Bruyn een extra cachet aan deze, voor hem, ‘thuismatch’. Enkel gewapend met een arsenaal aan smoelschuivers aangevuld met hypermoderne computergestuurde ‘looping’technieken bracht Steven ons een verrassende set waarin hij blues verweefde met pop en zelfs wereldmuziek. Hij bracht voornamelijk eigen werk afgewisseld met een goed gekozen cover. ‘My Baby Just Care For Me’ dat we vooral kennen in de versie van Nina Simone, was hiervan een mooi voorbeeld. De Bruyn weet perfect de ‘old style’ te combineren met de moderne mogelijkheden van nu en hij maakt handig gebruik van nog nooit geziene – Japans volgens hem – tot de verbeelding sprekende instrumenten, dit alles leidt meermaals tot spitsvondige klanken en geluiden die we niet direct kunnen thuiswijzen. En ook zingen kan de man. Of het nu falsetto dan wel laag en duister is, Steven heeft het allemaal onder de knie en schakelt moeiteloos over in één en dezelfde song. Als uitsmijter krijgen we nog een heel knappe versie van ‘Best Kept Secret’ en dan zit zijn passage erop. Zichtbaar tevreden neemt Steven De Bruyn afscheid van ‘zijn’ Leuvens publiek.

Ondertussen is de zaal goed volgelopen en wordt het podium in gereedheid gebracht voor Mister Booker T hemzelf. Deze keer geen M.G.’s om hem bij te staan maar deze Booker T Jones Band kan ook wel tellen hoor. Op gitaar krijgen we niemand minder dan Vernon ‘Ice’ Black. Deze gitarist verdiende in het verleden zijn sporen bij niet de minste of wat dachten jullie van o.a. Stevie Wonder, Herbie Hancock, Whitney Houston, Aretha Franklin, Chaka Khan? Qua visitekaartje kan dit tellen me dunkt. Tevens is hij al jaren de vaste frontman en begeleider van Jones in deze Booker T Jones Band. Op basgitaar Melvin Brannon, Jr. aka M-Cat Spoony. Deze bassist geeft al meer dan 30 jaren tekst en uitleg via lezingen en workshops over de basgitaar, zowel de elektrische als de staande. En tenslotte op drums Darian Gray. Booker T Jones zelf neemt vanzelfsprekend plaats achter z’n Hammond. Ze openen instrumentaal met ‘Pigmy’ en al direct trekt Jones alle registers open door z’n hits op het publiek los te laten. ‘Hang ‘Em High’ van de gelijknamige western met Clint Eastwood in de hoofdrol, ‘Born Under A Bad Sign’ – met uitermate sterke zangpartij van de meester – en ‘Melting Pot’ zitten al heel vroeg in de set. En bij hun ongetwijfeld grootste hit ‘Green Onions’ komt Booker T’s zoon Ted Jones op gitaar het geheel versterken. Dan komt DE verrassing van de avond – voor mij toch althans – want Booker T neemt plaats achter de zangmicrofoon en gordt zich een gitaar om. Wat dan volgt is als het ware de omgekeerde wereld.

Jones brengt hulde aan die artiesten waar hij bewondering voor heeft maar die evenzo werden geïnspireerd door hem zelf. Zo vertelt hij het verhaal van toen hij voor de eerste maal in de vroege jaren ‘60 the Isley Brothers aan het werk zag met een fantastische jonge sologitarist in hun rangen die het later zou maken onder zijn eigen naam. Ingetogen zet hij vervolgens ‘Hey Joe’ in en wordt hierbij gesteund door z’n band. Samen met z’n zoon Ted brengt hij een intimistisch ‘Purple Rain’ ten gehore als dank aan Prince uit wiens handen hij de prestigieuze Lifetime Achievement Grammy Award kreeg toegereikt. En dan heeft hij het over zijn samenwerking met Stephen Stills van CSN (Crosby, Stills & Nash) en we krijgen ‘Love The One You’re With’ dat naadloos overgaat in ‘Take Me To The River’ van Al Green. En dan is het tijd om een kleine pauze in te lassen zodat de rokers hun nicotinegehalte terug op peil kunnen brengen en vervolgens vol enthousiasme van het tweede deel kunnen genieten. Ondertussen heeft Jones terug zijn plaats achter de toetsen ingenomen en doet hij zijn ding waardoor hij zo bekend is geworden. Want het dient gezegd zijn Hammondsound is zo herkenbaar en uniek en het is ook zijn handelsmerk doorheen de jaren geworden. Nog eenmaal neemt hij de gitaar ter hand en plaatst hij zich centraal achter de zangmicrofoon om zijn link met de bluesmuziek in de verf te zetten met het aan Muddy Waters schatplichtige ‘Mannish Boy’. Strak in het pak, compleet met das en deukhoed diep over de oren kan hij zo doorgaan als prototype van de doorleefde blues- en soulmuzikant. Toch oogt deze prille zeventiger nog fit en monter en getuigt hij van een zekere ‘cool’ en presence op het podium. Tijdens de finale krijgt iedere muzikant nog z’n open doekje en wat bassist Melvin Brannon Jr. uit z’n instrument haalt is werkelijk subliem. Maar ook Darian Gray laat van zich horen door in het zwoele salsa getinte ‘Soul Limbo’ een knap staaltje van z’n rapkunsten te vertonen terwijl hij zichzelf begeleidt op de drums. Fenomenaal en meteen ook het bewijs dat Booker T Jones echt wel mee is met zijn tijd. Dit verklaart ook zijn recente samenwerkingen met hedendaagse bands zoals daar zijn the Drive-By-Truckers, the Roots en Lauren Hill en haar Fugees. Ook op zijn nieuwste cd ‘Sound The Alarm’ laat Jones zich bijstaan door hippe hedendaagse muzikanten zoals Gary Clark Jr., Anthony Hamilton en Vintage Trouble.

Met de onverslijtbare klassieker ‘Time Is Tight’ neemt een charismatische en vriendelijke Jones afscheid van z’n dankbaar publiek. Tijdens de bisronde krijgen we nog een instrumentale versie van ‘Hey Ya’ dat hij componeerde voor Lauren Hill en met de soulklassieker ‘Loving You Too Long’ worden we de koude nacht ingestuurd. Maar weer noch wind kan ons deren want ons hart is gloedvol opgewarmd door dit toch wel fantastisch concert van een heel grote Mijnheer uit de hedendaagse muziekgeschiedenis. Bedankt Mr. Jones! En bedankt Depot om dit alles te realiseren.

Yvo Zels

Playlist Booker T Jones: Pigmy, Hang ‘Em High, Born Under A Bad Sign, Melting Pot, Green Onions, Hey Joe, Purple Rain, Love The One You’re With, Take Me To The River, Harlem House, Hip Hug Her, Mannish Boy, Soul Limbo, Everything Is Everything, Time Is Tight, Hey Ya, Loving You Too Long.

meer foto's Steven De bruyn © Yvo Zels

meer foto's Booker T Jones © Yvo Zels