BOOKER T JONES + support SHISHANI @ DE ROMA, ANTWERPEN, 22/01/15

Artiest info
Website Booker T Jones
Website Shishani

DE ROMA ANTWERPEN - 22/01/15

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Booker T. Jones zorgt voor een avond vol soulvolle feelgood muziek.

Booker T. Jones (°12/11/1944 Memphis - Tennessee) is een levende legende in de muziekwereld. Zo wordt hij vanavond ook aangekondigd door zijn drummer Darian Grey.
Wie op zoek gaat naar de wortels van de moderne soultraditie kan niet om Booker T. Jones heen. Klassieke hits op het legendarische Stax-label zoals “Green Onions”, “Hang ‘Em High”, “Time Is Tight” en “Melting Pot” bevatten veel van het DNA waarop artiesten als Amy Winehouse, Lauryn Hill, Sharon Jones of  leeftijdsgenoot Charles Bradley hun oeuvre baseerden. Booker T. werd uiteraard onsterfelijk als bandleider en toetsenist van Booker T. & The MG’s - waarmee hij aan de basis stond van de Memphis soul - maar hij staat op z’n 70ste nog steeds probleemloos zijn mannetje. Met zijn laatste plaat “Sound The Alarm” kijkt de Hammondvirtuoos naar de toekomst door zijn eigen onnavolgbare stijl te combineren met de medewerking van hedendaagse soulartiesten als Anthony Hamilton, Estelle en Raphael Saadiq. Zijn samenwerkingen met andere artiesten in zijn carrière zijn er teveel om op te noemen, maar ik zal er toch enkele vermelden : Bob Dylan, Neil Young, Eric Clapton, Otis Redding, Wilson Pickett, Sam & Dave, Bill Withers, Lou Reed, George Harrison, het lijstje is haast eindeloos.

Shishani (Vranckx) mag het publiek in stemming brengen voor de grootmeester aan bod komt. Shishani is een ravissant ogende jongedame die geboren werd uit een Belgische vader en een Namibische moeder. Shishani treedt solo aan met een Gretsch gitaar en blijkt over een zachte, flexibele soulvolle stem te beschikken die me aan Tracy Chapman en Trixie Whitley doet denken. Ze opent met “Stay True”, een levensles van haar moeder die haar leerde eerlijk en waarachtig te leven. “Minority” handelt over de gelijkwaardigheid van mensen : ras, afkomst, kleur, religie speelt allemaal geen rol, de persoon is belangrijk. Uit haar teksten blijkt dat ze heel geëngageerd is. Ze speelt meestal soul en rhythm & blues en ondanks haar jonge leeftijd blijkt ze al over een zekere levenswijsheid te beschikken. Het bluesy “I’m Gonna Survive” doet me qua tekst en gevoel heel hard aan Gloria Gaynor’s “I Will Survive” denken, ze laat zich niet klein krijgen, ze zal overleven. Ze klaagt de selectieve verontwaardiging na de terreuraanslagen in Parijs aan; die tragedie is eigenlijk klein bier in vergelijking met de horror die Boko Haram in Nigeria aanricht, verschrikkingen waar je veel minder over hoort. “L’Egoïsme” zingt ze gedeeltelijk in het Frans, wees positief en maak elke dag het verschil geeft ze ons als boodschap mee. Het is een heel aangename kennismaking met een jonge muzikante die alles heeft om een prachtige carrière uit te bouwen. Shishani, een talent om te volgen!

Booker T. Jones wordt begeleid door een schare van topmuzikanten : Darian Gray op drums, Melvin Brannon Jr. op bas en de geweldige gitarist Vernon ‘Ice’ Black. Zoon Ted Jones zal ook regelmatig zijn vader bijstaan op gitaar. Het begint heel funky met “Harlem House” dat hij opnam met soul en hiphop band The Roots voor het album “The Road To Memphis”. Booker T. zijn kenmerkende orgelklanken zijn heel bepalend in het nummer. Grote hit “Hang ‘Em High” is daarna al aan de beurt. Het repetitieve nummer wordt lang uitgesponnen en Vernon Black schittert met een fameuze gitaarsolo. Booker T. geeft regelmatig wat duiding bij de songs, iets wat de band met het enthousiaste publiek zeker ten goede komt. Thuis is hij opgevoed met gospel en klassieke muziek maar het is vooral de blues van Beale Street van o.a. B.B. King die voor hem een grote inspiratiebron vormde.

Booker T. zingt voor het eerst in het door hem en William Bell geschreven maar van Albert King bekende “Born Under A Bad Sign”. Booker T. heeft een aangename soulvolle maar niet zo heel sterke zangstem, waarschijnlijk de  reden waarom hij op zijn platen veel beroep doet op gastzanger(essen)s. Zoon Ted voegt zich bij het gezelschap voor de megahit “Green Onions” dat nog even fris klinkt als in 1962. Vernon Black en Ted schitteren in het nummer met indrukwekkende gitaarsolo’s. Booker T. was amper 17 jaar wanneer hij (mee) het nummer schreef. Dan komen er enkele covers aan bod : “Hey Joe” van Jimi Hendrix, die hij al kende van bij The Isley Brothers maar pas echt leerde kennen tijdens het Monterey Pop Festival en “Purple Rain” van Prince. Beide nummers wijken behoorlijk af van het origineel maar het zijn behoorlijke versies die, eerlijk is eerlijk, niet kunnen tippen aan de originelen. Booker T’s orgelpartijen zijn uniek maar als gitarist maakt hij minder indruk en het zijn Vernon en Ted die als gitaristen de meubelen moeten redden. Stephen Stills zocht hem aan om de orgelpartij in te spelen voor “Love The One You’re With” maar hij was in slaap gevallen in de studio en Stephen heeft de partij dan maar zelf ingespeeld. Vanavond speelt hij wel orgel tijdens dit nummer.

Drummer Darian Grey maakt indruk met zijn rappartij tijdens  “Hip Hug Her”, onwaarschijnlijk dat hij niet over de woorden struikelt. We krijgen nog enkele Booker T. & The MG’s klassiekers met “Pigmy” en “Soul Limbo”, dat door de BBC gebruikt werd als tune om cricketwedstrijden te verslaan. Dat blues een grote invloed voor hem is geweest blijkt uit de doorleefde versie die hij brengt van “Mannish Boy” van Muddy Waters. Hij schreef de bluessong “Father Son Blues” nadat hij zijn zoon Ted gitaar hoorde spelen en hij dacht dat Joe Bonamassa op de radio was. Hij brengt hulde aan enkele goede vrienden van hem zoals met “A Song For You” van Leon Russell waarin hij een heel simpele, repetitieve orgelpartij speelt. Bob Dylan woonde in de jaren ’70 in Malibu vlak bij hem en ze werden goede vrienden. De versie van diens “Knockin’ On Heaven’s Door” mag er zijn. Naar het einde van het concert toe brengt hij het recentere “Everything Is Everything” (Lauryn Hill) dat hij opnam met The Roots en hij sluit af met “Time Is Tight” dat fungeerde in de film “Up Tight!”. Tijdens dit nummer stroomt het jeugdige deel van het publiek naar voor en wordt het een echt feestje.

Zonder het podium te verlaten sluit hij uiteindelijk af met “Hey Ya” (Outkast) en “I’ve Been Lovin’ You Too Long” van Otis Redding. Booker T. zingt het heel zacht en mooi maar concurreren met één van de grootste soulzangers ooit is natuurlijk onbegonnen werk. Het is een heel leuk, ontspannend en hoogstaand concert geworden dat de verwachtingen heeft ingelost. Booker T. Jones is duidelijk gecharmeerd door de warme ontvangst. Het speelplezier spat er vanaf, het is duidelijk dat hij volop geniet van het optreden. Na het twee uur durende concert signeert hij nog ongeveer één uur en maakt hij tijd vrij om een praatje te slaan met de fans en gaat met hen gewillig op de foto. Hier mogen vele pseudovedetten een les aan nemen. Een grote meneer!

Lou

meer foto's © Jive