ROBIN VERHEYEN QUARTET @ DE ROMA, BORGERHOUT - 22/02/18

Hoe mooi is het toch om muzikanten met zoveel speelplezier op het podium te zien staan. Want dat was het geval met Robin Verheyen en zijn drie begeleiders in De Roma. En dan had hij zelfs nog te maken gehad met twee afzeggingen, waarvan één heel erg last minute. Vooreerst mocht zijn drummer Billy Hart op doktersadvies de oversteek naar Europa niet maken, na zijn hartoperatie waarvan hij nu revalideert. Hij werd vervangen door Eric McPherson, ook niet de minste, want ook drummer bij het Fred Hersch Trio. Daarover vertelde Verheyen ons ook nog dat Billy Hart onmiddellijk zijn zegen had gegeven over McPherson, die hij als een ideale vervanger voor zichzelf zag.

En de avond voor het Roma concert liet bassist Drew Gress ook nog weten dat hij om dringende redenen verstek moest geven! Gelukkig werd er een zeer goeie vervanger gevonden in Clemens van der Feen, die in De Roma met dit kwartet mee musiceerde alsof hij dat altijd al had gedaan. Wij onder de indruk. En dat is ook zo mooi in jazz, dat muzikanten dikwijls zo flexibel zijn dat ze zich zowat in alle muzikale omstandigheden uit de slag weten te slaan. Gelukkig was pianist en sterkhouder (en persoonlijke vriend van Robin) Marc Copland wel helemaal in topvorm, wat hij tijdens het concert overvloedig zou bewijzen. Al bij al dus toch wel hectische dagen dus voor Robin Verheyen om een band speelklaar te krijgen voor dit voor hem toch wel belangrijke optreden in de Roma.

Verheyen kwam zijn plaat When The Birds Leave voorstellen die hij samen met Copland, Gress en Hart opgenomen had op twee dagen in Brooklyn, NY, en die hij ook zelf geproduced heeft. Echter, door de ongewone samenstelling werd er minder van deze plaat gespeeld en iets meer materiaal dat door iedereen gekend was.

Afin, het kwartet begon eraan, zeer langzaam, een soort van muzikaal aftasten van elkaar, zeker met twee nieuwelingen in de band. De neuzen in dezelfde richting zetten en zo. Iets later werd je meteen in het concert gezogen door de weelderige pianopracht van Marc Copland en de energieke sax-uithalen van Robin Verheyen. En dan neemt deze laatste helemaal over, hij neemt het resoluut het voortouw en gaat helemaal op in zijn spel. De groep volgt en er werd versneld…

Het tweede nummer was Day & Night, een compositie van pianist Copland en een prachtig lyrisch en rijkelijk nummer. Nog mooier werd het met Brooklyn Blue, met een zachte intro van sax en piano die bijna versmolten, en zo subtiel-als-maar-kon klonken. Lange ‘nachtelijke’ saxofoonpartijen zorgden ervoor dat je in gedachten de Brooklyn Bridge zowat voor je zag, met de skyline van New York op de achtergrond. En dat is ook Robins thuishaven, sinds 2006 resideert hij daar nameijk al, en tracht hij (met succes) een carrière uit te bouwen in het New Yorkse jazzmilieu, wat allesbehalve makkelijk is door de overvloedig aanwezige topgetalenteerde concurrentie. Doch hij doet het, en nog wel zeer goed ook.

In de standard You Can See Him Now wisselden bloedmooie melodieën op sax en piano elkaar naadloos af en bouwden samen iets op. Top! Het titelnummer When The Birds Leave had een lichte ‘fingertipping’ swing mood’ in zich, gebracht met de grote virtuositeit en intrinsieke klasse die Verheyen kenmerkt, en die we ook al hoorden op de twee platen (en een live concert) van Taxiwars, de band die hij vormt met oa. Tom Barman. Daar ligt de nadruk in de muziek meer op ritme en energie, tegenover hier waar harmonie en melodie op het voorplan staan. Erg mooie partij alweer op sax, en je ziet de vogels zowaar vertrekken op winteruittocht. Volgde nog een eigenaardige drumsolo die zowaar uitliep in een ‘showcase snel drummen’, waarop Verheyen nog eens overnam op sax, en daarna ook – één voor één – de bassist en pianist. Alsof er laagje per laagje eerst iets afgepeld werd van de muziek en daarna terug in elkaar gezet.

Met nog een energiek bisnummer moesten we het stellen, maar we waren tevreden. Dit was jazz om duimen en vingers bij af te likken. Verheyen heeft zijn passage in zijn vroegere thuishaven niet gemist.

De plaat When The Birds Leave na de voorstelling nog aangeschaft bij de maker zelf zodat er ook een handtekening op kwam te staan – altijd een fijne herinnering. Het album is eigenlijk nog net van vorig jaar, doch gaat voornamelijk in 2018 wel wat deining teweeg brengen in de (Belgische) jazzwereld, dat hoop ik alvast, want dat verdient ze. Nog een consumententip: er is ook een versie beschikbaar op dubbel vinyl waarop nog een track meer staat.

Pluim voor Robin Verheyen, voor deze plaat, en ook voor de lange weg die hij aflegde van Turnhout naar New York (en soms weer terug). Hij is echt een van de beste saxofonisten van de huidige jazz scene. Gaat dat zien wanneer hij in het land is!

Marc Vos

 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

DE ROMA, BORGERHOUT