POKEY LAFARGE @ DE ROMA, BORGERHOUT - 16/02/18

Is Pokey LaFarge een vreemde eend in de (blues- en roots)bijt? Zo zou je kunnen stellen inderdaad. Maar dan een vreemde eend die heel intrigerend en verrassend uit de hoek komt. Deze 35-jarige Amerikaanse gitarist/zanger geboren als Andrew Heissler in Bloomington, Illinois timmert als sinds een dikke 12 jaren zijn weg naar de top. En het mag gezegd worden, de status die hij op deze relatief korte tijd heeft opgebouwd is best wel indrukwekkend. De Pokey’s of Pokeyfanbase groeit nog dagelijks en zijn echt wel hardcore.

Alhoewel de Roma niet helemaal is uitverkocht, toch een gezellige drukte. De muziek van LaFarge omschrijven is niet makkelijk. Het is een aanstekelijke mix van Vaudeville, Roots, Western Swing, Ragtime, Hokum, Foot Stompin’ en Foxy Foxtrot. Een bont allegaartje dus maar het werkt wonderwel. Naarmate het optreden vorderde, toverde Pokey en zijn band de Roma – die trouwens als perfect decor diende voor deze muziek – om in één dansende en swingende ballroom.

Stilstaan is geen optie als Pokey op dreef is. Zijn band is trouwens ook om duimen en vingers af te likken. Joey Glynn op staande bas en Matthew Meyer op drums geven van jetje en leggen zo de basis waarop Pokey himself en de meesterlijke Adam Hoskins op gitaar zich naar hartenlust kunnen uitleven. Op zijn albums wordt Pokey steevast geholpen door blazers die een extra cachet geven maar niemand die hierom maalde. Ook brother-in-crime Ryan Koenig was er niet bij. Deze duivel-doet-al was slachtoffer van een auto-ongeluk en revalideert en moest daardoor in de States blijven. Het siert Pokey dat hij zijn vriend en medemuzikant niet vervangt tijdens deze toer, integendeel hij roept het publiek op om te doneren en zo de dure revalidatiekosten te helpen betalen. Aan zijn merchandising stand staat dan ook een collectebus voor het nobele doel want zoals iedereen ondertussen wel weet is het sociaal systeem in de USA niet al te best en is alle financiële hulp welkom.

Terug naar de muziek. Openen doet Pokey met ‘Better Man’ gevolgd door ‘Close The Door’ en hiermee is meteen de toon gezet. Dat hij van alle markten thuis is bewijst hij meteen met het nummer ‘Goodbye Barcelona’. Een Spaans aanvoelende ballade, een wals, waarin het publiek al direct de kans krijgt om het refrein geheel mee te zingen. Het stemtimbre van Pokey is aangenaam om naar te luisteren en hij heeft een ongelooflijke buigzame stem. Schijnbaar moeiteloos schakelt hij over in één en hetzelfde nummer van rauw naar hees en weer terug naar teder. Soms perst hij er zelfs een heuse falsetstem uit. Uitgedost als een ware dandy inclusief de brylcreem in zijn haren doet deze hippe vogel mij soms wel eens denken aan onze eigenste Bent Van Looy die er net als Pokey een heel eigen unieke stijl qua kleding en aanverwanten op nahoudt. Hoogtepunten volgen mekaar op. Bij de aankondiging van het nummer ‘Rotterdam’ weet hij ons te vertellen dat we niet ver van deze plaats verwijderd zitten. Dus een man van de wereld er bovenop.

Daar vele Amerikaanse artiesten soms niet weten welke dag het is of waar ze op een podium staan, is dit wel een verademing. Jack Grelle die het voorprogramma mocht verzorgen mag ook een nummer – ‘Cheyenne’ – komen meedoen. Deze singer-songwriter was niet onverdienstelijk als support act trouwens. Maar dan is het terug Pokey time! Er wordt een versnelling hoger geschakeld met ‘Devil Ain’t Lazy’ en ‘Wontcha Please Don’t Do It’. Het publiek lust er wel pap van en ook Pokey ziet dat het goed is. Met het drinklied ‘Drinking Whiskey Tonite’ zijn we bijna aan het eind gekomen. Maar het uitzinnige publiek roept hen tot tweemaal toe terug. Iedereen houdt van Pokey Lafarge. Het ‘feel good’ liedje ‘La La Blues’ doet de rest. Het refrein wordt luidkeels meegebruld. We wanen ons zo op een zomerse, vooroorlogse, Amerikaanse ‘fancy fair’ waar een rondtrekkende medecine show zijn intrede doet en zijn waar probeert te slijten. De muziek van Pokey katapulteert ons onherroepelijk naar zulke lang vervlogen tijden toen alles nog simpel en gewoon was. En het zou best wel eens kunnen dat we dit beeld binnenkort in de zomer in het echt kunnen meemaken want er werd zopas bekendgemaakt dat Pokey Lafarge de gedroomde afsluiter wordt van het gezellige openluchtfestival Blues in ’t Hofke in Oud-Turnhout op 3 juni. Dit kan gewoon niet misgaan als je het mij vraagt. Allen daarheen dus.

Wim ‘Huibbe’ Huybrechts

Setlist: Better Man/Close The Door/Barcelona/Wanna Be Your Man/Actin A Fool/Carry On/Something In The Water/Good Luck Charm/Must Be A Reason/Pack It Up/Heaven-Far Away/Rotterdam/Cheyenne/Devil Ain’t Lazy/Wontcha Please Don’t Do It/Central Time/Bag Of Bones-Carmelita-Going To The Country/Drinking Whiskey/All Night Long/Hard Times//// Cairo/La La Blues/// Josephine

Foto's © JiVe

 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

DE ROMA, BORGERHOUT