MEMPHIS MOJO PLAYING THE SONGS OF JOHN HIATT @ BED'N BLUES, HALEN - 23/02/18

Een vakantiehuis lanceren opent perspectieven, zeker wanneer dit gepaard gaat met een fantasierijke website ‘bed ‘n blues’ en de combinatie ‘kunst ontmoet” muziek. Daarbij past uiteraard een feestelijk ‘rootsy’ muziekevenement, als een extra cadeau voor de uitgenodigde gasten, al dan niet met een glas bubbels in de hand. Geen betere muzikale omlijsting dan de rootsmuziek van John Hiatt, gebracht door het duo ‘Memphis Mojo’, oftewel Mario Pesic & Kirri Valvekens, beiden vanaf hun tienerjaren verknocht aan de muziek in zijn verschillende genres en stijlen. Het werd een volwaardig concert, waarin beide rasmuzikanten zich lanceerden met een drive en goesting alsof zij voor een volle zaal speelden. Het plezier om samen te jammen overheerste, typerend voor doorwinterde muzikanten die van muziek hun passie maken. Met twee ‘perfectly good’ gitaren, af en toe een mandoline -Cry Love’-, voetritmes en zang, werkten zij zich in en doorheen de hits en minder bekende songs van de singer-songwriter uit Indianapolis, die inmiddels een plaats kreeg in de ‘Walk Of Fame’. Zij leefden zich daarbij in alsof zij Hiatts gevoels- en leefwereld deelden, maar dan op de hun geëigende wijze.

Zanger/gitarist Mario Pesic, die als frontman van de ‘D-Tale’ band het album 'Come Out And Play' uitbracht, paste dit letterlijk toe bij de feestelijke opening van de ‘Bed ‘n Blues’ happening in Halen, waarop zelfs de plaatselijke burgemeester werd gespot. In economisch moeilijke tijden is het opstarten van een ‘Bed ‘n Blues’ vakantiehuis een waagstuk, maar in het vooruitzicht dat er ter plekke ooit huiskamerconcerten zouden worden georganiseerd verdienen gokkers, die de muziek willen dienen en promoten, alle respect. Mario Pesic en Kirri Valvekens beten dus bij wijze van spreken de spits af door tijdens twee setgedeeltes te bewijzen tot wat muziek in staat is indien met klasse en passie gebracht. De luisteraars die een klapstoeltje veroverd hadden, weken bijgevolg geen minuut van hun plaats, maar lieten zich meevoeren in de golven van de akoestische muziek.

Aan niets was te merken dat beide zangers/gitaristen pas in november vorig jaar als het akoestisch duo ‘Memphis Mojo’ aan de slag gingen, waarin zij aan de songs van John Hiatt hun eigen interpretatie geven. Kirri Valvekens, die als frontman van de band ‘Diamond On The Rocks’ reeds de songs van Neil Diamond nieuw en fris leven gaf, had er geen moeite mee om zich als gitarist naast zanger Mario Pesic te plaatsen, alsof zij dit al hun ganse leven deden. De momenten waarop beiden hun groovy gitaarspel bij elkaar lieten aansluiten, elkaar aanmoedigden en uitdaagden, waren de instrumentale hoogtepunten van het concert, zoals bij ‘Memphis In The Meantime’ dat hun lijflied zou kunnen worden, - I need a little shot of that rhythm baby, mixed up with these country blues -, of nog ‘Perfectly Good Guitar’ en het fantastische ‘Something Wild’, dat voor hèt kippenvelmoment zorgde.

Daarnaast waren er de gevoelvolle ballads zoals het desolate en melancholische ‘Lipstick Sunset’, een all-time favoriet, en het nog steeds pakkende en aanklampende ‘Feels Like Rain’, waarbij Mario Pesci met gesloten ogen als het ware afdaalde in gepijnigde herinneringen en oeverloze droefenis. De zanger kan zowel met krachtige stem gepassioneerd uithalen als zich verliezen in schorre en haast gefluisterde zanglijnen waarin diffuse emoties niet langer te ontwarren zijn. Voeg daarbij nog het meesterlijk invoelend gitaarspel van de twee veelzijdige rasmuzikanten en je krijgt nieuwe hoogtepunten als het ontroerende ‘Ice Blue Heart’, dat elk bevroren hart zou doen smelten in een plasje van tranen. Met het opwindende en instrumentaal opzwepende ‘Tennessee Plates’ werkte het duo, dat zich als in een uitputtingsslag volledig gaf, crescendo naar het einde toe.

In de toegift droeg het nieuwbakken ‘Memphis Mojo’ tweespan de songklassieker ‘Have A Little Faith In Me’ op aan het Halense initiatief ‘Bed ‘n Blues’, als een quasi zegenend gebaar boven de doopvont, met de hoop ‘just give these loving arms a try, and have a little faith in me’. Vakantiewerk Vlaanderen, dat al een bezoek bracht aan de verbouwde gloednieuwe vakantiewoning, -waaraan een jaar lang was gewerkt en gezwoegd-, zag dat het goed was en gaf de vakantiewoning inmiddels vier sterren. Hopelijk is het een lang en welvarend leven beschoren, zoals ook het akoestische duo ‘Memphis Mojo’, een Brabants/Antwerps muzikantenduo in hart en nieren, die met hun John Hiatt tribuut zeker met de King mogen meerijden. In het allerlaatste verzoekje legden zij al spelend evenzo de gelofte af ‘I had a guitar hanging just about waist high, and I’m going to play this thing until the day I die’. Don’t you know we’re riding with the king? Of hiermee ook de webmaster Freddy Celis bedoeld wordt, die als de eeuwige optimist een roerende openingsspeech gaf -waarin hij zijn echtgenote en spitsbroer/soulmate/manusje-van-alles bedankte -, laten we vooralsnog in het midden.
Maar ‘Bed ‘n Blues’ ziet er aanlokkelijk uit en een koning waardig.

Marcie

Foto © Yvo Zels

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

BED'N BLUES, HALEN