BRIAN FALLON & THE HOWLING WHEATER @ DE ROMA, BORGERHOUT - 27/02/18

Brian Fallon heeft besloten om zijn band The Gaslight Anthem voorlopig niet meer te gebruiken om zijn nieuw geschreven nummers op te nemen. Volgens hem kan de band niets nieuws toevoegen en wil hij het geluid van de nummers zelf bepalen. Dat ging hem al goed af op zijn eerste soloalbum “Painkillers” (2016) en het dit jaar uitgebracht “Sleepwalkers” bevestigt dit alleen maar. Dat wil niet zeggen dat er geen liveoptredens met The Gaslight Anthem meer zullen zijn, in de zomer dit jaar komt de band terug samen om het tienjarig bestaan van hun doorbraakalbum “The 59 Sound” te vieren waarbij men zowel in de US als Europa een beperkt aantal keren zal optreden.


In 2011 bracht Brian Fallon samen met Ian Perkins (gitaartechnieker TGA) al een album uit, “Elsie” onder de naam “The Horrible Crowes”. In 2013 volgde er nog een zijproject onder de naam Molly And The Zombies waarbij men vijf nummers opnam maar echter niet uitbracht, drie van die nummers verschenen uiteindelijk op zijn eerste soloalbum.

Niet voor niets noemt Fallon, Bruce Springsteen als zijn grootste muzikale invloed, zowel de muziek als de teksten doen veelal denken aan het werk van The Boss, muziek voor en over het leven van de doodgewone man. Waar het geluid van The Gaslight Anthem nog bepaald werd door de’ New Jersey Punk’, zijn de soloalbums gepolijster en gevarieerder, met soul en vroege R&R-klanken.

Niet verwonderlijk dat er al heel wat mensen vroeg aanwezig was want ook de muziek van Dave Hause zit in hetzelfde schuitje, fans van Brian Fallon kennen zeker de uit Philadelphia afkomstige Hause, of als frontman van de punkrockband The Loved Ones of van zijn solowerk. Reeds drie albums heeft de man op zijn actief waarvan “Bury Me In Philly” (2017) zijn laatste en succesvolste is. Zijn vaste begeleidingsband The Mermaids heeft hij ditmaal niet meegenomen, alleen zijn broer Tim vergezelt hem. Het stevige rock and roll geluid met punk attitude zoals we van Dave Hause gewend zijn maakt plaats voor een intiemere setting met verassende uitvoeringen van nummers als het solo op piano gespeelde “The Great Depression” en “With You” met broer Tim op mandoline. Zijn nummers zijn geen onbekenden meer, bij”The Flinch”, “C’Mon Kids” en “Time Will Tell” werd er stevig meegezongen. “We Can’t Be Kings” krijgt een mooie piano uitvoering en mag dit verassend goed solo-optreden van Dave Hause beëindigen.

Dat Brian Fallon de laatste jaren geen gemakkelijke tijd heeft gehad was duidelijk, het stopzetten van zijn band The Gaslight Anthem en de scheiding van zijn vrouw hebben sporen nagelaten, zijn liveoptredens misten duidelijk de spontaniteit en het goedlachse van de New Jersey rocker. Blijkbaar is deze donkere tijd verteerd want Fallon had er vanavond duidelijk zin in. Na twee vrolijke uptempo nummers “Wonderful Life” en “Forget Me Not” en het van de Horrible Crowes album afkomstige “Sugar” wordt de vernieuwde Roma bejubeld, prachtige zaal, fijn van die Europeanen om zulke mooie zalen gebouwd te hebben zodat Amerikaanse artiesten daar kunnen optreden want Amerika is nog te jong om dergelijke kunstwerken te bezitten. Ja buiten muziek te maken praat de man graag, elk onderwerp is goed, koffie, Trump, zijn naamgenoot Brian Fallon die persattachée was in het Hilary kamp en die hij op Twitter leerde kennen. Toen hij zich achter zijn keyboards plaatste kreeg hij een opmerking uit het publiek of zijn microfoon wel goed werkte want dat zijn stem niet altijd goed hoorbaar was, inderdaad zijn stem zat onvoldoende in de mix, de microfoons waren ok, dus werk voor de man achter het mengpaneel. Fallon achter een piano het is eens iets wat anders, met een prachtige versie van Tom Waits “Dirt In The Ground” bewijst ie dat ook hij een puike gruizige stem bezit. “Neptune” uit het nieuwe album krijgt vandaag zijn live première, knap nummer vreemd dat dit niet eerder live gespeeld werd. Met het ritme van “A Town Called Malice” van The Clash wordt het openingsnummer van het nieuwe album ingezet “If Your Prayers Don’t Get To Heaven”, een op Motown soul geïnspireerd nummer. Tussen bijna elk nummer weet hij wel wat te vertellen terwijl hij op zijn gitaar één of ander nummer dat in zijn hoofd zit probeert te spelen. “Sultans Of Swing” krijgt een moedige poging maar er zal nog wat geoefend moeten worden. Het haalt allemaal wel de vaart wat uit het optreden anderzijds is het gemoedelijk en spontaan. En door al dat geklets vergeet je weleens je capo te verschuiven en begin je het nummer in een verkeerde toonsoort!!!

Geen af en opgedraaf voor Brian Fallon voor het spelen van bisnummers, de band verlaat het podium terwijl Fallon zich achter zijn keyboards plaatst om “The 59 Sound”, een klassieker van The Gaslight Anthem, een prachtige versie mee te geven. “Proof Of Life” krijgt ook nog zijn live debuut en bij de afsluiter van U2’s “I Still Haven’t Found What I Am Looking For” krijgt de band versterking van de broers Hause. Een echt rockoptreden bracht Fallon ons, muzikaal zeker niet altijd perfect maar de sterke nummers, spontaniteit en gedrevenheid van Fallon maakten dat zeker goed!

Luc Nuyts

Fotoalbum © Sonja Schepers

Setlist: A Wonderful Life/ Forget Me Not/ Sugar/ Ladykiller/ Come Wander With Me/ If You’re Prayers Don’t Get To Heaven/ Crush/ Dirt In The Ground/ Neptune/ Red Lights/ Painkillers/ Etta James/ Watson/ The ’59 Sound/ Proof Of Life/ I Still Haven’t Found What We’re Looking For

 

 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

DE ROMA, BORGERHOUT