VIET CONG @ BOTANIQUE, BRUSSEL, 18/02/15

Artiest info
Website
facebook

BOTANIQUE, BRUSSEL, 18/02/15

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Viet Cong maakt grote indruk in Brusselse Botanique

Met Viet Cong had de Botanique de eerste, maar volstrekt terechte hype van 2015 weten te strikken. En dat zullen ze geweten hebben! In een mum van tijd was hun concert hopeloos uitverkocht, tot wanhoop van talrijke fans die geen ticket hadden kunnen bemachtigen. Het Canadese viertal had de voorbije herfst dan ook reeds grote sier gemaakt, toen ze door Europa trokken als support act voor Ought. Met een unaniem op lof onthaald titelloos debuutalbum onder de arm, toerde de band de afgelopen weken opnieuw en voor het eerst op eigen benen rond op ons continent. Die tour sloten ze afgelopen woensdag af in Brussel, maar van enige vermoeidheid was volstrekt niks te merken. De band maakte een uur lang namelijk een zeer grootse indruk.

Ondanks het feit dat veel gefrustreerde fans smeekten om het concert te verzetten naar een andere zaal, hield de organisatie voet bij stuk en bleven ze geprogrammeerd in de kleine, maar gezellige Witloof Bar. Dat bleek de juiste keuze: ondanks de beperkte zichtbaarheid en de voortdurende zoektocht naar het juiste geluid, leende de gewelfde kelder van de Brusselse kruidtuin zich namelijk uitermate perfect voor Viet Cong’s donkere postpunk. De band, heel de avond goed op dreef en in een goede bui, vond het zichtbaar ook één van de vreemdste zalen waarin ze ooit gespeeld had.

Het concert zelf valt kortweg samen te vatten in twee delen. De band opende met drie nummers uit hun gelimiteerde Cassette- release die ze vorig jaar tijdens hun tour aan de man trachtten te brengen. En die songs klonken toch lichtjes anders dan het materiaal op hun debuutplaat. Opener Throw It Away klonk opvallend poppy en in Oxigen Feed surfte de band meermaals op een sixties psychedelica- golf. Sterke nummers, zonder twijfel. Maar je zag het publiek toch wat zoeken naar herkenningspunten.

Dat kreeg het de eerste keer met Silhouettes, de aan Joy Division-schatplichtige tweede single uit het debuutalbum en keerpunt in het concert. De ritmesectie stak plots een aardig tandje bij, de gitaarversterkers spuwden al wat meer vitriool uit en met de ogen toe klonk zanger/bassist Matt Flegel als een hedendaagse reïncarnatie van Ian Curtis. Een driftige versie van Bunker Buster was vervolgens één van de hoogtepunten van de avond: gitarist Daniel Christiansen stuurde voortdurend abstracte gitaarpatronen in de eter, maar de song werd door uiterst strakke baslijnen van Flegel voortdurend in het gareel gehouden. Enkel in het gelaagde elektronica-uitstapje March of Progress kon de band de magie van het origineel niet naar het podium vertalen.

Het strafste bewaarde Viet Cong echter voor het absolute slotoffensief. Continental Shelf kreeg een iets cleanere versie mee dan op plaat, maar bleek in al zijn pracht en eenvoud slechts een opstapje voor het absolute hoogtepunt van de avond. Afsluiter Death stuiterde in de beste tafeltennistraditie namelijk ruim tien minuten alle kanten uit. Het melodieuze beginakkoord werd al snel overstemd door een withete laag gitaargeweld, die recht uit de Sonic Youth-leerschool leek te komen, de ritmesectie hield alles heel de tijd met een monotone beat bij elkaar en net toen het te eenzijdig leek te worden, stak de band het nummer in een nieuwe stroomversnelling, waardoor de song na ruim een kwartier afklokte zonder ook maar één seconde te vervelen.

Met hun door hoekige gitaarstructuren en pulsende, maar alles in het gareel houdende baslijnen gestuwde, donkere postpunk, nam Viet Cong ons een klein uur lang mee op een ronduit fantastische tip, die leek te eindigen in een denkbeeldige undergroundclub ergens rond 1981. Met een ronduit verbluffend concert maakten ze een zeer grote indruk en bewezen ze dat ze meer zijn dan het nieuwste snoepje van de week. De murw geslagen Witloof Bar zag dat het goed was.      

Setlist: Throw it Away / Unconsious Melody / Oxigen Feed/ Silhouettes / Bunker Buster / March of Progress / Continental Shelf /  Death

Stijn De Nys