STEPPE @ C-MINE GENK - 18/02/15

De Limburgse Lies Steppe kennen we voornameLijk als radiomaakster bij Klara en ook als presentatrice van festivals als Jazz Middelheim en Little Waves in Genk.   In C-Mine kwam ze haar tweede cd Still voorstellen, de opvolger van haar titelloze debuut uit 2010.  Lies Steppe heeft een sensuele, zwoele (radio)stem en het is ook een mooie verschijning, dus dat zit alvast allemaal goed.  Haar muziek is een mix van pop, soul en een beetje jazz.  Voornamelijk vrij toegankelijke, soms kwetsbare liedjes, zonder al te veel weerhaken. "Still klinkt relaxed en warm, spannend zoals een gelukzalige roes, een roadtrip met bestemming onbekend." (Lies Steppe zelf over haar nieuwe album).

In Genk opende ze met de single Daydream, een bekoorlijk popnummer, dat ze heel mooi zong.  Het titelnummer van de nieuwe plaat Still was een beetje trager en deed een beetje aan Neeka denken.  Het ging over die momenten dat er niets anders rest te doen dan even stil te zijn. Op het eveneens wat tragere nummer Body & Soul speelde Lies zelf synthesizer, en het daaropvolgende liedje Someday was er nog eentje van haar vorige plaat.

Deep Skin was een nummer van gitarist Patrick Stenaerts die de cd Still eveneens geproduceerd had, en ging "over dingen die met de jaren beter worden en echte liefde die niet over gaat", aldus Lies.  Ernstige teksten, dat wel.  Daarna een mooi traag nummer met heldere akoestische gitaren, Sleepless (Heartbreak Companion) over inspirerende nachtelijke ontmoetingen die de morgen erop toch niet zo inspirerend blijken te zijn. 

Wilder, een liedje over vrijheid ("een zeer belangrijk onderwerp", dixit Steppe) had zeker een goeie groove, te danken aan de knappe ritmesectie bestaande uit bassist Mirko Banovic  en drummer Karel De Backer.  All Is Cool werd gespeeld in een jakkerend ritme, waarin de drie muzikanten lieten zien wat ze konden, met de bassist in een glansrol.  Daarna volgden het mooie, tragere nummer Explain, doorleefd gezongen en het vlottere, dansbare Somewhere Along The Way.

Als bisnummer kregen we nog I'm With You te horen, een geweldig banjonummer, met heel mooie samenzang, een beetje jazzy ook, met een gipsyswing en een huppelend ritme.  Van die nummers hadden ze voor mijn part gerust wat meer mogen spelen.  Afsluiter Delight maakte met een funky gitaartje & speels basloopje een swingend einde aan het concert, en klonk hier en daar zelfs een beetje als Joni Mitchell.

Al bij al een goed concert, maar ik had nog net iets meer verwacht.  Het bleef een beetje vrijblijvend en op haar best haalde Steppe soms het niveau van Neeka, met wiens muziek ik ze af en toe toch een klein beetje wil vergelijken.

Marc Vos               

Foto © Marke Tentster

Artiest info

websitefacebook

 
C-MINE, GENK - 18/02/15