STEELEYE SPAN (45TH ANNIVERSARY TOUR ) @ DE ROMA, BORGERHOUT – 20/02/15

Steeleye Span stond samen met  Fairport Convention aan de wieg van de Britse folkrock boom aan het begin van de jaren 70. Eigen aan de tijdgeest vermengden ze als eersten traditionele Engelse folk met electrische rock op een wijze die zowel bij folk- als rock adepten bleek aan te slaan. Zij bereikten zowel een artistiek als commercieel een hoogtepunt met hun 6de album ‘Now We Are Six’ in 1974. Het jaar daarop zorgde de hit single “All Aound My Hat” voor uitvoerig internationaal succes. Eind jaren 70 na 10 platen was door een gewijzigde muzieksmaak met punkrock en new wave het grote mainstream succes voorbij. Toch zouden (ondanks of dankzij) de wisselende bezettingen met nieuw bloed de continuïteit van de groep verzekerd blijven door nieuwe arrangementen voor in sé traditionele muziek. Constante (ofschoon met een kleine uitstap van 1997-2001) is de angelieke folkstem en onmiddellijk herkenbare stem van stichtend lid Maddy Prior. Verschillende leden zijn door de jaren heen toegetreden en weggegaan met Peter Knight( viool en zang), Bob Johnson(gitaar en zang), Rick Kemp (bas en zang)en Liam Genockey (drums) als de meest prominente blijvers. Anno 2013 bestaat de groep nog altijd met een nieuwe 22ste  cd ‘Wintersmith’ (een songcyclus gebaseerd op 3 boeken van de Engelse fantasy bestsellerauteur Sir Terry Pratchett) die alom goed ontvangen wordt en nog maar eens onderstreept dat ze bijlange nog niet uitgezongen zijn. Terugblikkend waren er nog successen met ‘Back In Line’ (1986), een zeer creatieve periode (1996-2000)met een terugkeer van Steeleye Span zangeres van het eerste uur Gay Woods, ‘Bloody Men’ (2006) en ‘Cogs, Wheels And Lovers’(2009). In het traditionele VK kon Steeleye Span al die tijd aan de slag blijven. Sedert hun hoogdagen heeft  de groep meermaals  een reunie gedaan. De classic line-up (Maddy Prior, Peter Knight, Rick Kemp, Liam Genockey en Bob Johnson) in 2002 ging gepaard met een dubbel-cd met heropnamen van alle publieksfavorieten. Anno 2015 blijven enkel Maddy Prior, Rick Kemp en Liam Genockey nog over. Maar ze worden eens te meer uitstekend aangevuld met de nieuwkomers sedert 2011 gitarist Julian Littman en multi-instrumentalist Pete Zorn ( gekend van Richard Thompson’s touring band) naast het jongste bandlid Jessie May Smart die in 2014 het vertrek van lang blijvend lid Peter Knight moest ondervangen.

België is sinds de hoogdagen uit de Jaren 70 met een optreden in 1976 op Jazz Bilzen sporadisch aangedaan, ik herinner mij slechts een optreden op Dranouter in 1987. Hoog tijd voor de vele oude fans om terug aan te knopen met de muziek uit hun tijd. De Roma is met zijn nostalgisch decor de uitgelezen plaats om die verjaardag luister bij te zetten, zittend aan tafeltjes. In de aankondiging voor deze verjaardagstournee werden ons vooraf nieuwe juweeltjes naast klassiekers beloofd. In praktijk werd zoals achteraf bleek vooral teruggegrepen naar hun vroegste periode met hun allereerste platen uit 1970 en 1971 naast een handvol klassiekers (Thomas The Rhymer, Edward, Saucy Sailor) aangevuld met ander interessant traditioneel materiaal met songs opgebouwd uit meerdere delen, één over hazen en één over rovers. Nieuw werk kwam uitsluitend uit hun laatste werkstuk ‘Wintersmith’(2013) met 4 songs. Geen “Gaudete” maar wél hun andere grote hit, de meezinger “All Around My Hat”. Het is voor velen een blij weerzien met Maddy Prior, dé folkstem van een generatie die meteen op applaus wordt onthaald. Maddy Prior ziet er feestelijk kleurrijk uit met een lange sjaal waarmee ze zich af en toe aan een dansje waagt.  

Het duurt even een paar songs vooraleer Maddy haar oude vurigheid terugvindt en de bandleden mekaar naar behoren weten te vinden maar van dan af wordt er zeer solide gespeeld. Julian Littman blijkt een geweldige lead gitarist. Het is pas met het Wintersmith album nadat hij 4 jaar geleden bij de band kwam dat hij zich ook kon onderscheiden als tekstschrijver naast leadzang en gitaar. Samen met Rick Kemp op bas, de excentrieke Liam Genockey op drums, multi-instrumentalist Peter Zorn en het jonge frisse talent violiste Jessie May Smart brengen ze klassieke folkrock in al zijn glorie als begeleiders van de nog steeds heerlijk aparte als prachtig heldere folkstem van Maddy Prior.   

Oude songs kregen door de jaren heen een meer eigentijds rock arrangement aangemeten terwijl de nieuwe songs op en top het Steeleye Span waarmerk dragen. Steeleye Span is in staat om een grote verscheidenheid aan geluiden en oude verhalen te produceren. Ze nemen hun publiek mee op een rondleiding door hun muzikale geschiedenis, een breed muzikaal erfgoed geïnterpreteerd door hun hedendaagse stijlen. Daarbij levert het geheel meer op dan de som der delen. Toch vallen ook de individuele prestaties op. Het is vooral Pete Zorn die zich in zijn ondersteunende rol in alle bescheidenheid achteraan onderscheidt door zijn veelzijdigheid: op lap steel “The Lark In The Morning”, op saxofoon “King Henry” en op fluit “Thomas the Rhymer” én zowel muzikaal als ritmisch de gaten opvult. De frisse knappe jonge Jessie May Smart houdt alle ogen op haar gericht met knappe interventies zowel op de akoestische als de electrische viool. Deze laatste hanteert ze met veel overtuiging wanneer de band flink uit rockt in de nieuwe songs uit ‘Wintersmith’ die in een meer modern rock arrangement zitten. Samen met gitarist Julian Littman tekent ze voor het modern folk rock geluid terwijl Maddy Prior en Rick Kemp de traditionele lijn verder uitzetten. Drummer Liam Genockey kleurt de folk rock met zijn wat aparte afro/jazz drumstijl. 

Daar Wintersmith zelf een karakter is nemen bassist Rick Kemp en gitarist Julian Littman regelmatig  vocaal het voortouw terwijl Maddy Prior als incarnatie van de heldin Tiffany vocaal meer bescheiden blijft uitgezonderd ”The Summer Lady”. Maar zowel Kemp als Littman zijn beiden uitstekende vocalisten ook in het oudere werk. Kemp zingt voortreffelijk het aloude rockende “Edward” dat drijft op een gitaarrif a la “Honky Tonk Woman” van The Stones, voortgestuwd door behendig percussief drumwerk van Genockey. Littman van zijn kant laat zich opmerken met een rappend refrein in een heftig gezongen “Boys Of Bedlam” dat met een Arabisch klinkend arrangement en forse electrische vioolstrijken uitgroeit tot een onverwacht hoogtepunt. Bij de klassiekers schittert Maddy als rots in de branding. Hoewel haar kristallijne stemgeluid met de jaren wat is afgevlakt zingt ze nog steeds toonvast en vurig het aloude “Saucy Sailor” en “Thomas The Rhymer”. Alleen worden hier en daar wat hoge noten gemist zoals opvalt bij “All Around My Hat” dat net voor de pauze al wordt afgeserveerd . In de Encore een potig “The Dark Morris Song”, een klassieker in wording waarmee Steeleye Span zich de 21ste eeuw in rockt. Het slotnummer verrast: geen “Gaudete” maar een ander ingetogen a capella gezongen nummer “Somewhere Along The Road” dat beklijft met zijn mooie tekst.

Anno 2015 blijkt Steeleye Span nog steeds springlevend met ijzersterke folkrock-interpretaties van traditionele ballads, traditionele verhalende nummers voorzien van een stevig gerijpt rockjasje. Samengevat was dit een geslaagde nostalgische avond zonder pretenties.

Marc Buggenhoudt

Meer Foto © JiVe

Setlist
1ste Deel
1.Blackleg Miner (Hark!The Village Wait, 1970;Back In Line, 1986)
2.Long Lankin (Commoners Crown ,1975)
3.The Lark In The Morning (Please To See The King, 1971)
4.King Henry (Below The Salt, 1972)
5.Hares: On Yonder Hill/Hunting Hares
6.You (Wintersmith, 2013)
7.Edward (Back In Line, 1986)
8.All Around My Hat (All Around My Hat, 1975)
2de Deel
9.When I Was On Horseback (Ten Man Mop or Mr. Reservoir Butler Rides Again, 1971)
10.Boys Of Bedlam (Please To See The King, 1971)
11.Saucy Sailor (Below The Salt, 1972)
12.Robbers: Cadgwith Anthem/Hark The Robbers/Jack Hall (Tempted And Tried, 1989)
13.The Summer Lady (Wintersmith, 2013)
14.Crown of Ice (Wintersmith, 2013)
15.Thomas the Rhymer (Now We Are Six, 1974)
Encore
16.The Dark Morris Song (Wintersmith, 2013)

17.Somewhere Along The Road (Bonus track cd Silly Sisters (Maddy Prior and June Tabor) : No More To The Dance, 1988)

 

 

 

Artiest info
website  
   

DE ROMA, BORGERHOUT - 20/02/15