MIKE MORGAN feat. LITTLE STEVE & THE BIG BEAT @ CROSSROADS OLEN – 01/02/15

Artiest info
Website
 

CROSSROADS OLEN – 01/02/15

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Verwondering alom toen we vernamen dat Mike Morgan de grote plas nog eens overstak voor een mini-tournee met vooral optredens in Nederland, maar zowaar ook een Belgische passage en wel in Olen in de Antwerpse Kempen. We zagen hem voor het laatst in 2006 op het destijds befaamde, maar te vlug ter ziele gegane Bugaboosfestival in Mol-Millegem.

Mike Morgan is een bekende Texaanse gitarist, die heel wat muzikale watertjes doorzwommen heeft, vaak met succes. Als jonge twintiger raakte hij door Stevie Ray Vaughan’s ‘Texas Flood’ in de ban van de Texasblues en zo ging de bal aan het rollen. Hij heeft 13 albums achter zijn naam, maar zijn recente album ‘Stronger Every Day’ dateert al van 2008.

Mike Morgan oogstte in het verleden veel succes met zijn bekende begeleidingsband The Crawl, samen met Lee McBee, de andere frontman. Jammer genoeg overleed de geweldige zanger/harpist vorig jaar. Het was dan ook benieuwd uitkijken naar de begeleidingsband in de niet heel volgelopen Crossroads op die zondag in de vooravond. Maar Little Steve & The Big Beat (met blazerssectie) lieten al meteen horen bij het eerste instrumentaaltje (‘How About It’) dat het vrij goed zat qua sound. Nochtans waren er vooraf wat problemen met de digitale geluidsinstallatie.

Ook ‘Baby Don’t Do It’ klonk behoorlijk goed in de oren. Het was de ideale aanloop naar de verwelkoming van Mike Morgan. De Nederlandse groepsleden toonden veel respect voor de Amerikaan, dat was vlug duidelijk. Maar we hadden de indruk dat het na verloop van tijd erg goed klikte. De stemming zat er al goed in bij de eerste nummers en ook de interactie met het publiek van de nochtans bescheiden Morgan verliep rimpelloos.

De Texaanse gitaarvirtuoos bracht een pleiade van verschillende stijlen. Zowel up-temponummers (‘Baby Don’t Do It’) als ingetogen blues (‘Blues for All And Peggy’), funky songs (‘Funky Thang’) en pure rock ’n roll zoals in het stevige ‘I’m A Ding Dong Daddy’ passeerden de revue. Stilzitten was dan ook niet aan de orde.

Ook verzoeknummers werden niet geweigerd zoals het overbekende ‘I Got My Eyes On You’. Een speciale vermelding ook aan de twee saxspelers. Tussendoor speelde Morgan ook wel wat eigen werk (onder meer Frankie’s Blues) in een kleinere bezetting. Sommige nummers klonken uiteraard helemaal anders dan op album met pianowerk en bluesharp , maar de blazerssectie bleek dus wel een goed alternatief voor dit gebeuren.

Na de pauze werd er in de twee set al vlug een lap opgegeven met de bekende gitaarinstrumental ‘Okie Dokie Stomp’ (van Glarence Gatemouth Brown, maar bekend van Hollywood Fats). Daarna kwam Little Steve op de voorgrond en hij is gitaargewijs ook niet van de minsten. Met het mooi gebrachte ‘It’s My Soul’ (Ronnie Earl) bewees hij dat zijn stemgeluid er best mag zijn.Dit blijft een fantastisch nummer met een indrukwekkende gitaarsolo.

Het publiek geniet volop van de fraaie gitaarsolo’s van zowel Little Steve als van Mike en het publiek krijgt er niet genoeg van en bedankt met gul applaus na elk nummer. Met de song ‘You’re Fine’ wordt Jim Suhler ook in de hulde betrokken met het prima album ‘Let The Dogs Run’ (1994), dat ze samen maakten. Gaandeweg komt er een einde aan deze leuke vooravond in Olen na ‘Matchbox’ , een cover van Ike Turner, mede gedragen door de degelijke blazers. Als toegift wordt de traditional ‘Stagger Lee’ nog ten gehore gebracht. Een mooie afsluiter van deze leuke muzikale en sfeervolle avond. De afwezigen hadden meer dan ongelijk.

Met dank aan Mike Morgan en de prima begeleidingsband, bestaande uit zanger-gitarist Steven van der Nat, de Belgische bassist Bert Stevens, drummer Jody van Ooijen, tenorsax Martijn van Toor en baritonsax Evert Hoedt. In België zijn ze nog niet zo bekend, maar dat gaat ongetwijfeld nog komen.

Sis Van Hoof