GEPPETTO AND THE WHALES @ N9, EEKLO - 27/02/15

In het kader van Exposure Music Awards Belgium 2015 , een wedstrijd ter ondersteuning van jong muzikaal talent, werden de toeschouwers vrijdagavond  in de N9 te Eeklo extra verwend met een 2-tal  voorprogramma’s. Zowel de Zuid-Afrikaan Stefan Dixon, met als uitvalsbasis Sint-Agatha Berchem en de Antwerpse 'Marie' kweten zich uitstekend van hun taak. Beiden werden geselecteerd uit een paar honderd inschrijvingen en  of hun optreden voldoende zal zijn om de hoofdprijs , een showcase in Londen, binnen te rijven, zal later moeten blijken. Beide acts mochten een 4-tal nummers ten berde brengen en van Stefan Dixon onthouden we voornamelijk zijn gitaarspel (de Paul Simon intro, genre Graceland van de song ‘Over And Over’ en de sterke compositie ‘Today We Fight’, een lied dat in South Africa op de radio reeds heel wat airplay kreeg.  Marie (mooie stem) deed het op piano en begeesterde het publiek vooral met ‘ The Bomb’, een lied dat ze op taalstage in Ierland schreef.

Maar natuurlijk was het wachten op de hoofdact van de avond, Geppetto And The Whales. De 6-koppige band uit de Antwerpse Noorderkempen heeft zich dank zij een 2-tal deelnames aan Humo's Rock Rally(2010-2012) en de release van hun eerste cd ' Heads Of Woe' genesteld in de kopgroep van jonge beloftevolle Belgische bands. En ze  zijn volop bezig met het schrijven van nieuwe nummers maar die bleven vrijdagavond voorlopig nog in de kast. De set bestond ,op een 2-tal nummers uit hun ep 'People Of Galicove' na, volledig uit hun succesvolle debuut cd ' Heads Of Woe'. De jongens hadden er duidelijk zin in, het was trouwens het allerlaatste concert van hun clubtournée , dus meteen stevig de beuk erin met ‘For The Black Hand At Dawn’, gevolgd door het meer integere ‘ Cocklane Ghosts’, met het erg leuke ‘whistle intermezzo’. Kobe Dupont, kop diep tussen de schouders, nam in beide nummers de lead zang voor zijn rekening. Maar de groep heeft duidelijk meer dan 1 frontman  want bij ‘Indian Child’ nam Sander Sterkens met verve deze rol van hem over. ‘Heads’  werd gevolgd door de vroegere single, het mooie rustige ‘1814’, een hoogtepunt in de set! Vocaal staat de band heel sterk en daar draagt ook gitarist Niklas Goossens ruim zijn steentje bij. Niklas is de zoon van Jan Goossens die 25 jaar terug ook in de finale van de Rock Rally stond met The Candy Men, de editie met oa. Gorki en Noordkaap als laureaat. (De appel valt niet ver …).

‘Esther You’ , ‘Animals’, ‘Maxburg’, ‘Jonathan’ ,’Duquesne’s Horse’, de songs vloeiden heerlijk in elkaar. Enig minpuntje was dat de subtiliteit van de songs soms verdween in te luide bombast ,ja in sommige gevallen is less more . Maar dat is detailkritiek, want er werden wel degelijk mooie klanktapijten gespreid. Met de 3 leadzangers op gitaar en af en toe banjo, Jan Fransen op bas, Carlo Van Nispen op drums en Ricardo van Nispen op keyboards moet zoiets kunnen . Met je ogen dicht en wat verbeelding waande men zich op een woeste zee, met schreeuwende meeuwen en een luidende scheepsbel.  Of heb ik dit gedroomd? De set werd afgesloten met ‘Bright Star in The Morrow’ . Natuurlijk wou het publiek nog meer en de band besloot dan maar op het podium te blijven staan en met ‘Saigo’ en ‘Time’ (lead vocal Niklas)werd een punt gezet achter een geslaagd optreden.

Playlist: Black Hand At Dawn / Cocklane Ghosts /  Indian Child / Heads / 1814 / Esther, you / Animals/ Maxburg / Jonathan / Duquesne’s Horse / Bright Star In The Morrow.    Bis: Saigo / Time.

Jan Van Streydonck

Foto © Michiel Vergauwe, N9

 

 

 

 

 

 

 

 

Artiest info
website  
facebook  

N9, EEKLO - 27/02/15