DIABLO BLVD / DRAGONFORCE / EPICA @ AB, BRUSSEL - 01/02/15

Artiest info
Website
facebook

AB, BRUSSEL - 01/02/15

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik was net op tijd in de AB om nog de laatste nummers van Diabolo Blvd mee te pikken. De band speelt samen in het voorprogramma van Epica tijdens de Europese tour. Wie frontman Alex Agnew enkel kent als stand-up komiek moet toch even slikken om hem in de gedaante te zien van een brullende metalman. Van wat ik gezien en gehoord heb kon ik alvast weinig negatiefs vertellen. De show was af, de sound was goed en strak en het publiek was het met mijn stelling duidelijk volmondig eens. En Alex zou Alex niet zijn om tussen de nummers ook wat te grappen uiteraard.

Het was niet lang wachten voordat de tweede band van het voorprogramma ten tonele kwam. Dit keer kregen we een portie speedmetal van de bovenste plank. En al meteen van bij het eerste nummer snijdt de hoge stem van leadzanger Marc Hudson door de gebouwen van de AB. Het is een vrij korte set maar wel één die geen minuut verveelt. De bandleden hebben er duidelijk zin in en gitaristen Herman Li en Sam Totman ontpoppen zich tot ware showbeesten. Ik heb trouwens zelden een gitarist 2 minuten lang een zinderende solo weten geven op één been, maar dat geheel ter zijde. De dynamische set viel duidelijk erg in de smaak van het publiek want zowat na elk nummer bulderde de zaal van het gejuich.

Na beide waardige bands als voorprogramma waren we op zijn minst gezegd opgewarmd voor wat komen zou. En aan het aantal T-shirst te zien met het opschrift Epica blijkt duidelijk dat de hoofdgroep nog steeds kan rekenen op een grote groep fans. Nieuwe jonge fans maar duidelijk ook fans van het eerste uur. Ik zie rond mij een grote verscheidenheid aan leeftijden en naast mij staat zelfs een vrouw die toch al ruim de 50 voorbij is en danig meedoet.

Mijn wilde jaren in de metalscene dateren toch alweer van net voor de eeuwwisseling. Het aantal subgenres in dit genre is op twee handen niet te tellen, de ene al wat extremer dan de andere. Eén daarvan en een ietwat minder extreme variant is die van de doom/goth/female metal waar de 'female voice' zowat centraal staat. Overigens is dat laatste zeker geen garantie voor een potje softmetal, luister anders maar eens naar bands als Opera IX, Cadaveria, Ilkim Oulanem,...

Zo net voor en net na de eeuwwisseling had je een ware 'boom' aan dit soort female metal bands in de diverse subgenres van de metal. Noem het de emancipatie van de metal scene. Al vrij vroeg had je The Gathering, gevolgd door bands als Trail of Tears, Theatre of Tragedy, Tristania, The Sinses of They Beloved, Nightwish, Within Temptation, After Forever en dus ook de Nederlandse groep Epica. Epica werd trouwens opgericht door de vroegere gitarist van After Forever en bevindt zich meer is de tak van de symfonische powermetal. Sommige van deze bands kozen later resoluut voor een meer soft en poppy sound, zoals The Gathering en uiteraard ook Within Temptation. Maar Epica is doorheen de loopbaan vrij trouw gebleven aan de bombastische sound inclusief gruntstem van gitarist Mark Jansen. Ook op hun laatste album 'The Quantum Enigma' is er geen gebrek aan bombastische, theatrale muziek. Het album is intussen alweer bijna een jaar jong en werd over het algemeen erg goed onthaald.

De band vliegt er meteen in met een nummer uit de laatste albumplaat 'The Quantum Enigma', The Second Stone, en gaat daarna meteen door naar het volgende nummer uit dezelfde plaat 'The Essence of Silence' waar Mark Jansen voor het eerst ook zijn gruntstem kan laten gelden. Daarna volgen enkele nummers uit eerder werk waarbij Coen Janssen naar voor kon komen om zijn ietwat bizarre draagbare en gebogen keybord kan showen. Daarna gaat de stoomtrein rustig verder en bij The Obsessive Devotion gaat de nokvolle zaal helemaal uit het dak. Ook de bij momenten wervelende lichtshow helpt uiteraard ook een handje mee. Hierna volgt Victims of Contingency en een nummer uit hun allereerste plaat, The Last Crusade. En zo naderen we stilaan het einde van de hoofdset. Hierna volgen nog drie obligatoire bisnummers waarna de talrijk opgekomen fans moe maar voldaan huiswaarts konden keren.

Dit was het laatste optreden van de Europese tour maar dit bleek alleszins niet uit de hoeveelheid energie die deze avond vrijkwam! Ik moet dringend opnieuw wat meer metaloptredens bezoeken me dunkt!

Karim Hamid