KRANKLAND @ N9, EEKLO - 02/12/16

 

Maine Coon

Een dubbel concert gisterenavond in de N9 te Eeklo. De hoofdbrok was voorbestemd voor Krankland, het nevenproject van Thomas Werbrouck (Little Trouble Kids) maar eerst mochten de jonge honden van ‘Maine Coon’ het aanwezige publiek opwarmen. Of moet ik zeggen ‘jonge katten’ want deze Eeklose band ontleent hun naam aan een kattensoort, maar die soort wordt de hond onder de katten genoemd dus.. De band grossiert in een mix van psychedelische pop en rock met veel invloeden uit de sixties maar ze geven er toch een hedendaagse draai aan wat het geheel toch een bepaalde frisheid mee gaf. Lyrics moet je bij deze band niet verwachten maar alle songs hebben heerlijke melodielijnen en kennen zowel felle als integere momenten. Soms hoor je flarden van de vroege Pink Floyd , en de intro van de song ‘Focoltone 3468’ deed me zowaar aan de Small Faces denken. Het viertal met Witse De Coninck op bas en Geraard Buyck op drums zet live een volwassen sound neer. De beide gitaristen Matthias Stal en Lennart Corthals laten zich ook op keyboards & synthesizer niet onbetuigd, en soleren alsof het een lieve lust was . Het half uurtje dat de band kreeg toebedeeld was snel voorbij en smaakte wat mij betreft naar meer. Alvast een mooi begin van de avond.

Krankland

Songschrijvers die in hun reguliere band niet volledig hun ‘ei’ kwijt kunnen, je wilt ze niet te eten geven . Zo ook Thomas Werbrouck, die met zijn project Krankland de meer toegankelijker en melodieusere kant van zijn ziel openbaart, hoewel ook hier het experimentele aspect om de hoek komt kijken. Op het podium laat Thomas zich in elk geval omringen door schoon volk als daar zijn Jancko Beckers (Faces on TV) op gitaar/pedalsteel, Christophe Claeys (oa. Magnus, SX, Amatorski) op drums , en Thomas Mortier (Yuko) op bas. Er werd vrij heavy geopend met ‘Hurry Man’ , niet meteen het sterkste nummer op hun geslaagde debuutalbum ‘Wanderrooms’ . En ook in het psychedelische ‘In the Realms Of The Unreal’ ging men er stevig tegen aan. Wat een contrast met het breekbare ‘Oh My Love’ , heerlijke vocals en een wenende steelgitaar. Bij de hoekige riffs van ‘Rat Race of the Slugs’ had ook de grafstem van Tom Waits een perfecte match kunnen zijn . Volgens Thomas krijgt hij regelmatig het verwijt dat hij zieke liedjes voor gezonde mensen schrijft maar het poppy ‘Summer Avalanche’ was volgens hem net het tegenovergestelde en inderdaad, van dergelijk songpareltje kan men alleen maar vrolijk worden. ‘Land Of Hope And Sores’ kreeg een heel wat steviger beurt mee dan op de cd, en ‘Dog Days’ kreeg een erg lome versie, de titel van de song waardig. ‘Capricorn Blues’ bleek alles behalve een blues song maar moet men eerder in de Americanasfeer zoeken . ‘And He Rows’ , met een ontketende Thomas Werbrouck op een uit een ronde metalen koekendoos gefabriceerde soort ‘viool ‘ betekende het einde van een stevige maar gevarieerde set. Niettegenstaande dat het publiek voor hun aanwezigheid uitgebreid door de band werd bedankt en er op de setlist nog een 2-tal nummers waren voorzien kwam er zo een onverwacht einde aan het optreden. Deze bissen had de band en ook het merendeel v/h publiek zeker verdiend , maar misschien was het afscheidsapplaus niet enthousiast genoeg of nam de band, net zoals menigeen, aanstoot aan het luid gebabbel van sommige aanwezigen… we zullen het nooit weten. Een beetje een domper op toch een geslaagde concertavond!

Jan Van Streydonck

foto's © N9

meer foto's © N9

Setlist MAINE COON : Dismission/Acceptance - Crayfish Party – Slim Lori – Lover Disorder - Harvey’s unknown Journey – Focoltone 3468

Setlist KRANKLAND : Hurry Man – In The Realms Of The Unreal - Oh My Love - Rat race Of The Slugs – Summer Avalanche - Land Of Hopes And Sores – Dog Days – Capricorn Blues – And He Rows

 

 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
   
website  

N9, EEKLO - 02/12/16