ASTRONAUTE & MAD ABOUT MOUNTAINS @ BREUGHELZAAL, BREE - 17/12/16

Vorige zaterdag in Bree twee mooie concerten gezien van Astronaute en Mad About Mountains.  Myrthe Luyten was de ‘verbindende factor’ tussen beiden, ze speelt bas bij MAM en is op haar eentje Astronaute (gitaar en zang).  Bovendien speelde ze een thuismatch, want ze is van Bree afkomstig. Beiden maakten ze ook erg mooie platen dit jaar, Astronaute met Petrichor (haar debuut op de gratis downloadbare EP Myriad na) en MAM met Radio Harlaz (de derde sterke plaat op rij).

Astronaute  begon eraan, helemaal alleen op het podium, met enkel haar mooie zang en fijn gitaarspel.  Genoeg om helemaal in de ban te raken van haar veelal trage en ingetogen nummers.  Ze bracht voornamelijk de mooie songs uit Petrichor en op het eind ook het nummer Vuur uit een musical over de collegebrand in Hechtel van lang geleden.  Zeer mooi waren Winter (een ode aan dit seizoen) en Lighthouse, uit haar EP Myriad, een rustpunt in de set dat ze opdroeg aan haar ouders bij wie ze steeds een schuilplaats vindt. Ook het titelnummer Petrichor, Ruins In Blue en Poison Yvy waren heel knap.  Scales (met mooie visuals op de achtergrond) droeg ze op aan haar lief/geluidsman) en was zonder meer groots.  Kippevel zelfs.  De reacties van het publiek tijdens en na het concert waren dan ook uitermate positief.  Astronaute heeft zeker nog een fijne toekomst in het verschiet,

Na de pauze weerklonk (niet toevallig) Gentle On My Mind van Glen Campbell, en daarna begon de vierkoppige band Mad About Mountains  eraan, met Myrthe (op bas) er opnieuw bij.  Verder bestaat de band uit voorman Piet De Pessemier (zang-gitaar) , Davy Jansen (lapsteel, gitaar) en Pol Meunier (drums).  Radio Harlaz, waar ze de meeste stukken uit speelden, is een ontzettend mooie plaat geworden die vrijwel in dezelfde sfeer zit als Harvest (en Harvest Moon) van Neil Young, zonder natuurlijk de genialiteit van dit landmark album te evenaren.  Andere invloeden die we ontwaren in de sound zijn Wilco, (de mooie samenzang van) The Jayhawks en (de rootsmuziek van de legendarische groep) The Band.  En een referentie qua zang is zeker de prima Vlaamse Americana van Bony King.

Het album bevat veelal trage songs met landerige zangpartijen & muziekschilderijen die zonder meer een genot voor het oor vormen met hun hartverwarmende geluid.  Vrijwel elk liedje bevat wel een knap tokkelende gitaar of zachtjes huilende slide. Het thema van de plaat is ouder worden en het hele proces van aftakeling dat daarmee gepaard gaat, en er wordt een ouder koppel beschreven dat te maken krijgt met dementie.   Het album is ook een ode aan (en min of meer geïnspireerd door) de legendarische country-zanger Glen Campbell die in 2011 de diagnose van alzheimer te horen kreeg.  Treurige verhalen dus, ook over de herfst van het leven.  De plaat eindigt onverwacht met de ‘mystery track’ Rhinestone Cowboy (geschreven door Larry Weiss en zeer bekend in de versie van Glen Campbell).

Tijdens het concert heerste een fijne interactie tussen de groepsleden. En wat het geluid echt optilde, was de lapsteelgitaar van Davy Jansen, die de meest sfeervolle partijen uit zijn instrument toverde.  Een ander sterk punt was de mooie samenzang door Piet, Myrthe en Davy, die hun muziek soms echt een vleugje magie meegaf.  Er werd mooi driestemmig begonnen met het trage Do You Remember (?).   Look At Him Now met zijn goud refrein is zonder meer een van hun allermooiste songs.  Ook te rangschikken in de categorie heel erg goed waren If You See Her en Best Friend.  Can't You See was het eerste nummer dat De Pessemier schreef voor de nieuwe plaat, en dat heeft hem blijkbaar goed op weg gezet.  Walk With Me (bekend van Radio 1) klonk nogal weemoedig maar vooral zeer mooi.  Als bisnummers volgden nog Rhinestone Cowboy van Glen Capmbell en de fijne afsluiter in onvervalste 'Crazy Horse stijl' Radio Nowhere.    Een concert dat straf binnenkwam, en nog wel een tijdje bleef nazinderen. 

Marc Vos   


 

 

 

 

 


 

Artiest info
Astronaute  
Mad About Mountains  

BREUGHELZAAL, BREE - 17/12/16