ASH @ MUZIEKODROOM, HASSELT – 03/12/16

In volle grunge periode ontstond in het Noord-Ierse Downpatrick een Britpop bandje. Schoolmakkers Tim Wheeler en Mark Hamilton begonnen samen muziek te spelen maar pas wanneer Rick McMurray twee jaar later (we spreken 1994) de drums hanteerde was er echt sprake van Ash. Meteen volgde hun eerste mini LP Trailer die het lokaal niet slecht deed. 1977, de eerste full-cd, zorgde voor de grote doorbraak. Het album belandde op de eerste plaats in de Britse charts en dat bracht een wereldtournee met zich mee.

Na een overweldigende start ging het Ash minder voor de wind. De druk om met een even sterke plaat op de proppen te komen was enorm. Het duurde echter acht jaar (2004) vooraleer ze hun debuut konden evenaren. Meltdown zette Ash terug op de muziekkaart en het schijfje werd getypeerd als toegankelijke powerpop. Begin 2006 verliet Charlotte Hatterley na negen jaar dienst de band om zich op haar solocarrière te richten. Vorig jaar verscheen het achtste studioalbum Kablammo! maar de band liet weten dat ze aan een nieuw album werkten.

Vanavond was Ash in de Muziekodroom om het porseleinen jubileum van 1977 te vieren. En dat deed het trio als vanouds. Ze vlogen er meteen in met "Lose Control" wat ook het eerste lied van hun debuutplaat was. Rechtoe rechtaan strakke rock zonder al te veel franjes. "Goldfinger" en "Girl From Mars" volgden elkaar op als een tgv op kruissnelheid. Voor de fans werd het stilaan duidelijk dat Wheeler en co de tracklist van het album respecteerden. De minder bekende nummers "I'd Give You Anything" en "Gone The Dream" waren even een klein rustpuntje maar hierna gingen ze weer stevig door met de pareltjes "Kung Fu" (werd meegeklapt) en de hitsingle "Oh Yeah", die nog niets van haar pluimen verloren had. Net zoals in het verleden moest Ash het niet hebben van hun looks of van de zangkwaliteit, die was nooit top geweest, maar wat deze band zo populair maakt zijn de catchy ritmes die je gewoon doen mee schudden met je hoofd in combinatie met de lekker bekkende teksten die vrij snel herkenbaar en makkelijk meezingbaar waren. Dat maakten de nummers "Let It Flow" en "Innocent Smile" duidelijk en net zoals op het album lieten ze bij het laatste even alle remmen los om in overdrive te gaan. Bij "Darkside Lightside" deden Wheeler en Hamilton dit nog eens over maar net iets te lang om leuk te blijven. Hiermee kwam er een einde aan 1977.

Ash maakte met het heerlijke "Jack Names The Planets" nog een dieper sprongetje in de tijd. Uit datzelfde album speelde het drietal verder nog "Petrol" dat wisselde tussen stevig rocken en zachter gitaargepingel en "Uncle Pat", het rustigste nummer van de avond. Ze hadden ook enkele covers in petto. Als eerste brachten ze "Cantina Band" een jazzklassieker die ze naar hun hand gezet hadden en "Does Your Mother Know" dat ze ooit voor de grap back in the days als b-kantje opgenomen hadden. Het eerste deel sloten ze af met hun filmbijdrage aan "A Life Less Ordinary". Ze gingen er nog eens een keertje stevig tegenaan en verwenden het publiek met een meeklapbare finale.

Kort nadat ze van het podium gingen werden ze al teruggeroepen voor een toegave. Ash was zéér bereidwillig en smeten er keihard "Orpheus" tegenaan. Achternagezeten door "Machinery" in hetzelfde strakke tempo die ze uit hun jongste schijf geplukt hadden. Op het einde werden we nog flink verwend met "Shining Light" dat gewoon genieten was. Een tweede kers op de taart was "Burn Baby Burn" dat net als het vorige rechtoe rechtaan gespeeld werd, gedreven op een fijne baslijn, en heerlijk om nog eens terug te horen. Ash speelde niet het concert van het jaar maar wel eentje met vele herinneringen waarbij we ons weer jonge twintiger waanden, gebracht door gasten die enorm veel goesting hadden.

Dirk Vanhees

Foto © Marke Tentster

Setlist :"Lose Control" (1977, 1996) / "Goldfinger" (1996) /"Girl From Mars" (1996) / "I'd Give You Anything" (1996) / "Gone The Dream" (1996) / "Kung Fu" (1996) / "Oh Yeah" (1996) / "Let It Flow" (1996) / "Innocent Smile" (1996) / " Angel Interceptor" (1996) / "Lost In You" (1996) / "Darkside Lightside" (1996) / "Jack Names The Planets" (Trailer, 1994) / "Petrol" (1994) / "Uncle Pat" (1994) / "Cantina Band" (John Williams cover) / "Does Your Mother Know" (ABBA cover) / "A Life Less Ordinary" (OST A Life Less Ordinary, 1997- single)
Bisronde : "Orpheus" (Meltdown, 2004) / "Machinery" (Kablammo!, 2015) / "Let's Ride" (2015) / "Shining Light" (Free All Angels, 2001) / "Burn Baby Burn" (2001)

 


 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

MUZIEKODROOM, HASSELT – 03/12/16