THE WATCHMAN @ MENEER FRITS, EINDHOVEN - 21/12/15

The Watchman aka Ad van Meurs (62 jaar) is een begrip in rootsmiddens vooral in Nederland maar ook in de VS waar The Watchman sinds het debuut in 1991 naam maakt met goede platen in productie van gerenommeerde producers als Joe Boyd en Jack Clement en er sindsdien een netwerk heeft opgebouwd. Van Meurs reist regelmatig naar Amerika voor optredens en ook om talent te scouten. Je mag gerust stellen dat Ad Van Meurs aan de wieg stond en staat van rootsminnend Nederland. In thuisbasis Eindhoven organiseert Van Meurs in het naast het Muziekgebouw gelegen café Meneer Frits sinds 2005 onder de noemer ‘Ad van Meurs presenteert…’ iedere maandagavond optredens van artiesten uit het internationale americana- en folkcircuit, eigenlijk een uitloper van de optredens die Ad in en om Eindhoven al organiseerde sedert 1993.

Als The Watchman heeft Ad samen met partner Ankie Keultjes 14 albums opgenomen waarvan de laatste 2 Nederlandstalig. Verder is er NO Blues een arabicana project dat Europees aanslaat tot een waar fenomeen, zijn er 2 albums met engelachtige samenzang van The Folk Survival Club en 1 blues album met zijn zoon Dylan als Hootenanny Jim. Ik leerde de man kennen via de uitstekende maandagavonden waar ik al menig muzikale parel mocht ontdekken en er sindsdien met een zekere regelmaat heel graag kom. Maar vandaag staat Ad zelf in de spots met het 25 jarig bestaan van The Watchman in een uitverkocht Meneer Frits.

Vooraleer enkele originele leden van The Watchman er bij komen in de 2de set is er de eerste set met naast Ad zijn zoon Dylan van Meurs op gitaar, bijgestaan door Frank Strokap op basgitaar en Eric van der Lest op slagwerk. Ad zingt de laatste jaren ook in zijn moerstaal het Nederlands en opent gelijk met een song “Tulsa” uit die laatste cd ‘De Weg Is Een Vriend’, een swingende bluesvariant a la JJ Cale dat relaxed de sfeer opent van fel naar zacht geleid door Ad’s als vanzelfsprekend lijkende fingerpickende gitaar ritmiek. De Watchman bestaat 25 jaar (het blijkt in praktijk al 27 jaar te zijn (vanaf 1988) zoals zoon Dylan later schamper opmerkt). Ad is een gedreven niet stilzittend muzikant, houdt niet zo van vieringen, maar kijkt als altijd vooruit of zoals hij het zelf formuleert: 25 jaar jubileum, iedere dag is een jubileum. Zo ook vanavond waarin al enkele nummers voorbijkomen van het nieuw op stapel staand, terug Engelstalig album van The Watchman. Het nieuwe “Leaves Of Life” heeft zoals de meeste The Watchman songs een eenvoudige, voor de hand liggende melodie , goed verwoord, in een folky americanastijl , dit keer een country blues waarin voor het eerst de fijne vocalen van Ankie doorklinken. Ankie zorgt zoals steeds ook vanavond voor een uitstekend geluid tot achteraan in de gezellig volgelopen foyer. Zij komt een paar keer mee op het podium maar voegt doorgaans van achter haar geluidstafel subtiel haar achtergrondvocalen toe in de geluidsmix. Ankie Keultjes is niet alleen Ad’s levensgezellin maar een onmisbare schakel als geluidstechnicus, producer én zangeres in het The Watchman proces. “Pauwkes” handelt over Ad’s drang om alles te willen zien vroeger en m.n. over de allereerste concerten die hij begin jaren zeventig op de fiets in Pauwkes Jazzcorner in Beek en Donk bijwoonde. Jazz voert hier de boventoon met veel slagwerk en een gitaarsolo van Dylan. “Dorset Moon” gaat over het landelijk Engelse Dorset waar Ad en Ankie graag vertoeven en tot rust komen onder de Dorset Moon, “all that matters is the ones that you love”. Dan is het tijd om in het uitgebreid The Watchman repertoire te duiken. Werkelijk alle stijlen komen voorbij. Van punky rock ‘n’ roll, “Laundry Days” hun signatuur nummer uit de beginjaren dat live nog altijd voor de nodige spanning zorgt, naar het melodieuze “Back To The Shore” (Peaceful Artillery, 1994) tot pure singer-songwriting met Towes Van Zandt. Ad bracht destijds Townes Van Zandt naar Nederland toen weinigen hem nog kenden en kwam via hem in contact met de Amerikaanse producer Jack Clement die zijn 3de album ‘Peaceful Artillery’ in 1994 produceert.(wijlen ‘Cowboy’ Jack Clement is bekend van zijn werk met artiesten van het roemruchte Sun-label: Johnny Cash, Jerry Lee Lewis, Roy Orbison en Carl Perkins). Dylan Van Meurs zingt en speelt met gemak Towes’ “Brand New Companion”, een eenvoudige 3 akkoorden, 12 maten blues terwijl Ad akoestische slide toevoegt. Met de wondermooie love song “To Be Loved By You” dat meevoert op een zwierig speelse intro is drie kwartier in geen tijd voorbijgevlogen.   

Bij aanvang van de 2de set heeft Ad een aantal oud The Watchman leden rond zich verzameld op het podium. Naast muzikale omnivoor Bart de Win op accordeon en piano zijn dat de oudleden bassist Theo Wijdeven (sinds 1992), gitarist Stefan Jankowski (vanaf 2004) en drummer Eric van der Lest (sinds 1992) die er al bij was met de eerste set. “Take My Blues Away” gaat lekker vrolijk van start, een country blues met een voorthuppelend melodietje op gitaar en accordeon.

Het nieuwe “Youngsters In Love” wil Ad al voortijdig zingen. Het loopt nog niet perfect maar ach wat geeft het, het is het soort zoete melancholieke folk songs verwoord in een mooie beeldtaal en een simpel refrein waarin Ad al jaren goed is. Ad’s wat nassale stemgeluid krijgt mooi kleur van Ankie’s etherisch mooie samenzang. Met het vrolijk swingende "The Ring" gaat het richting gipsy jazz met aan de piano Django Bart de Win. Uit diezelfde plaat ‘High Acres’ komt “Dumbo”, een liedje over jaloezie dat de Win aan het eind laat ‘ontsporen’ richting Cuba. Via de rustige akoestische ballade “Older ground” belanden we aan zee in het rustige vaarwater van “Ostend”, Ad’s favoriete stad in België. Ad houdt van spannend, wil per sé terug een nieuw nummer spelen en roept prompt zijn zoon Dylan mee op het podium,… die het niet kent maar wel zal volgen. Het resultaat is een aftastende maar spannende bedoening voor een wat donker bluesy nummer “Sprinkles And Milk” dat handelt over wreed kinderspel. Met het van Muddy Waters ontleende “Louisiana Blues” komt de vaart er terug in en mag eenieder uitgebreid soleren incluis Bart de Win aan de blues piano ! Het instrumentale “Blue Zone Tune” begint met een spooky piano intro waarna Ad het folky melodietje inzet en verder uitdiept tot Bart andermaal aanstuurt op een Cubaans ritme en het geheel almaar aanzwelt tot een uitbundige latin swing. Het is muziek die ter plaatse lijkt bedacht en iedereen besmet. De foyer verkeert in opperste extase als Ad en Co zich omdopen tot “Easy Riders Van De Peel”, een collectief dat aan het begin van de jaren 70 op brommertjes rondreed in de Peel, nu vereeuwigd in een lekkere meezinger/meestamper op een aanstekelijk swampblues ritme a la CCR. Was dit nu de encore of niet ? De invloed van JJ Cale is nooit ver af geweest maar krijgt hier alsnog een gepast eerbetoon met een van ’s mans gekendste songs “Call Me The Breeze” …

Ad heeft een warme verstaanbare stem en weet als geen ander met een bonte mengeling van americana stijlen een avondlang ongedwongen te boeien met eenvoudige folkliedjes, haarfijn fingerpicking gitaarspel, uitstekend aangevuld met de glasheldere vocalen van vrouwlief Ankie, de zwierige nonchalance van duivel doet al Bart de Win en de solide spelende ritmesectie. Voor alle aanwezigen en in het bijzonder voor al wie Ad zowel als mens als zijn muziek een warm hart toedraagt een uitstekende muziekavond. Bedankt Ad voor al die mooie liedjes uit 25 jaar The Watchman en voor 10 jaar ‘Ad Van Meurs presenteert’. Ik krijg er geen genoeg van…

Marc Buggenhoudt 

Foto © Ronald Rietman

meer foto's © Ronald Rietman

Setlist
Set 1
1.Tulsa (De Weg Is Een Vriend, 2014)
2.Leaves Of Life (nieuw)
3.Pauwkes (De Weg Is Een Vriend, 2014)
4.Dorset Moon (nieuw)
5.Laundry Days (The Watchman, 1991/ Peaceful Artillery, 1994/ Live at Anderson Fair in Houston, Tx, 1999/ Weep On, Willow, 2004)
6.Back To The Shore (Peaceful Artillery, 1994)
7.Brand New Companion (Townes Van Zandt)
8.To Be Loved By You (Carnival Of Circumstance, 2002/Over The Top,2011)
Set 2
9.Take My Blues Away (Carnival Of Circumstance, 2002)
10.Youngsters In Love (nieuw)
11.The Ring (High Acres, 2006)
12.Dumbo (High Acres, 2006)
13.Older Ground (Melancholicus Realisticus, 2000)
13.Ostend (Carnival Of Circumstance, 2002)
14.Sprinkles And Milk (nieuw)
15.Louisiana Blues (Live at Anderson Fair in Houston, Tx, 1999/ Weep On, Willow, 2004)
16.Blue Zone Tune (Melancholicus Realisticus, 2000/True Hippy & Theme From 'The Blue Zone',tune)
Encore
17.Easy Riders Van De Peel (En Soms, 2013)
18.Call Me The Breeze (J.J. Cale)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Artiest info
website  
facebook  

MENEER FRITS, EINDHOVEN – 21/12/15