SOFT MACHINE @ N9, EEKLO - 04/12/15

Soft Machine Legacy is een band die bestaat uit vroegere leden van (The) Soft Machine. In Het rooster van de oorspronkelijke band zitten opmerkelijke musici als Robert Wyatt (drums van 1966 tot 1971), Mike Ratledge (orgel van 1966-1968, 1969-1976) ), Kevin Ayers (bas van 1966 tot 1968), Daevid Allen (gitaar van 1966 tot 1967) , en latere virtuose instrumentalisten als Andy Summers (gitaar in 1968), Hugh Hopper (bas van 1968 tot 1973), Elton Dean (sax van 1969 tot 1972), John Marshall (drums van 1971 tot 1984), Karl Jenkins (sax, hobo en toetsen van 1972 tot 1984), Allan Holdsworth (gitaar in 1973-1975 en 1980-1981), Roy Babbington (bas van 1973 tot 1976), en John Etheridge (gitaar van 1975 tot 1978 en 1984). The Soft Machine bestaat van 1966 tot 1984. Ze zijn een van de pioniers van de Progressive Rock beweging ,eerst binnen de ‘Canterbury’ en jazz-rock scene dan voor de gitaar geleide jazz fusion stijl (met dank aan Allan Holdsworth). Verschillende versies van de band duiken na de split in 1984 meermaals op, met name in 1999 als Soft Ware (Dean, Hopper, Marshall, Tippett), dan weer in 2002 als Soft Works (Hopper, Dean, Holdsworth, Marshall) die het uithoudt tot begin 2004. In het najaar van 2004 is er weer een andere line-up en worden zij The Soft Machine Legacy (Dean, Etheridge, Hopper, Marshall). Onder deze moniker verschijnen 3 studio albums en 3 live albums. ‘Live At The New Morning’ (2006) is het laatste album met saxofonist Elton Dean die in 2006 op 60 jarige leeftijd overlijdt en ‘Steam’ (2007) is het laatste album met Hugh Hopper die in 2009 overlijdt (64 jaar). Het opzet en de drive om de Soft Machine nalatenschap in ere te houden is dan niet meer te stoppen en zowel tenorsaxofonist Theo Travis in 2006 als oudgediende bassist Roy Babbington in 2009 blijken uitstekende vervangers te zijn. De huidige incarnatie van Soft Machine is geen nostalgie groep (is het nooit geweest ofschoon er jaren zijn geweest waarin de inspiratie op een laag pitje stond ) maar een levendige groep die zowel nieuw materiaal componeert als zich toelegt op het fris houden van een aantal classics via een nieuw arrangement. 
Was Soft Machine van oorsprong een psychedelische popgroep tot en met de eerste twee albums met Robert Wyatt, vanaf het 3de album wordt onder invloed van Mike Ratledge resoluut voor een instrumentale jazz rock richting gekozen. Vanaf ‘Bundles’ het 8ste album is er weer een koerswijziging onder impuls van gitarist Allan Holdsworth naar een meer door gitaar geleide jazz-rock fusion band, een evolutie naar minder toetsen die werd voortgezet met de komst van vervanger gitarist John Etheridge op het volgende album ‘Softs’ (1976). Vele jaren later in 2004 is John Etheridge opnieuw de vervanger van Allan Holdsworth in The Soft Machine incarnatie Soft Works die omgedoopt wordt tot Soft Machine Legacy.  

De vele fans van jazz rock en van Soft Machine waren vrijdagavond op de afspraak voor hun enige Belgische concert. De villa is aardig volgelopen voor een staand concert. De sfeer in de ‘kleine’ maar net ogende villa is prima en de groep blijkt er zin in te hebben. Sinds kort treed Soft Machine gewoon terug op onder de naam Soft Machine tout court zonder het aanhangsel Legacy. Drummer veteraan John Marshall (74 jaar) heeft voor deze tour verstek moeten geven wegens ziekte maar wordt uitstekend vervangen door gerenommeerd drummer Nic France (59 jaar) die in het verleden speelde met o.a. David Gilmour, Kate Bush, Bill Withers en Mose Allison. Nic is ook drummer bij saxofonist/dwarsfluitist Theo Travis' Double Talk ( 51 jaar) zodat ze mekaar door en door kennen. Blijven over gitarist John Etheridge (67 jaar) en bassist Roy Babbington (75 jaar), zijnde de oudste nog overblijvende Soft Machine leden (beiden waren erbij in 1976 ten tijde van ‘Softs’). Gitarist John Etheridge is duidelijk de huidige leider van de groep en trekt meteen de aandacht met indringend gitaarspel in een eigen uptempo jazzrock tune ‘The Steamer’ (uit Soft Machine Legacy: Steam, 2007). Vroegere boegbeelden van Soft Machine worden niet vergeten en worden passend geëerd met een kenmerkende compositie. Karl Jenkins was de leider in 1976 en was er bij vanaf het album ‘Six’ in 1973. Zijn “Hazard Profile” is in de huidige versie vooral een heftig gitaarnummer dat vertrekt vanuit een rif en een melodie waarop de sax voortborduurt ondersteund door intens ritmisch slagwerk en soepel basspel met halfweg een prominente gitaarsolo waarna het thema zich herneemt. Alle composities behalve ‘Hazard Profile’ zijn terug te vinden op de 3 studio platen en de 3 live albums van Soft Machine Legacy met vooral aandacht voor hun 2 laatste albums waaruit 8 van de 11 live gespeelde nummers worden geplukt, terug te vinden op de albums ‘Live Adventures’ (2010) en het ‘nieuwe’ ‘Burden Of Proof’ (2013). Het mag dan al duidelijk zijn: dit zijn virtuoze instrumentalisten die samen een hecht op elkaar ingespeeld team vormen. Het tempo zakt danig voor Mike Ratledge ’s trage ambient tune “Chloe And The Pirates” met wijds klinkend fluitspel, percussief slagwerk en meevoerend basspel, zeg maar Miles Davis meets Pink Floyd. Etheridge is zeer blij met de huidige incarnatie waarin naast zijn vroegere maatje Roy Babbington en saxofonist Theo Travis (ex-Gong, Robert Fripp en Steven Wilson) onverwacht ‘ster’drummer Nic France in de band zit, hoewel hij de afwezigheid van drummer John Marshall betreurt. Etheridge is opgetogen over hun laatste werkstuk ‘Burden Of Proof’ waarvan hij hoopt dat wij allen een exemplaar zullen meenemen. “Voyage Beyond Seven” klinkt meer experimenteel, aan het begin atmosferisch waarna dissonante klanken van een snijdende gitaar met een freakende tenorsax samenklitten. De mooie ballade “Song Of Aeolus” dateert nog uit de ‘Softs’ tijd (1976). SML spelen het geregeld live en het staat ook op het laatste live album ‘Live Adventures’ (2010). Het is een atmosferisch traag opgebouwd gitaarsynthesizer nummer met effectpedalen die de gitaar laat glijden naar hoge ijle uithalen tot weepende klanken met een bezield spelende Etheridge in een glansrol. “Grapehound” is dan zowaar een psychedelisch rocksong met een heavy gitaar- en saxsound omstuwd door een groovende ritmesectie.

Na de pauze eenzelfde patroon met een goede mix van oud en nieuw met wat langere nummers zoals het broeierige “Burden Of Proof”, een degelijk nieuw jazzrocknummer met een pluim voor het opmerkelijk soepele basspel van Babbington. John Etheridge denkt met enige weemoed terug aan zijn oude kompaan Hugh Hopper die in 2009 overleed, “a wonderful man and a wonderful musician”. Het onstuimige “Facelift” (Third, 1970) is een avontuurlijk stuk progrock met veel gitaareffecten en een chaotisch slot terwijl die andere Hugh Hopper klassieker “Kings And Queens” in een ambient atmosfeer zit met vloeiend etherisch samenspel tussen Travis’ dwarsfluit en Etheridge’s gitaar aangescherpt met een herhalend basloopje en ritmisch slagwerk. Met “The Relegation Of Pluto/ Transit” wil Etheridge opkomen tegen het verstoten in 2006 van de planeet pluto tot een dwergplaneet in 2010 en een lans breken voor het terug in eer herstellen van de 9de planeet. Het nummer start muzikaal wat revolutionair, onderbroken door een uiterst vinnige en trefzekere drumsolo waarna de vier muzikanten elkaar uitdagen in een meesterlijk jazz-fusion spel met zelfs een beetje hardrock. “Thank you for 50 years of Soft Machine”. In de encore een classic rocking tune van Mike Ratledge “Gesolreut”, een ongemeen spannend stuk jazzrock dat drijft op een buitengewoon strakke ritme sectie met een funky baslijn en dat met een gemene rockgitaar en een piepende sax alle aanwezigen aan de N9 vloer genageld houdt.

De tijd is voorbijgevlogen, we kregen een mooi overzicht van wat Soft Machine was en is : een groep met liefde en respect voor de nalatenschap en met de blik op de toekomst. Het is een belevenis om deze vier klassebakken van dichtbij in kleine club te zien spelen. De huidige bezetting heeft nog niets aan Soft Machine glans verloren, nergens gratuit uitgefreak maar een hecht spelende groep met zin voor avontuur en spelvreugde in functie van briljant uitgewerkte composities.      

Marc Buggenhout

Foto © N9

Setlist
Set 1
1.The Steamer (Soft Machine Legacy: Steam, 2007)
2.Hazard Profile (Soft Machine: Bundles, 1975)
3.Chloe And The Pirates (Soft Machine: Six, 1973/ Soft Machine Legacy's: Steam, 2007)
4.Voyage Beyond Seven (Soft Machine Legacy: Burden Of Proof, 2013)
5.Song Of Aeolus (Soft Machine: Softs, 1976/ Soft Machine Legacy: Live Adventures, 2010)
6.Grapehound (Soft Machine Legacy: Soft Machine Legacy, 2006/ Soft Machine Legacy: Live Adventures, 2010)
Set 2
7.Burden Of Proof (Soft Machine Legacy: Burden Of Proof, 2013)
8.Facelift (Soft Machine: Third, 1970/ Soft Machine Legacy: Live Adventures, 2010)
9.Kings And Queens (Soft Machine: Fourth, 1971/ Soft Machine Legacy: Burden Of Proof, 2013)
10.The Relegation Of Pluto/ Transit (Soft Machine Legacy: Live Adventures, 2010)
Encore:
11.Gesolreut (Soft Machine: Six, 1973/ Soft Machine Legacy: Live Adventures, 2010)

           

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Artiest info
   
facebook  

N9, EEKLO - 04/12/15