JOSH ROUSE @ N9, EEKLO - 20/04/18

Field Division

Het leuke aan optredens in het clubcircuit, en zeker in club N9 , is dat de toeschouwer naast de hoofd act, meestal ook een aangenaam voorprogramma krijgt voorgeschoteld. Dikwijls is dit voor de concertganger een eerste kennismaking met een vrij onbekende band of artiest, die later echter toch de weg naar het succes lijken te vinden. Milo Meskens , Faces On TV. ,om er maar een paar op te noemen, zijn hier recentelijk enkele voorbeelden van. Of het met het zeer sympathieke koppel van Field Division een even grote vaart zal lopen weet ik niet maar het is hun zeker van harte gegund. Dit Amerikaanse duo bestaande uit Evelyn Taylor & Nicholas Frampton heeft tot op heden enkel de ep ‘Reverie State ‘ (2014) op hun palmares, maar tijdens 2 jaar onafgebroken touren , zijn ze er toch nog in geslaagd hun full album ‘Dark Matter Dreams’ op te nemen, al is het nog wachten tot 22 juni voor de officiele release er van. Indie folk rock , sixties & seventies invloeden, dromerige vocalen zijn het handelsmerk van dit duo. Het was dan ook niet verwonderlijk dat de enige cover die de setlist was ingeslopen een prachtige versie van Fleetwood Mac ‘s ‘Dreams’ was. Deed je de ogen dicht kon je even denken dat Stevie Nicks op het Eeklose N9 podium stond. En met de ogen open kreeg je de leuke verschijning van Evelyn, die samen met haar levenspartner Nicholas ook de songs schrijft. ’Modest Mountains’ was de opener van de set, waarin vooral hun mooie samenzang op viel. Naast hun vocalen waren de heerlijke klanken uit Nicholas 12 string gitaar en de met de voet beroerde tamboerijn de enige muzikale begeleiding. ‘Fault Lines’ , de eerste song die ze ooit schreven werd het einde van een set gevuld met songs die live duidelijk nog meer tot hun recht zouden komen met een ruimere orkestrale invulling. Toch een leuke kennismaking met deze Field Division die nog tot eind april de vaste opener zullen zijn voor de Europese tour van de hoofdact van de avond , Mr. John Rouse.

Enigszins verrassend was de zaal niet volledig uitverkocht voor de enige Belgische passage op deze tour van Josh Rouse. Nochtans heeft deze Josh, born in Nebraska, raised in Nashville, maar nu sinds geruime tijd residerend in Valencia, ook hier in Belgie een stevige fanbase. En dat een groot deel van het aanwezige publiek duidelijk tot de die-hard fans behoorden , was duidelijk te merken , want bijna elke song zelfs het nieuwere werk van het gloednieuwe album ‘ Love In The Modern Age’, het twaalfde in de rij, werd door velen mee gelipt of gezongen. Op de foto van de hoes van dit album staat Josh met een zonnebril op zijn snoet, en ook op het podium bleef dit item vastgeroest op zijn gezicht.

Met James Haggerty op bas, Marc Pisapia op drums en Xema Fuertes op gitaar & keys werd de set afgetrapt met een oudje uit het album ‘ Subtitulo’ . Klonk ‘It Looks Live Love’ nog ietwat rommelig , werd het plots heel wat beter met het nieuwe ‘Ordinary People, Ordinary Lives’, oh wat een heerlijk ’huppelend’ gitaartje. De nieuwe songs werden mooi afgewisseld met oudere. Liefst 3 songs na elkaar uit het’ Nashville’ album passeerden de revue , ‘It’s the Nighttime’ kreeg live een steviger beurt dan de studio versie (weg steel gitaar), en werd luidkeels meegezongen. Een hoogtepunt in de set! Een overenthousiaste fan die een dialoog met Josh wou aangaan tijdens een break tussen 2 songs door kreeg lik op stuk. Met een flegmatiek ‘Maybe we can have a conversation after the show, now i’m in the middle of something ‘ kreeg hij ook nog eens de lachers op zijn hand. Op het nieuwe album , werd de akoestische gitaar meermaals ingeruild voor de synthesizer en het was gitarist Xema die dit live mocht waar maken. De backing vocals werden ook mooi verdeeld over de rest v/d band en James Haggerty speelde heerlijke baslijnen . Titelsong uit de debuut cd uit 1988 ‘ Dressed Up Like Nebraska’ heeft nog niets van zijn charme verloren en was de voorbode voor de laatste song van de set en volgens Josh zijn eerste en enige hit ‘ Directions’. Waar menige band spelend in de N9, voor de bissen zich de tocht door het publiek naar de backstageruimte ontziet ,verdween de band wel degelijk en duurde het wel een tijdje alvorens Josh solo terug het podium betrad en een wondermooi ‘Sad Eyes’ in zette, en halfweg de song werd vervoegd door de rest v/d band. Tweede bis ‘Come Back(light therapy)’ werd tevens de laatste en onder luid applaus verliet Josh de N9 stage terwijl zijn band nog een tijdje de outro van de song speelde. Ja, men kan een Amerikaan wel uit Amerika halen , maar Amerika niet uit de Amerikaan blijkbaar. Best een leuk concert van een klasse songwriter, zonder scherpe randjes, maar dat zijn we van Josh Rouse dan ook niet gewoon.

Jan Van Streydonck

Foto's Jurgen Dhont

Setlist Field Division : Modest Mountains - Farthest Moon - Dreams (cover Fleetwood Mac) - Things Change - River In Reverse - Destroys - Lately - Faultlines

Setlist Josh Rouse : It Looks like love (album Subtitulo 2006) - Ordinary People - I’m Your Man – Salton Sea ( allen album Modern Age 2018) - Winter In The Hamptons - My Love Has Gone - It’s The Nighttime ( allen album Nashville 2005) - 1972 ( album 1972 uit 2003) - Love in The Modern Age - Business Man - Tropic Moon (allen album Modern Age 2018) - Simple Pleasure (The Happines Waltz 2013) - Dressed Up Like Nebraska ( album Dressed Up Like Nebraska 1998) - Directions ( album Home 2000) Bis: Sad Eyes ( album Nashville - Come Back (light Therapy) ( album 1972 uit 2003)

 

.

 

 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

N9, EEKLO

 

Josh Rouse