TRIXIE WHITLEY @ LOTTO ARENA, ANTWERPEN - 29/04/16

Als dochter van singer-songwriter Chris Whitley krijgt de Belgisch-Amerikaanse Trixie muziek met de paplepel ingegeven. Muziek zit in elke vezel van haar lijf en tijdens het opgroeien uit ze dat ondermeer achter de drums, aan de gitaar, als danseres, achter de dj-booth en met haar stem. In 2013 brengt de multi-getalenteerde jongedame haar debuutalbum 'Fourth Courner' uit. Een unieke en smakelijke combinatie van jazz, soul, blues, rock en pop. Eén week. Langer was niet nodig om met die plaat goud te pakken in België. Het leverde haar daarnaast ook een MIA en een prominent plaatsje op de affiche van Rock Werchter 2014 en Pukkelpop 2015 op.

Het was even wachten op de opvolger van haar jubeldebuut, maar daar is 'Porta Bohemica'! Sinds 23 oktober in de winkelrekken en gedragen door wondermooie single "Soft Spoken Words". Porta Bohemica is de naam van een oude spoorweg tussen Duitsland en Praag. In die treinverbinding zag Trixie Whitley de perfecte metafoor voor haar nieuwe album; een album maken is niet alleen een muzikale reis, maar ook een persoonlijke trip. Trixie stelde haar nieuwe plaat al voor met twee uitverkochte concerten in de AB en voegt daar vandaag haar eerste arenaconcert aan toe.

Vooraf heeft Trixie Stuff uitgenodigd, De band die het vaakst wordt genoemd als dé Belgische revelatie van 2015 is zonder twijfel STUFF. De vijfkoppige instrumentale band met muzikanten van BRZZVLL in de rangen brengt een cross-over tussen hiphop, jazz, future funk, beat en elekztronica, en wordt omschreven als 'futuristisch' en 'buitenaards'. Ze zetten een half uurtje lang de vetste jazzbeats neer onder een denderende nieuwe lichtshow

Trixie Whitley stuurt haar eerste nummers met opvallende lage geplukte gitaar klanken de flink gevulde Lotto Arena in, vergezeld van zijdelings licht en projectie. Toetsen, bas en drums zorgen voor een stevige en donkere omlijsting van het openingsnummer uit Porta Bohemica: 'Faint Mystery'. De Arena is een beetje te groot voor de Intieme sfeer die ze wil voor 'Soft spoken Words' , dat haast oriëntaals en bezwerend klinkt terwijl spots door het publiek klieven. 'Pieces' is een oud nummer in een nieuw jasje met heuse surround effecten en ze geniet van haar solomoment alleen gewapend met een gitaar. Daarna brengt ze met band 'Salt', een vlijscherp hoogtepunt. 'Nature boy' is dan weer een verrassing waarbij aan de drums en bijzondere inkleuring geeft. 'Closer' en 'I need your Love' krijgen dan weer die stevig donkere gitaar mee en Trixie laat zich volledig gaan. Voor het laatste nummer, waarvoor ze haar moeder en alle moeders van dewereld bewierrookt, komt ze van het podium om dit intiem te delen.

De bisronde begint met een Prince-moment als ze een beklijvende versie neerzet van 'Nothing Compares 2 U' met een waas van purper licht Het onuitgebrachte' The Shack' is ronduit geweldig en definitief afsluiten doet ze met een prachtige ballad. De intimiteit die sommige songs verlangen en afwisseling van lieflijkheid en stevigheid in de présence vragen om een kleinere setting, maar een grote volgelopen zaal moet absoluut deugd doen voor een meisje dat een tijd lang als schuchter en beloftevol werd omschreven maar ondertussen is uitgegroeid tot een volbloed performer.

Setlist: Faint Mystery / A Thousand Thieves / Irene / Gradual Return / Frontiers / Soft Spoken Words / Pieces / Oh The Joy / Salt / Nature Boy / Closer / Need Your Love / Hotel No Name / Breathe You In My Dreams - Bis: Nothing Compares 2 U / The Shack/ Eliza's Smile.

Johan Vanonckelen

 

 

Artiest info
website  
facebook  

LOTTO ARENA, ANTWERPEN - 29/04/16