SIMO @ SPIRIT OF 66, VERVIERS - 12/04/16‏

SIMO is een Amerikaanse rock band, afkomstig uit Nashville, TN, die rond gitarist JD Simo opgericht werd. Het was bassist Frank Swart die in 2010 JD Simo contacteerde voor een jam sessie die hij wou doen, samen met drummer Adam Abrashoff, met wie hij al eerder samen speelde. Na een sessie van meer dan drie uren, besloten ze een groep te vormen.

SIMO debuteerde in 2011 met een titelloos album en tourde daarna uitgebreid in Centraal Amerika. In 2015 openden ze voor Gregg Allman en Deep Purple, namen ze deel aan Joe Bonamassa’s eerste blues cruise (‘Keeping the Blues Alive at Sea Music Festival’) en namen ze de EP “Love, Vol. 1” op. Ook in 2015, vervangt Elad Shapiro bassist Frank Swart. SIMO stond ondertussen al op het podium met Blackberry Smoke, Trigger Hippy, Jack Pearson, Rick Nielsen (Cheap Trick), Greg Koch, Johnny A en Willy Porter.

Voor het promoten van hun recente album “Let Love Show The Way” tourt SIMO in Europa, met (twee) optredens in België en (vier) in Duitsland. De Spirit of 66 haalde het trio naar Verviers, om als eerste deze jonge Amerikaanse band te kunnen voorstellen. SIMO was er die avond niet alleen, want in het voorprogramma stond Black Tolex, de jongste Belgische blues rock revelatie, als opener gepland. Black Tolex zijn: zanger / gitarist Milo M (20 ♂ Deinze), gitarist Guillaume L (19 ♂ Anzegem), drummer Simon (22 ♂ Anzegem) en bassist Matthijs M (23 ♂ Oudenaarde). Je mag hier gerust van een blues rock revelatie (met ballen) spreken, want ze speelden al in de grote zaal van de AB in Brussel, in Het Depot in Leuven en in de Vooruit in Gent. In mei stelden ze in Gent hun debuut full album voor dat de naam “CAYO” kreeg en, gemasterd werd in Los Angeles, door Brian Lucey (Arctic Monkeys, Black Keys). Black Tolex was ook geselecteerd voor ‘De Nieuwe Lichting 2016’ & ‘Humo's Rock Rally 2016’. Ze kunnen nu ook de Spirit of 66 op hun palmares bij schrijven, want wat ze lieten horen, was stevig, gedegen en goed! (video 1 - video 2 )

Het goed opgekomen publiek was na de opwarming klaar, om SIMO te verwelkomen. Drummer Adam Abrashoff als eerste, gevolgd door de extravagante bassist Elad Shapiro (die eens lurken aan een stenen pijp wel ziet zitten) en frontman JD Simo als laatste, betraden rond negen uur het podium, waar twee extra stoelen klaar stonden. Dit was niet, omdat alle bandleden vermoeid waren, maar omdat JD strompelde en een kruk nodig had, a.g.v. een geblokkeerde knie. Beter alle drie zittend dan één sukkelaar, moeten ze gedacht hebben.

Eens gezeten en na het publiek gegroet te hebben, vliegt JD er al direct stevig in en, neemt hij de andere leden van dit power trio, voor de rest van de show mee op sleeptouw. De rock gitaar, dat is het waar het deze avond om gaat, waarbij een mix van jazz improvisaties, ouderwetse blues en klassieke R&B, aangevuld met psychedelische Britse invasie rock anno jaren ’70 en Southern rock, in lang uitgesponnen nummers (hard en telkens opnieuw) over het publiek rollen.

Het zijn vooral nummers uit hun “Let Love Show The Way” album, die de (virtuele) set list bepalen en, die veel bijval krijgen. Hierbij is voor mij, als eerste rustpunt in het begin van de set, “I’ll Always Be Around” een hoogtepunt. Het is een nummer, dat de vertwijfeling wil doen verdwijnen bij het vertrek van een geliefde: “Go on don’t worry about me, I’ll be fine eventually. Take your things and say your goodbyes. I don’t want to be the one to hold you back and change your mind…”  Een ander opvallend moment, dat door JD als “it’s time for some blues” aankondigt, is “Tell Me Baby”. Deze slow blues, wordt gevolgd door een lange psychedelische Southern rocker, die door de onopvallende, maar hard werkende drummer Adam Abrashoff met een solo, waarbij hij naast zijn maten ook het publiek met zijn technisch kunnen animeert, afgerond wordt. Het is voorbij tien, als het tijd is voor de “encores”. Deze starten met “With A Little Help From My Friends” (The Beatles, 1967, “Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club”). Dit nummer was niet alleen spek voor de zangbek van Joe Cocker, maar is ook op het lijf van JD geschreven. Hierna volgden nog de laatse blues rockers.     

Nog kort een bijzonder verhaal over hun laatste album, om dit live verslag  mee af te sluiten. “Let Love Show The Way” werd opgenomen in het historische ‘Big House’ in Macon, GA. Dit is het huis waar de leden van The Allman Brothers Band verbleven (en opnamen), tijdens hun hoogdagen einde jaren ’60 / begin jaren ’70. JD Simo was niet alleen onder de indruk van de plaats, het nog hangende mojo en de geschiedenis van de band. Te kunnen spelen op Duane Allman’s 1957 gold-top Les Paul maakte alles compleet. Op deze gitaar speelde Duane in 1970 nog het onvergetelijke riff in “Layla” met Derek & the Dominoes’ (Eric Clapton / Duane Allman / Jim Gordon /  Carl Radle / Bobby Whitlock). Naast Derek Trucks, Warren Haynes en Wilco’s Nels Cline, behoort JD nu ook tot deze elite gitaristen… Aan jullie om hun nieuwe album en de rest van het verhaal te ontdekken!...

SIMO o.l.v. JD, nam ons vanavond mee terug naar de sfeer van de jaren ’60 en ’70, met een klank en gitaren, die van nu zijn. De soulvolle zang en het fantastische gitaarwerk van JD, ondersteund en mee in de verf gezet door drummer Adam Abrashoff en bassist Elad Shapiro, zorgden ervoor, dat bij iedereen een goed gevoel hangen bleef.

Eric Schuurmans

Foto © Eric Schuurmans

meer foto's © Eric Schuurmans

 

 

 

VIDEO 1 - VIDEO 2 - VIDEO 3 - VIDEO 4 - VIDEO 5

 

Artiest info
website  
facebook  

SPIRIT OF 66, VERVIERS - 12/04/16‏