HOOVERPHONIC @ DE ROMA, BORGERHOUT - 14/04/16

Na vorige uitverkochte tournees komt Hooverphonic terug naar de Belgische concertzalen, bijgestaan door een tienkoppig strijkersensemble en meerdere intrigerende, karaktervolle stemmen. De set zal opgebouwd worden uit nieuwe én oude hits, de laatste soms dicht aanleunend bij het origineel of in een totaal ander jasje gestoken. “Na jaren gewerkt te hebben met één specifieke stem per album, hadden we er echt zin in om met verschillende mensen samen te werken. In het verleden schreven we vaak super toffe nummers vertrekkende van een mannenstem. In de meeste gevallen konden ze perfect in een vrouwelijke versie herwerkt worden, maar dit werkte niet altijd. Zo bleven er vaak pareltjes ongebruikt. Toen we beslisten om niet meer verder te werken met Noémie, was het voor ons een evidente keuze om niet alleen vrouwenstemmen te gebruiken. Tijdens onze jaren in het vak kwamen we heel wat getalenteerde muzikanten en vocalisten tegen en zo groeide het idee voor de nieuwe plaat. Op In Wonderland hoor je dus meerdere stemmen, zowel mannelijke als vrouwelijke, met verschillende timbres die aan elk nummer een eigen karakter geven. Alweer een eclectische plaat, met als rode draad de melancholische strijkers, eigen aan Hooverphonic.

Als voorafje krijgen we Bird voorgeschoteld. Bird aka multi-instrumentalist en songwriter Janie Price is een artieste uit Ierland, maar woont in Londen. Ze heeft een lange carrière opgebouwd door samen te werken met onder andere Emeli Sande en Just Jack. Nu is het haar beurt om haar laatste veelgeprezen album “Figments of Our Imagination” te promoten. Met haar coole elektronische pop creëert ze een boeiende clash van moderne en retro stijlen Uit dat album speelt ze een zestal nummers waarvan we vooral 'Stereotype' en de nieuwe single 'Hypnotise' onthouden.Naast een uitstekende drummer en vullende geluiden van de toetsenist voegt Janie Price zelf een vleugje cello toe, wat het geheel een extra dimensie geeft. (foto's)

De volgelopen Roma kijkt toch vooral uit hoe Hooverphonic in zijn nieuwe bezetting het eraf zal brengen. Kunnen de nieuwe stemmen Noemie en Geike doen vergeten en houden de songs stand, of wordt Hooverphonic een coverband of een tributeband van zichzelf? De opener is alvast verrassend want Janie Price komt het Wonderland binnengewandeld. Pieters Peirsmans trekt op zijn eentje 'Vinegar en Salt' naar zich toe en doet dat overtuigend.En als 'Anger Never Days' de ultieme Bond-song zou zijn dan is Kimberley Dhondt de nieuwe Bondgirl. Je leest overal dat ze de zus is van Sean, maar jazzkenners weten met moeite dat Sean haar broer is en weten dat zij al jaren een gewaardeerd en getalenteerd zangeres is. Ook Nina Sampermans doet het voortreffelijk en zet 'Eden' naar haar hand. Een tiental strijkers zorgen voor de inkleuring die we ondertussen bij Hooverphonic gewoon zijn En tussendoor laat Alex Callier ons weten dat ze naast hun nieuw album ook een twintigjarige carriere vieren en een jukebox vol hits op ons los zullen laten, en dat toetsenwonder David Poltrock er al het langst bij is.

Ondanks de routine en de altijd herkenbare Hooverphonic sound krijgen we toch een paar verrassende versies te horen. Zo krijgen we van Kimberley een uitgepuurde versie van 'Gravity' te horen, met slechts toetsen en strijkers als begeleiding. Bij 'Jacky Cane' krijgen we dan weer afwisseling in de zang en zowel Pieter, Kimberley als Nina wisselen front en backvocals aanvullend af. Het wordt even interessant als Raymond Geerts een baritongitaar ter hand neemt en daar een stukje 'Peter Gunn' op presenteert alvorens ermee aan de slag te gaan in 'Hiding in a Song'. Toch een fantastisch geluid van een zessnarig instrument dat zich tussen gitaar en bas situeert. 'Mad about You' is natuurlijk tricky en Nina doet dat uitstekend, maar Geike doen vergeten in dit grijsgedraaide nummer is geen sinecure. We worden dan weer vrolijk van 'Badaboum' waarbij Alex Callier duidelijk geniet van de strakke baslijn (of was hij aan de versie van Tegen de Sterren op aan het denken?) en waarbij we naast Nina ook een duetje tussen Pieter en Kimberley te horen krijgen. De zaal geniet mee van het spelplezier en veert recht na afsluiter 'Amalfi'.

De bisronde begint met een beklijvende spookversie van '2Wicky' en houdt ons minutenlang in de ban. In het vlotte 'Happiness' is er even tijd voor 'fun with a fan' maar dat intermezzo vergeten we graag snel, en Pieter zingt 'Sometimes' als een volleerd crooner in de geest van Burt Bacharach. We krijgen ook nog een tweede bisronde dankzij een smekend publiek, en dat eindigt eclectisch en met veel bravoure. Misschien is die variable frontbezetting van Hooverphonic wel de goede zet van Alex Callier en Raymond Geerts, en is er in de toekomst op het podium en in de studio nog ruimte voor meer gasten. Hooverphonic is springlevend en sant in eigen land.

Setlist: In Wonderland/ I like the Way I Dance/ Vinegar and Salt/ Heartbroken/ Stranger/ God's gift/ Anger Never Dies/ Boomerang/ Eden/ We All Float/ Thin Line/ Gravity/ Jacky Cane/ The Night Before/ Hiding in a Song/ Mad About you/ 123/ Badaboum/ Amalfi - Bis: 2Wicky/ Happiness/ Sometimes - Bis 2: Ether/ You Love me to death

Johan Vanonckelen

Foto © JiVe

meer foto's © JiVe

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

DE ROMA, BORGERHOUT - 14/04/16