HENRIK FREISCHLADER @ BOSUIL WEERT - 13/04/16

Henrik Freischlader, een Duitse dertiger uit Wuppertal, staat hier na een tourpauze van een jaar, terug met een nieuw blues project. Eenmalig concert in Nederland, ook voor enkele Belgen die in de Bosuil te Weert altijd meer dan welkom zijn. We treffen dan ook verschillende van zijn landgenoten aan, heb een gesprek met een stadsgenoot die Henrik al zag optreden toen deze veertien was. Henrik is een selfmade man, voor iemand die enkel gitaar speelde daar de buren klaagden over zijn drummen, is hij tot een gitaarlegende gegroeid en niet alleen boven de Ruhr streek. Ondertussen zijn we enkele cd’s ouder en zagen we hem al samen met andere legenden in voorprogramma van BB King, Joe Bonamassa, Gary Moore, Johnny Winter, Mike Henderson, Peter Green… Zagen hem onlangs ook op Bluestagen in Dortmund samen jammend met Ben Poole, de Engelse collega en vriend (ook op youtube). Henrik speelt ook op diens nieuwe album in het nummer  “Just When You Thought It Was Safe”. Nog een andere vriend collega is Alan Nimmo, die hem met zijn King King evenzeer Live uitnodigde. Net als blues fans onderling, herkennen we onderlinge vriendschap die zich ook uit door samenspel op hun wegen, de “crossroads” waar  we hopelijk op komende festivals weer getuige van mogen zijn, Live op zijn best.

Henrik als multi-instrumentalist, is duidelijk de Duitse blues wereld op peil aan het houden met zijn nieuwe album “Openness”. Terwijl hij op vorig studio album alle instrumenten zelf speelde, drum, gitaar,bas, toetsen en zang, opent hij hiermee inderdaad een nieuw hoofdstuk, voor hemzelf en de band met Carl-Michael Grabinger op drums en de jonge reus Alex Grube op bas. Perfect gevulde zaal, merchandising niet nagelaten, met o.a. de Freischladers pet. Echter met hoed deze avond, stapt hij uit de coulissen en na een korte hartelijke verwelkoming opent hij deze “Openness Tour” met “Got It Made”. Dat er een knop van de Fender afspringt, stoort hem niet, die valt er altijd af vertelt hij. Ik dacht even terug aan de titel, maar deze Telecaster ligt hem te goed in de hand, wat we dadelijk zullen merken. Stevige rock van zijn singer-song tafel in “Early Morning Blues”. Een slow classic blues wandeling, met een zondag ochtendritme, bijgestaan door Carl en Alex.

Dat songwriting hem nauw aan het hart ligt, wordt bevestigd met “Today I’m Gonna Change Yesterday's Plan For Tomorrow”. Vraagt ons tot meezingen met dit lied over en voor zichzelf waar hij zich afspiegelt als iemand die al te veel plannen maakt en uiteindelijk vaststelt dat hij niet alles kan uitvoeren, optimist maar ook…realist, misschien kennen we dat wel, wat hij bedoelde met meezingen. Nog één uit het nieuwe album: “Business Straight” waarin letterlijk met wah wah “gonna get down” wordt gezongen. Henrik dompelt ons verder volledig onder, is heer en meester van Old School-, Classic- en Boogie- tot eigen New-Blues. Zoekt naar een nieuwe weg, een kunstenaar waardig. Zo ook in “Masterplan”, met tweede stem van Carl en Alex, duidelijk al lang mee opgewarmd. Titeltrack “Openness” met ondertussen goede chemistry in de band, een natuurlijk dynamisch samenspel met een schep plezier er bovenop, even belangrijk. Alex krijgt van Henrik een plectrum toegeworpen, noodzakelijk voor de intro van “Nobody Else To Blame” een prachtige baslijn volgt. Perfectie typeert meer en meer Henriks gitaarspel. Zenuwen al lang achterwege, neemt zijn oudere bruine Fender die net als Gary Moore’s Strat alles doorleefde. Opent “Never Really Left You”, een ballade zowel van tekst als van ritmes. Om nog maar eens van stijl te veranderen, speelt hij een een cover van Johnny ‘Guitar’ Watson “Cutting In”. Beiden even begeesterd van de sound van de gitaar. Neemt dan een derde gitaarwissel voor een fantastisch slijdend nummer “Lord Have Mercy”, we worden gewoon verwend. Terug op die eerste lievelings gitaar voor een sterk inventief nummer “Techno”.

We ‘re so Techno, gotta be a little more Rock ‘n Roll
Een quote in zijn songwriting, met de vinger wijzend. Wordt het dan ook geen tijd om terug met quotes, net als in kleinkunst of cabaret, de positieve kant te beleven ? Net als de perfecte belichtingstechniek laat Henrik ons nu alle kleuren van zijn regenboog zien en speelt een extra lange “Wolkenwinde”, met alle technieken in het zeil, in een minutenlang schitterend duel met bas waarna drum, de echo’s en symmetrie van de natuur vertolkend. Als “zugabe” krijgt Henrik iedereen stil met “His Love”, een solo op een unieke akoestische Fender Resonator. Waarna het trio nog uitpakt met “ High Expectations”. Deze twee nummers staan ook als laatst op zijn album “Openness”. De titel veel betekenend voor hem, maar ook voor ons!

Guy Cuypers

Foto © Guy Cuypers

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

BOSUIL WEERT - 13/04/16