SAM AMIDON @ HANDELSBEURS, GENT - 15/04/15

 Sam Amidon is een Amerikaans multi-instrumentalist die de Amerikaanse folktraditie met de paplepel kreeg ingelepeld. Ma en pa Amidon onderwijzen song & dance in het genre en ongetwijfeld komt het gros van de nummers die zoon Sam speelt uit de platenkast van zijn ouders. Hij speelt immers zo goed als geen eigen nummers. Wel brengt hij een eigentijdse interpretatie van oude folktraditionals die net ver genoeg van het origineel afwijken om interessant te zijn. Folkpurisme voor progressieven!

Op zijn inmiddels 4e plaat Lily-O weet hij deze bijzondere mix te bekomen dankzij de hulp van onder meer jazz-gitarist Bill Frizzel en (voor de derde keer) Valgeir Sigurdsson als producer, op wiens label Bedroom Community de vorige platen van Amidon zijn verschenen. Lily-O werd echter uitgebracht bij Nonesuch Records. Op 15 april 2015 kwam Amidon de plaat voorstellen. Zonder Frizzel, maar bijgestaan door ambient gitarist (ja, dat bestaat!) Leo Abrahams.

In de Gentse Handelsbeurs – voor de gelegenheid gezellig ingericht met stoelen en tafels - start Amidon de avond met 'Down the line', het enige nummer van de nieuwe plaat dat hij zelf schreef. Onmiddellijk blijkt dat Amidon live net iets heser klinkt dan op plaat én dat Leo Abrahams meer doet dan gewoon wat sfeer toevoegen. Spannende versie van een uitgekiende song.

'Blue Mountains' wordt aangekondigd als een song die Sam leerde van een oude vriendin. Hij speelde haar ooit zijn interpretatie, maar zij liet nooit weten wat ze er van vond. Wij vinden ze schitterend.

Op 'As I Roved Out' maakt Sams gitaar voor de eerste keer vanavond plaats voor de banjo. In door Mumford & Suns beheerste tijden doet het deugd te horen dat dit instrument – in de juiste handen - wél veel te bieden heeft.

Het niet meteen opbeurende 'Short Live' start met Sam op gitaar en Leo die uit zijn gitaar geluiden perst die klinken alsof Pietje De Dood onderweg is. Halverwege neemt Leo het gitaarspel van Sam over waarop Sam het geheel met een letterlijk bangelijk fiddle-spel overgiet. Tot nu het hoogtepunt van de avond.

Bij 'Way Go Lily' wordt aan de zaal gevraagd om mee te zingen. Het bereidwillige publiek gaat hierop in, met als gevolg dat dit nummer een torenhoog kampvuurgehalte meekrijgt en dat ondergetekende zich niet kan concentreren op de song. Het is storend, overbodig en volgens onze bescheiden mening nooit een goed idee om om publieksparticipatie te vragen.

Om het goed te maken gaat Sam verder met het onnavolgbare 'Walkin' Boss', waarop hij nog meer dan op 'As I Roved Out' bewijst duivels goed overweg te kunnen met die verdomde banjo. Om het nog beter te maken brengen Leo en Sam vervolgens een weergaloos ingetogen versie van 'O Death' (dat werd aangekondigd als 'A Conversation with Death').

'Your Lone Journey' blijkt Sams favoriete song te zijn. Het nummer, geschreven door Rosa Lee Watson (de vrouw van Doc Watson), handelt over het afscheid van een overleden partner. We horen een mooie versie van een mooie song die gelijk het eerste deel van de avond afsluit.

Sam keert gelukkig terug en speelt als eerste bisnummer 'How Come That Blood'. Op de banjo, zonder veel franjes. Uren kunnen wij daar naar luisteren! De korte bis-ronde eindigt met 'Little Johnny Brown'. De hoofdrol is hier weggelegd voor Leo Abrahams, die loos gaat op zijn ambientgitaar en zo de avond op intense wijze afsluit.

Sam Amidon is een uiterst getalenteerd musicus, die met een gezonde brok respect nieuw leven pompt in oeroude folksongs, zonder al te ver af te wijken van de tradities van het genre. Het gemak waarmee hij zijn studio-backing op het podium door een andere backing vervangt, toont zijn grote flexibiliteit en muzikaliteit. Een perfecte concertavond dus, al vinden we het jammer en eigenaardig dat de titelsong van de nieuwe langspeler 'Lily-O' de revue niet passeert.

Amidon gaat op een kleine tour in het voorprogramma van Sharon Van Etten. Indien u zich in de mogelijkheid bevindt, ga er zeker naar toe!

Wim Verschueren

 

 

 

 

 

 

 

Artiest info
website  
facebook  

HANDELSBEURS, GENT - 15/04/15