JOHNNY DOWD @ N9, EEKLO - 10/04/15 (SUPPORT: MARK LOTTERMAN)

Mark Lotterman

De N9 was afgelopen vrijdagavond vrij verrassend maar halfvol gelopen voor het optreden van de 67 jarige New Yorkse Johnny Dowd. En of de afwezigen nu wel of geen gelijk hadden daar zal men na de doortocht van deze toch wel charismatische maar controversiële singer-songwriter over kunnen blijven redetwisten. Inderdaad stof ter discussie. De avond in de N9 begon naar goede gewoonte met een geslaagde supportact.

Deze keer was de eer weggelegd voor de Rotterdamse bard Mark Lotterman, die in de huidige Europese tour van Johnny wel meer het voorprogramma mag verzorgen. De man heeft reeds een 4-tal albums op zijn actief, waaronder 'Year without Summer ' in 2014, waaruit hij live oa. 'Leaving For School' en het op cd erg frivole maar sarcastische 'Indie' bracht. Opener 'Hell' had een Johnny Cash song kunnen zijn. 'Crap' een op Ep uitgebracht nummer in samenwerking met Johnny Dowd ging vooraf aan 'A Perfect Day To Chase Tornadoes' een cover van een Jim White song. De man doet het af en toe parlando maar heeft toch een mooie warme zangstem. Hij besloot zijn geslaagd halfuurtje met een wondermooi 'I Miss You' en wenste ons veel muzikaal plezier met Johnny Dowd, waar hij getuige zijn T-shirt, ook grote fan van is.

En even later was hij er dan. De man van reeds een 5-tal live- en een 14-tal studio albums, waaronder zijn laatste 'That's Your Wife On the back of My Horse' (schitterende titel) pas onlangs verscheen. Het album wordt door de gespecialiseerde pers alom geprezen en schopte het deze maand nog tot Americana album van de maand in Uncut magazine. De man wordt door menigeen ook als een echt genie beschouwd. Kan best zijn, maar feit is dat op het einde van de vrij korte set er ongeveer nog de helft van het aanwezige publiek geïnteresseerd was in hetgeen er zich op het podium afspeelde, de andere helft ging de bar opzoeken of rookte buiten een sigaretje. Niet dat Johnny er zich aan stoorde, hij deed ongestoord zijn ding, solo maar meestal ook bijgestaan door zijn partner in crime, gitarist Mike Edmondson.

En hij putte uit zijn volledige songcatalogus, zelfs een 2-tal nummers uit zijn eerste album 'Wrong Side Of Memphis' passeerden de revue alsook 'Betty' uit 'No Regrets'. Ook het gedicht '1953' viel ons te beurt. De man zijn teksten zitten vol van zwarte humor en absurditeiten maar of dit gegeven voldoende is om een volwaardige liveprestatie neer te zetten is zeer de vraag. Eventjes kon je de vergelijking wagen met de betreurde Lou Reed, maar dan helaas wel een Lou in minder goeie doen. Na een dik uur kregen de die-hard fans toch hun bis en dat werd de Charlie Chaplin song 'Smile'. Ik hoorde het woord pijnlijk vallen. Na het concert werd er nog lang geredetwist tussen degene die er likkebaardend hadden van genoten en anderen die erg ontgoocheld waren. Johnny Dowd live, je bent onvoorwaardelijk fan of je vindt er niks aan en ik laat in het midden wat ondergetekende er van vond.

Jan van Streydonck

Foto © Jurgen Dhont - copyright N9

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Artiest info
website  
facebook  

N9, EEKLO - 10/04/15