DELIRIUM BLUES FESTIVAL @ ROESELARE - 04/04/15

 

 

 

Zaterdag 4 april, een dag waar we al een tijdje naar uitkeken! Dominiek Hemerijkx organiseerde zijn Delirium Blues festival in 'De Nieuwe Deure' in Beveren, Roeselare. Het befaamde bluesfestival beloofde iets speciaals te worden, en menig bluesfan vind er elk jaar de weg naar toe, ik zelf miste er amper eentje door de jaren heen. Respect voor Dominiek die er in harde tijden alweer in slaagde een mooie line-up te programmeren. Dominiek had het sublieme plan deze keer een ode te brengen aan Rory Gallagher, naar aanleiding van de 20ste verjaardag van het overlijden van deze bluesheld ...Wat een schat liet deze ons na! Van onschatbare waarde gewoon! 'I'm a million miles away' vers in my mind nog.

Stipt op tijd om een plaats te nemen aan het podium, dat een heus schilderij kreeg ter decoratie van Rory, gemaakt door bluesportretist Theo Reynders (NL), kregen we al snel de opener van het Delirium festival, de Merlyn Bevelander band. De 11 jarige gitarist Merlyn Bevelander uit Nijmegem wordt op bass en drums begeleid door broers Aron en Florian, amper 14 en 16 jaar! Merlyn schrijft al zijn nummers zelf. Hij won de Rock n' Roll junkies in Nijmegem waarbij hij een dag studiotijd en een videoclip overhield. Merlyn stond op het Delerium festival voor het eerst op een Belgisch podium en daar was hij kei gelukkig om! Hij stond eerder al op Columborg blues, Rosblues, Trianon Nijmegem, The Shack en bluesroute Helmond als support act voor Dynamite blues band & Robert Smith bluesband. Meryn is een grote fan van Stevie Ray Vaughan en Rory Gallagher, een jonge gitarist naar het voorbeeld van Joe Bonamassa en Eric Steckel. 'Listen' is zo een pareltje waar hij een eigen touch aan geeft door zijn gitaarspel, we horen 'The Sun is Shining' waarbij je zijn tienerstemmetje hoorde maar het ontroerde zelfs. Ook 'Home' en 'Bad Penny ' smaakten! We gaan vast deze gastjes nog meer te horen en zien krijgen. Meryn verkocht na zijn optreden een cd'tje met 4 songs op aan amper €2, en geloof me een aanrader! Mooie opener dus!

Aymeric groeide op in een muzikale familie, ofschoon hij begon als jonge drummer ruilde hij al snel de drumkit voor de gitaar. In 1995 had hij zijn eerste band met broer Damien 'Century Scream' progressieve rock waarmee hij tourde. In 2001 ging hij international met zijn toen 2de album die hij uitbracht waar guests als Patrick Rondat en Claude Rajin aan meewerkten. Zijn eerste solo album kwam er in 2010 met duidelijke invloeden van blues , rock country en metal. In dat jaar deed hij een 15 tal concerten in Frankrijk en Zwitserland met Steve Lukather (Toto). Hij werd intussen als leraar een vaste meerwaarde aan het conservatorium in Cambrai. In 2014 brengt hij zijn album 'I'm Back' uit waarbij het facet van sing-songwriter duidelijk naar voor komt. Zijn muziek en charisma en Engelstalige songs zorgden voor een suc6, wat resulteerde in een 'I'm Back' tour in 2015. Aymeric opende met een sigarbox intro, waarna 'Morning Blues' en zijn versie van 'A Million Miles Away' me bij blijven, zijn stem deed me denken aan Stevie Nimmo. De titelsong van zijn album 'I'm Back' bracht hij waanzinnig mooi, met een mooi stukje gitaarwerk om kippenvel van te krijgen. 'Sexy Silhouette' en 'Make Up Your Mind' wisten me te bekoren.

Tom Killner Band, de 3de band van de avond, is een rijzende ster in de Britse blues rock scène. Als 18 jarige speelde hij al op het Great British Blues Festival, hij was er onder meer als gast met Danny Bryant en Gwyn Ashton. In 2014 als support act van Dr Feelgood. Blues met invloeden van funk, Latin tot rock & soul. Hij schrijft zijn songs zelf of met vriend Jess Courts die ook al een groot songwriter is. Tom kreeg interesse bij het horen van de British guy's Rory Gallagher, later Gary Moore, Muddy, Albert, Freddie, ... hij zocht vooral inspiratie bij deze artiesten om zo zijn eigen repertoire, zijn eigen stijl te creëren. Tom stond de eerste keer on stage in Belgenland en als eerste song bracht hij 'Lies' ook een Muddy Water song, en vooral James Brown's 'It 's a Men's World' bracht hij heel mooi! Een wat rauwe bolster zeg maar. Het met veel soul gebrachte 'Have You Ever Loved a Woman' en Peter Green 's 'I Love You Pretty Woman ' waren van groot niveau! Songs uit zijn upcoming album 'Hard Road' en 'Do it Again' kwamen heel mooi over, met zeer opvallend, mooi drumwerk. Tom eindigde zijn set met 'I'm a Million Miles Away' , en eventjes hadden we Rory terug onder ons.

Intussen was 'De Nieuwe Deure' volgelopen, een fijn sfeertje dus ...tijd voor The Sean Webster band feat. Carl Wyatt. Deze band heeft vast een grote reputatie weten te veroveren in de Britse blueswereld. In 2004 verscheen zijn debuut album 'Long Time Coming' met veel invloeden van Albert Collins, Eric Clapaton , Mark Knophler, Gary Moore en Stevie Ray Vaughan. Zijn sexy stem is te vergelijken met Bryan Adams en soms hoorde ik Joe Cocker wel. Zijn release van zijn 2de album 'If Only' resulteerde in een support act in dat jaar voor Eric Clapton. Sean staat on stage op het Delirium festival met Phil Wilson on drums, (The Hoax, the Davey Brothers) en gitarist Ash Wilson. Voor de gelegenheid kregen we Carl Wyatt on stage, die een opvallende performance gaf met een paar eigen songs waaronder 'Rozaly'. Vooral "I'd Rather Go Blind 'en 'Lie To Me' raakten. 'Hold on I'm Coming', 'Heart Still Bleeds' met een mooie solo van Ash en 'Don't Let Me Down' maakten de set van Sean tot een heel mooi geheel. Waanzinnig genoten van deze band!

Op naar de laatste band en afsluiter van het meer dan geslaagde Delirium Bluesfestival: The Sharpees featuring Mick Rogers (maar dan zonder Rogers, die was er om één of andere reden niet bij). Deze British rhythm & blues band maakte heel wat indruk op de Rory fans. Ze brachten de originele drummer van Rory on stage met name Brendan O'Neill (Gallagher, Nine Below), die duidelijke invloeden van The Stones, Tom Petty, George Thorogood, en vele anderen vertoonde. The Rory fans kregen werkelijk, waar ze voor kwamen. Dit festival was dus top!

Tineke Himschoot

Foto © Karim Hamid

Meer foto's klik hier © Karim Hamid