De tweede dag van de 38ste editie van Swing lijkt misschien een “déjà vu”-dag maar werd, gezien de bands, een absolute “feel good”-dag!  

Hun zomertoer startte deze zomer in juni in Duitsland (Jeinser Blues Fest. / Blues & Jazz Bamberg) en ging via Roemenië (Brezoi Open Air) naar Frankrijk (Le Buis Blues Fest.). Na 4 toonaangevende festivals in 4 verschillende landen,  stonden ze vandaag hier op het podium van Swing: THE SEE SEE RIDERS. Deze 4-koppige band uit de Noord Duitse deelstaat Beieren/Bamberg -ze ontleende hun naam aan het Lead Belly-nummer "CC Rider"- is me bijgebleven sinds hun prestatie tijdens de EBC 2025 in Split/Kroatië, waar ze hun thuisland uitstekend (in de finale een derde plaats!) vertegenwoordigden. Armano PERSAU (gitaar, zang), die qua zang klinkt als Pokey Lafarge & Rebekka WAGNER (viool, bvs) startten in 2017 als duo en zijn sindsdien met Stephan GOLDBACH (staande bas, bvs) & Benjamin LOJAK (resonator gitaar, bvs) uitgegroeid tot een dynamische vierkoppige band, die zich toelegt op Amerikaanse blues, roots en string muziek. Met ondertussen drie studio albums (‘Sinister Swing’, 2021 - ‘The See See Riders’, 2017 – ‘HAVING FUN WITH THE SEE SEE, 2025) en een ep die al eerder uitgebracht was, kreeg de band internationale erkenning. Met op hun setlist o.a. “Four Reasons” (uit hun 2021-album), “Hi Sweet Mama”, het gekende “Walk Right In” (dat Gus Canon schreef in 1929, van The Rooftop Singers) en de spiritual “Down by the Riverside”. Rory Gallagher schreef het relaxte “Don’t Wake It Up”. Het werd opgenomen aanvang jaren ’30 door The Mississippi Sheiks. De songtekst -waarin o.a. gezongen wordt over stinkvoeten- staat bekend om zijn komische karakter. Het staat op Gallaghers twee album ‘Deuce’ uit 1971, maar ook het repertoire van TSSR. Ze brachten ook eigen werk als “Inside Out” van Rebekka. The See See Riders verzekerden zo een geslaagde start van een zonnige zaterdag, waar al de eerste muziekliefhebbers hun plaatsje zochten… Wat was me dat er meteen boenk op, GENAU!

GLORIA TURRINI is de flegmatieke “ever smiling” en altijd positieve zangeres/drumster waar je happy van wordt. De muzikanten van GLORIA & THE DOCTORS zijn nog maar drie jaar samen, maar stonden al overal op de planken. Hier in Europa, maar ook regelmatig in de VS. Naast de flamboyante en stoïcijnse frontvrouw zijn Riccardo FERRINI (gitaar) & Simone SCIFONI (keys) haar getalenteerde ”dokters”, die hun virtuositeit volgens voorschrift met haar delen. Wij van Rootstime kennen haar al langer van in de Livingroom van Rootstime in Halen en ontmoette haar dit jaar, als finaliste, tijdens de EBC 2026 in Katowice/PL. Hun opgelegde korte, maar sterke set overtuigde het begeesterde publiek én de jury, die echter koos voor de jonge Noorse spring-in-‘t-veld in rode outfit, Adama Janlo. Gloria en Co. mixen graag blues met jazz, funk en gospel. Dat deden ze ook op hun laatste album ‘ACCROSS THE BLUES’ (2025). Ook op het “oversized” podium in Wespelaar speelde Gloria vanachter haar drumstel in alle glorie haar troeven uit, zingend genietend met zo een stem en uitstraling, die iedereen alle huidige ellende in een oververhitte wereld even deed vergeten. Op hun setlist: o.a. “Getting Old”, “I’m Ready”, de knipoog naar Etta James ”Walking the Back Streets”, het nieuwe veelzeggende “My Old Fat Ass” en een nummer over een hond, “Dat Dog”. Dit was al het tweede bewijs vandaag dat “less” nog vaak, als opnieuw met Gloria & Co., “more” is! Ze is opnieuw bij ons tijdens de Rootstime Free Livingroom Concerts in Halen op 19/11/2026. Be There!

Met EDDY SMITH & THE 507 drijven we daarna van de ene echte “déjà vu” naar de andere, reizen we van Duitsland via Italië naar de UK. Smith & Co. zijn sinds hun recent optreden in de Hnita Jazz Club in Heist-op-den-Berg -hun éérste Belgische!- ook voor ons een revelatie! Eddie Smith (zang, gitaar, keys) is een “te ontdekken” Britse songwriter, zanger en multi-instrumentalist (piano, orgel, gitaar). Zijn grote troeven: zijn smaakvolle pianospel, maar vooral zijn signature karaktervolle en rokerige stem, die ongetwijfeld lovende vergelijkingen met Joe Cocker uitlokt. Samen met enkele muzikale vrienden vormt Smith sinds enkele jaren de 5-koppige band Eddy Smith & The 507, waarmee hij verwijst naar een plaats in regio Londen, waar ze verbleven en waar ze hun éérste nummers schreven. De band (Josh DAVIES: drums, zang / Will FRANDEN: bas / Ashley WEBB: gitaar, harmonica, bvs & Ricky O’DONNELL: gitaar) stond ondertussen al de affiche van tal van toonaangevende Britse festivals, waaronder het Isle of Wight Festival, Black Deer, The Long Road, Americana UK Festival, Cambridge Folk Festival en The British Country Music Festival. De nummers op hun setlist werden voornamelijk geplukt uit hun ‘A Little Too Late’-ep’s die in 2019 verschenen (‘Pt1’ & ‘Pt2’) én hun full length studio debuut album, ‘RIGHT UP ‘TIL NOW’ (2023). Het album biedt 10 tracks waarin rauwe blues, soulvolle zang en Americana-roots samenkomen. Een jaar later verscheen hun eerste live opname, ‘MIDDLE OF NOWHERE’ (2024). Op hun setlist stond o.a. “The Ballad of Billy Grey”, “The Good Times”, “Daze” en in de finale, de hem op het lijf geschreven rauwe Joe Cocker hit, “With a Little Help of My Friends”. Eddy Smith & 507, ze blijven verbazen!

Van de “nieuwe” lichting was de jonge LEILANI KILGORE. Ze is afkomstig van de Amerikaanse West Coast en is naast zangeres ook een boeiende blues/rock gitariste. De nu in Nashville/TN gevestigde muzikante -we deden een interview met haar voor haar optreden!- brengt een stevige mix van blues en rock, gedragen door scherpe riffs en een stem die moeiteloos schakelt tussen zwoel en intens. Hoewel haar muziek stevig geworteld is in de traditie, wil ze daar niet in blijven hangen. Invloeden van B.B. King en Jimi Hendrix zijn duidelijk aanwezig, maar dienen vooral als basis van haar eigen ideeën, haar eigen songs. Niet voor niets wordt ze omschreven als “Joan Jett”, de frontvrouw van de rockband The Blackhearts, maar “with actually shreds…”. Want op de planken draait bij Leilani alles rond rock-intensiteit. Na enkele singles debuteerde ze in het voorbije jaar met ‘TELL YOUR GHOST’ (2025). Met producer Paul Ebersold (Eric Gales, Steve Cropper) werkt ze ondertussen aan de opvolger, met nog méér nieuwe songs. ‘WILD LOVE’ wordt de titel van het album en van de nummers, die op de tracklist zal staan, zijn er enkele zeker nieuw. Van Leilani’s setlist bleven de volgende nummers ons bij: “High/Low, “What Kind of a Man” en “Trouble in My Bones”. Leilani (zang, gitaar) werd in haar set gebackt door Montana QUICK (gitaar), Tom KING (drums) & Perry MEADOWCROFT (bas). Van deze Leilani gaan we zeker nog méér horen!

De in Italië geboren, maar beiden nu in Londen wonende broers MARCO en ALESSANDRO CINELLI zijn de lead zanger/gitarist en drummer van de ondertussen hier erg populaire THE CINELLI BROTHERS. Hun vader was gitarist en drummer in de plaatselijke kerk en beiden waren aanvankelijk sessie en jam muzikanten. Jorma GASPERI (bas) is de derde man van het trio en met Tom “JJ” JULIAN-JONES (mondharmonica, gitaar, zang), een jonge opkomende blues muzikant uit Zuid-Londen, wordt de bolognaise saus nog wat pittiger afgekruid. Voor hun studio debuut ‘Babe Please Set Your Alarm’ (2018) trokken ze naar in Londen naar de Soup Studio. In 2021 verscheen hun tweede album ‘Villa Juke Joint’. Dat Gabriele Camicioli de bandleden op de album hoes als circus apen portretteerde, is een verwijzing naar de uitbuiting van vaak jonge muzikanten door de muziek business. Ondertussen weet zowat iedere muziekliefhebber dat de Cinelli Bros een uitgesproken live band is, wat je kan horen op hun eerste live album ‘LIVE HERE and THERE’ (2026). Het werd samengesteld met 14 nummers (01u27) gekozen uit méér dan 270 verschillende shows doorheen 2025, om zowel de muzikale precisie als de rauwe sfeer van een liveoptreden te behouden. Het werd een momentopname van een band op volle snelheid. Rauw, vloeiend en authentiek... Op hun Swing Wespelaar-setlist stonden o.a. “Just Dropped In”, in de stijl van Booker T & MG’s “Pencil Pusher Doze”, gezien from the UK “Don’t Let Me Down” van The Beatles en in de finale “Choo Ma Gum”. The Cinelli Bros was, onder de streep, bij velen (ook voor mezelf) de band die op zaterdag muzikaal het meeste indruk maakte!

De Grammy-genomineerde singer/songwriter JANIVA MAGNESS behoort tot de absolute top van de hedendaagse blues en soul scene. In 2009 benoemde de Blues Foundation Magness tot “B.B. King Entertainer of the Year”, waarmee ze (na Koko Taylor) pas de tweede vrouw werd, die deze eer te beurt viel. Die top heeft ze bereikt met haar stem, die rauw en doorleefd is en bulkt van emotie. Daarnaast draait haar podium présence al meer dan 30 jaar rond authenticiteit en emotionele eerlijkheid. Geboren in Detroit/MI groeide ze op in moeilijke omstandigheden, wat haar muziek een bijzondere diepte geeft. Muziek werd haar houvast en uiteindelijk haar levenswerk. Sinds haar onafhankelijke debuut ‘More Than Live’ (1991) bracht ze al 18 albums uit waarin blues, soul, R&B en Americana elkaar voortdurend kruisen. Aanvang nineties ontmoette ze sessiemuzikant Jeff TURMES. In 1994 werd Turmes bassist bij Janiva's vaste band en een jaar later trouwden ze. Hier in Wespelaar stelde ze haar langverwachte livealbum ‘TRUTH IN THE ROOM – The CLEARMOUNTAIN SESSIONS’ (2026) voor. Het album werd opgenomen voor een intiem publiek van 150 genodigden en vastgelegd door de Amerikaanse mixtechnicus en platenproducer (Bryan Adams , David Bowie , Bon Jovi , Roxy Music , The Pretenders , Paul McCartney , Bruce Springsteen, Rolling Stones…) Bob Clearmountain, wat resulteert in een warme en bijzonder directe live-ervaring. Met 10 nummers op de tracklist krijgen we een mix van eigen materiaal en goedgekozen covers van (nu al) legendes als o.a. Tom Waits en Jerry Garcia (Grateful Dead, °1942†1995). Wie vergezelde haar? Zach ZUNIS op gitaar, Gary DAVENPORT op bas, Matt TECU op drums & Jim ALFREDSON op Janiva Magness: vocals Zach Zunis: guitars Gary Davenport: bass Matt Tecu: drums & Jim Alfredson op Hammond B3 orgel. Janiva stond hier na 20 jaar opnieuw op het podium met nummers als o.a. “Slipped, Tripped and Fell in Love”(‘Proud Blues Woman’ - 2026), “My Bad Luck Soul” (1999),  That’s What Love Will Make You Do” (Jerry Garcia, 2026) en “I Want Cry” (2012).

ERIC SARDINAS, de charismatische linkshandige gitarist die rechts leerde spelen en zanger uit Fort Lauderdale/FL die ooit Steve Vai (de buurman van Walter Trout) begeleide, staat wereldwijd bekend om zijn explosieve mix van blues en rock, met als handelsmerken zijn scherpe slidegitaar en rauwe, signature stem. Eind nineties brak Sardinas door met ‘Treat Me Right’ (1999). Het was het begin van een carrière waarin live-energie altijd centraal staat. Zijn muziek vertrekt vanuit de blues, maar wordt opgedreven door een stevige r’n’r-drive. Op het podium vertaalt zich dat in lange, meeslepende stukken, vurige solo’s en een band die constant tussen controle en chaos balanceert. Met recent werk zoals ‘MIDNIGHT JUNCTION’ (2023) blijft hij bewijzen dat zijn creatieve energie nog lang niet is uitgeput. In Wespelaar werd Sardinas gebackt door zijn vertrouwde ritmesectie: de altijd vrolijke bassist Jason LANGLEY & drummer Mario DAWSON. Op zijn setlist stonden o.a. “How Many More Years”, “I Wonder Who” en het toepasselijke “Bad Boy”. Sardinas is een artiest die blijft fascineren… Spijtig dat zijn gitaar hier niet mocht branden!

Mijn “likes” gaan voor de zaterdag-Swing-dag vooral naar THE CINELLI BROTHERS, maar ook JANIVA MAGNESS en GLORIA TURRINI verdienen zeker een grote pluim op hun hoed! Ladies FIRST!

Eric Schuurmans