De vrijdagavond van SWING is vaak een onderschatte avond maar werd, gezien de affiche, er één die ook dit jaar opnieuw verwonderde...  

De nu 26-jarige TOM EYLENBOSCH is een getalenteerde multi-instrumentalist uit Keerbergen, een Vlaams-Brabander pur sang. Als tiener koos hij eerst voor de toetsen, maar in de loop der jaren groeide zijn interesse ook voor gitaar, Hammond orgel en banjo. In de scene maakte Tom snel indrukn want hij werkte al samen met o.a. Mechelaar en Hohner-ambassadeur Steven Troch en Aartrijkenaar / halve-Gentenaar Guy Verlinde, met wie hij recent ‘Promised Land Blues’ (2025) opnam. Tom maakt als toetsenist ook deel uit van het Missy Sippy All Stars-collectief. In 2024 werd hij door de Belgian Blues Association genomineerd als “Beste Instrumentalist” én won hij met Guy Verlinde als “Beste Duo Act”. In 2025 schreef Tom Belgische muziekgeschiedenis, door als eerste soloartiest ooit de Belgian Blues Challenge te winnen. Hierdoor vertegenwoordigde hij België dit jaar tijdens de EBC in Katowice/Polen en, jawel scoorde er als “Best Solo Act”. Tom vervoegde inmiddels de band van Stef Paglia (Geert Schurmans: bas & Sven Bloemen: drums), wat e.e.a. nog boeiender maakt. Op zijn debuutalbum ‘MY KIND OF BLUES’ (2026) neemt hij ons mee naar de stad van legendes, The Big Easy, New Orleans. Op Swing deed Tom dit met verve over met zijn nog prille THE BRITTLE BONE BAND. Een band zonder gitarist, maar verder met Benoit MADDENS (drums), Pieter MORTIER (e bas), Jonathan ACKAERT (trombone), Werend Van Den BOSSCHE (sax, klarinet) & Olivier Vander BAUWEDE (harmonica, bvs). Op hun setlist stonden vooral nieuwe nummers als o.a. het rustige Latino getinte “What a Mess”, de Tiny Legs Tim-tribute “Still In Love” met de harp solo van Olivier en de swingende afsluiter van zijn debuutalbum “Special Kind of Lovin’”, met de trombone & klarinet solo van resp.  Jonathan & Werend. Met Dr. Johns “Such a Night” en “It’s All Over” van Bobby Womack en zijn schoonzus Shirley Womack, bewees Tom (zoals The Rolling Stones, die er in 1964 in de UK hun éérste #1-hit scoorden!) dat hij ook de klassiekers kent. “Veni, vidi, vici”: Tom “kwam, zag en overwon”, maar dat deed hij ook al eerder…

William Zachariah “ZAC” HARMON begon zijn muzikale carrière in Los Angeles/CA als songwriter, producer en sessiemuzikant, waar hij achter de schermen ook meewerkte aan tal van soul en blues producties. Hij speelde zo ooit in de band van Sam Myers (°1936†2006), een vriend van zijn vader. Zac debuteerde in 2003 solo met ‘Live @ Babe and Ricky’s Inn’. In 2005 verscheen zijn eerste studio album, ‘The Blues According to Zacariah’. Zac’s 5de studio album ‘Right Man Right Now’ (2016) was zijn debuut bij Blind Pig Records. ‘FLOREADA’S BOY’ (2024) was zijn 8ste studio album, zijn derde Catfood Records-release. Als muzikant balanceert Harmon ergens tussen diepe Mississippi-blues, warme Southern soul en krachtige elektrische blues, in de traditie van grootheden zoals B.B. King en Little Milton. Dat leverde hem meerdere onderscheidingen op tijdens de uitreiking van de prestigieuze Blues Music Awards. Op Swing Werd Zac Harmon (zang, gitaar) gebackt door THE DRIVE: bassist Nate “The Bass” ROBINSON, drummer Raphael “Lock Johnson” IGLEHART, gitarist Kingston “Soul Fingers” LIVINGSTON & toetsenist Corey “Brown Coy” LACY. Veteraan Harman wist met nummers als het funky “Hump In Your Back”, Muddy’s “Manish Boy” en Dylans klassieker “Knockin’ on Heaven’s Door” het publiek snel rond zijn vinger te winden. Met Zac Harmon kan je stellen: “The blues stays alive!”.

MIKE ZITO heeft na vele intense jaren alles moeten “overleven”,  om met een propere lei in Texas te kunnen herbeginnen. Als kind uit een arm gezin met 5 kinderen, woonde Mike met zijn familie in een klein appartement in St. Louis/MO. Als menig muzikant kende ook Mike zijn dieptepunten. Dakloos, verslaving, criminaliteit... Zito huwde, heeft kinderen die ook musiceren, is “clean” en reist nu de wereld rond met zijn songs. ‘Blue Room’ (Remastered 20th Anniversary Ed., 2018), Zito’s eerdere release bij Ruf Records, is de heruitgave van zijn 1998-solodebuut. Het is de opvolger van ‘First Class Life’ (2018), zijn 15de soloalbum. Mike woonde (32 jaar!) in Saint-Louis, de geboortestad van Chuck Berry en in de gitaarwinkel waar Mike werkte, werkte ook de drummer van Chuck Berry. Ook Chuck Berry's zoon kwam er af en toe. ‘Rock’n’Roll - A Tribute to Chuck Berry' (2019) werd (met drummer Matthew Johnson, bassist Terry Dry & toetsenist Lewis Stephens) opgenomen in Zito’s Marz Studio. Buiten het podium is Zito een gerespecteerd producer en medeoprichter van Gulf Coast Records. Of hij er staat met zijn eigen band, samenspeelt met Albert Castiglia in de Blood Brothers, of de vrolijke chaos van Bill Murray & His Blood Brothers leidt, Mike Zito streeft altijd naar hetzelfde: echte verbinding. Zijn laatste release kreeg de titel ‘OUTSIDE OR THE EASTSIDE’ (04/26). Op Moulin Blues 2023 in Ospel stond Mike op het podium met Blood Brother, Albert Castiglia. Hier In Wespelaar werd hij stevig gebackt door drummer Matthew JOHNSON & bassist Scot SUTHERLAND. Op hun setlist stonden uiteraard nummers uit zijn laatste album als o.a. de titelsong, aangevuld met nummers uit zijn dikke songbook als o.a. “Hell On Me” (2013), “Roll On” (2001) en “Judgement Day”. We kregen hier in Wespelaar een “andere”, wat meer ontspannen Mike Zito, die duidelijk in een beter doen was dan in Diepenbeek op Hookrock…

En zo zat de eerste dag er op. Een dag die, ondanks de regen, ons een goed gevoel gaf. NICE DONE Kris & Co.!

Eric Schuurmans