22ste Ed. ♫ ONE RUSTY BAND (CH/FR) ♫ BLUES SKILLS (BE) ♫ THOROBAD (FR/BE/RUS) ♫ GUY VERLINDE (BE)
♫ HOOK HERRERA BAND (US/BE) ♫ VANESSA COLLIER (US) ♫ BB & THE BLUES SHACKS (DE) ♫

HookRock-dag #3 was, met 7 bands op de affiche, muzikaal opnieuw een erg interessante en gevarieerde Blues & Roots dag. De ONE RUSTY BAND stond om 14u op de middenstip voor de beslissende aftrap. Met dit Zwitsers/Frans duo maakten we voor het éérst kennis toen de Boogie Beasts in 2019, in de ondertussen teloorgegane MOD in Hasselt, hun album ‘Deep’ voorstelden. Dit explosief blues/rock-duo bestaat uit de one-man-band van multi-instrumentalist Grégory GARGHENTINI, aka “Rusty” Greg (zang, gitaren, mondharmonica en footdrum) en tapdanseres en circusartieste Léa BARBIER,  aka “Jumping” Léa (wasbord, tamboerijn). Eind 2019 verscheen ‘Voodoo Queen’. Het was dan wachten tot in 2022 op de opvolger, ‘One More Dance’. We verloren ze daarna even uit het oog, tot in 2025 hun #3, ‘LINE AFTER LINE’ op onze tafel viel. Op hun setlist, met nummers als de on-the-road-song “Line After Line” en “Dust  Bowl”, “a lot of dirty bluesy music…”. Tapdansend, aan handen en voeten gebonden…

BLUES SKILLS is de nog “prille” Limburgse bluesband rond gitarist/harpist Marco De RYDT, toetsenist Gino KNUTS, bassist Gilbert WINTERS & drummer-met-ervaring, Wilfried CLAESEN (Bourbon Street). Onlangs werd Eddy MOCKERS als zanger/mondharmonica aangetrokken. Op hun setlist, met nummers als “Stormy Monday”, “Boom Boom (Out go the Lights)” en “Almost Cut My Hair” (‘Déjà Vu’, 1970), de iconische klanken van legendes als Rory Gallagher, Pat Travers, Crosby, Stills, Nash &Young en… Nostalgie!

Wij waren er in onlangs in juni zelf “live” bij toen George THOROGOOD & The DISTROYERS (met Texaan en frontman van Monkey Beat, gitarist Jim Suhler!) in de achtertuin van Muziekgieterij in Maastricht, met hits als “One Bourbon, One Scotch, One Beer”, “Move It on Over”, “Who Do You Love?”, “I Drink Alone”, “Get a Haircut” en het iconische “Bad to the Bone”, het publiek probleemloos overrompelden. Vanavond moesten we het hier “doen” met THOROBAD, een coverband met een Franse ritmesectie (Julius: bas & Jeremy: drums), met een Belgische zanger / slide gitarist: Gunther én, met een “verse” Russische saxofoniste, Elena. Hun wereldwijde opdracht: op HookRock de klassieke rock met Thorogood-nummers opnieuw op de kaart zetten. Geslaagd!…

De volgende Belgische muzikale inbreng is die van een creatieve bezige bij en Aartrijkenaar die vaak in Gent vertoeft, die al sinds 2008 non-stop door Europa toert én die al zo’n dozijn studio albums opnam, GUY VERLINDE. Voor Guy, die dit jaar in maart 50 werd, is 2026 daarnaast ook een bijzonder jaar! Na vijf jaar, een livealbum, een Belgian Blues Award voor “Best Band”, méér dan 300 concerten én een succesvolle “50th Anniversary Tour”, wordt het hoofdstuk met The ARTISANS of SOLACE (in hun laatste dagen met gitarist Stef Paglia & Tom Eylenbosch!) aan het einde van dit jaar afgesloten. Hun optreden in Diepenbeek, maakt deel uit van deze 50ste-verjaardags tour. The Artisans of Solace zijn verder naast Guy (zang, gitaar, harmonica), Stef (gitaar) & Tom “Brittle Bones” Eylenbosch (keyboards, banjo), René Stock (bas) en Benoit Maddens (drums, percussie). Het is een collectief van beregoede topmuzikanten, dat op nationale en internationale podia hun strepen ruimschoots verdiende! Op hun setlist, op de reis doorheen Blues, Roots en Americana en op weg naar de “opstanding” staan nummers als: “Me & My Blues” (Nobody Can Take My Blues Away)” (dat hij ooit speelde in de Bananapeel in Ruiselede met Guy Forsyth!), Bill Withers’ reggae-getinte singalong “Ain’t No Sunshine When She’s Gone” (een nummer dat Guy speelde op zijn eerste optreden in 2018) en de titelsong van zijn 2015-album, “Better Days Ahead”, de betere dagen komen er aan... Met Guy in zijn beste doen, Stef en Tom die uitpakten met waanzinnige solo’s om “U” tegen te zeggen en een publiek dat wild werd… Powered by the Blues, mag het een beetje méér zijn?

Op de affiche van (Danny van) move2blues stond hij al in 2004, daarna in 2007 en 2013 én voor de 4de keer in 2025, toen gebackt door de “exceptional-one and-only” Marc Tee Band. HookRock kon, gezien de banden met m2b, niet achterblijven en contacteerden de stoïcijnse zanger, mondharmonicaspeler en gitarist, de native Amerikaan, Steve “HOOK” HERRERA na zijn passage in 2007 opnieuw. Over zijn leven en verleden zou Herrera, wiens Indiaanse roots ver in de tijd teruggaan tot de Azteken, boeken kunnen schrijven. Problemen met malafide platen labels, racisme, serieuze gezondheidsproblemen, tegenslagen en existentiële onrust maken er deel van uit. Maar de rode draad in zijn leven blijft de muziek die hem als kind reeds overweldigde. Opgegroeid in een muzikale familie en rijke culturele context is geen enkel muziekgenre hem vreemd. Zijn laatste studio bezoek leverde hem het veelzeggende album ‘NO MATTER WHAT I DO’ (2011) op. Zijn sublieme  ‘Puro Mestizo’ (2007) is ondertussen bijna 20 jaar oud en Hook, die vond een nieuwe stek in Zweden. Hier stond de flamboyante “Hoed” Herrera opnieuw met de Marc Tee-band op het podium: met spelmaker, zanger/gitarist Marc “Tee” THIJS (Electric Kings, El Fish, The Scabs…), bassist Renaud “RL” LESIRE (Well Well Well, Coyote Blues Orchestra…) & drummer Steve WOUTERS. Gezien de vele aanwezige fans van het éérste uur, was dit duidelijk een doordachte en goede keuze! Géén setlist, maar lange jams gebaseerd op blues klassiekers, gedragen door Marc Tee, waarvan er één lang nummer is blijven hangen, Sonny Boy Williamsons, “Good Morning Little Schoolgirl”.  Wij van Rootstime deden voor zijn optreden met hem opnieuw een interview. Beide partijen keken hier naar uit!

Voor de grote finale was er éérst nog het optreden van singer-songwriter, multi-instrumentaliste, maar vooral saxofoniste, VANESSA COLLIER. Op haar debuutalbum ‘Heart Soul & Saxophone’ (2014) liet Vanessa horen dat in haar muziek meerdere stijlen zitten. Ze gaat elegant om met een mix van funky blues, soulblues en soft souljazz. Vanessa toerde in dat jaar méér dan een jaar met Grammy winnaar, Blues Hall of Fame artiest en blues gitarist Joe Louis Walker (°1949†2025). ‘Live @ Power Station’ (2022), haar éérste live album dat we voor Rootstime van Vanessa bespraken, werd opgenomen in de legendarische studio’s in NYC voor een intiem live publiek. Naast gitariste Laura Chavez, met wie ze al eerder samenwerkte, waren ook Byron Cage (drums), Andrew Crane (bas) & William Gorman (keyboards, bvs) er toen bij. Op de Rooierheide werd Vanessa gebackt door: Chris Vitarello (gitaar), Justice Guerera (bas) & Byron Cage (drums). Op haar setlist stonden uiteraard nummers uit haar vijfde studio album ‘DO IT MY OWN WAY’ (2024),  als het wat zwoele “Just One More”. Verder imponeerde ze op het relaxte “What Makes it Beautiful” (‘Heart On Line’, 2020) en “When Love Comes to Town” (‘Meeting My Shadow’, 2017). Met veel liefde en aardig funky getoeter!
 
BB and the BLUES SHACKS is een doorgewinterde Duitse blues band uit Hildesheim/Neder-Saksen, die in 1989 rond de Arlt-broers Andreas (gitaar) en Michael (zang, mondharmonica) opgericht werd. De “B.B.” in hun groepsnaam verwijst op de eerste plaats naar hun grote voorbeeld B.B. King, maar het zijn ook de hoofdletters van de groep “Boogie Bock”, waarmee alles begon. Sommigen gaan nog een stap verder en spreken van de Arlt “Blues Brothers”… De originele bandleden waren Andreas ARTL (gitaar), Andreas Bock (drums) en Martin Schlockwerder (bas). Door de jaren heen kende de band meerdere wissels in hun line-up. Aan hun laatste album ‘BLUES IS A STEW’ (2026) werkten ook Andreas’ broer, Michael ARTL (gitaar, bvs), Henning HAUERKEN (bas), Andre WERKMEISTER (drums) & Fabian FRITZ (piano, orgel) mee. Michael Artl & Co. spelen authentieke blues nummers, geïnspireerd door o.a. de Fabulous Thunderbirds, Little Walter, T-Bone Walker, Slim Harpo, Walter Horton en Tiny Grimes én meerdere blues stijlen blues, zoals Chicago Blues, West Coast, Swing en Jump Blues. Op hun setlist stonden uiteraard nummers uit hun recente album ‘BLUES IS A STEW’ (2026) en enkele klassiekers als “Backstroke” van Albert Collins”, een Otis Rush-klassieker (“Try to Have a Good Time…”) en de slow blues à la lettre, “I Can Take You to Heaven Tonight”. Deutsche gründlichkeit die erg gesmaakt werd!

Onder-de-streep: Dag #3 van de 22ste editie van HookRock kan je samenvatten als “hoe later, hoe schoner én beter volk”! GUY VERLINDE & Co. demonstreerden, Marc Tee duwde HOOK HERRERA opnieuw naar een hoger niveau en BB & BLUES SHACKS zorgden in de grote finale voor een feestje…”. Genau!