Van de Amerikaanse singer-songwriter/gitarist PETER PARCEK weten we dat hij op de middelbare school zat tijdens de Vietnamoorlog (de tweede Indochinese Oorlog) én dat hij een tijdje in Londen verbleef, waar hij de Britse opmars van de Blues meemaakte. Hij speelde er zelf in een Britse bluesband maar, omdat zijn Britse werkvergunning niet verlengd kon worden, moest hij terugkeren naar de States. Vanuit Middletown/CT, schuimde hij dan alle lokale blues clubs af en zag hij vele grote blues artiesten aan het werk. Na gespeeld te hebben met Nine Below Zero, begeleidde hij Hubert Sumlin. Na zijn verhuis naar Boston toerde Parcek als muziekdirecteur met Pinetop Perkins.

Parcek debuteerde in 2010 met ‘The Mathematics of Love’ (genomineerd tijdens de Blues Music Awards als “Best Debut Album”). Na de ep ‘Pledding My Time’ (2011) verscheen er zeven jaar later, een tweede studio album ‘Everybody Wants to Go to Heaven’ (2017). Op het album kon hij rekenen op de steun van gasten als Mississippi Allstars’ gitarist Luther Dickinson, Muscle Shols’ pianist Spooner Oldham, harmonica virtuoos Mickey Raphael, bassisten Dennis Crouch & Dominic John Davis.

Als opvolger op zijn album ’The Mathematics of Love’ (2021) verscheen er recent zijn #4, ‘MOST OF THE TIME’ (2026). De 13 nummers op de tracklist vatten Perceks roemrijke en vindingrijke carrière prachtig samen. Aan de ene kant hem als gitarist en songwriter en aan de andere, zijn stijl die zijn mentors als Perkins en Sumlin doet blozen. Zo is “Twistified”, de opener, een Andere naam voor de blues. Soms kunnen omstandigheden en situaties je geest en ziel kenteren, zelfs je innerlijke zelf in de war brengen, je verwrongen maken. Van de 13 zijn er 7 originele, de overige geïnspireerde interpretaties. Zo is er het beklijvende titelnummer, geschreven door Bob Dylan, de soulvolle versie van Bill Withers' “Grandma’s Hands” en John Hiatts “Mississippi Phone Booth”. OpMose Allisons “I Don’t Worry ‘Bout a Thing” balanceert het album tussen emotionele diepgang en buitengewoon muzikaal vakmanschap. Het album, geproducet door Grammy Award winnaar Ducky Carlisle (Buddy Guy, Susan Tedeschi), bood ook nieuwe mogelijkheden voor Parcek. Voor het éérst blazers op vier nummers en een uitzonderlijke reeks gastartiesten, waaronder de nu al legende Duke Robillard, Luther Dickinson (The North Mississippi Allstars), Mickey Raphael (Willie Nelson), Kevin Barry (Jackson Browne), Tim Carman (Parlor Greens, GA-20) Marc Hickox (Reckoners), Tom West (Peter Wolf), Mark Earley (Roomful Of Blues), Danielle Miraglia & Marco Giovino (beiden ook: Roomful of Blues).

Op “How Many Times” levert Tim Carman de aanstekelijke Afrikaanse drum groove en zette hij de andere muzikanten op het juiste pad. Marc Hickox (bas), Tim Carman (drums) & Mark Earley (horns) voegden hier ook een flinke dosis soul toe. Ronnie Earl inspireerde Parcek voor de blues shuffle, “Just Play Rhythm, Baby”. Van Tampa Red is “Stranger Blues” en Elmore James schreef mee aan het nummer. Aan “Poor Boy” werkte ook songwriter David Herwaldt mee. De track ademt de sfeer van ouderdom, ervaring, desillusie, acceptatie, blues en gospel. “When I’m Dead and Gone” is dan weer gebaseerd op echte feiten. Er klinkt wel wat woede door in de teksten, maar uiteindelijk draait het om vergeving en acceptatie. In de all-stars band die Parcek backten zitten Luther Dickinson (North MS Allstars), Mickey Raphael (Willie Nelson), Dominic John Davis (Jack White) en Mario Giovino (Robert Plant, Buddy Miller). De instrumental “Cold in Hand” is een hommage aan Albert Collins, “Three Feet in Back of My Head” is een door Al Green geïnspireerd nummer en “61 Highway” een klassiek delta blues nummer dat Fred McDowell voor zijn album ‘I Do Not Play No Rock'n'roll’ (Capitol, 1969) schreef. Er resten nog twee instrumentale bonus tracks: “Lord Help the Poor and Needy” van Jessie Mae Hemphill en “Swooshy” van Freddie King & Sonny Thompson. De eerste opgedragen aan Ducky Carlisie (een ingenieur/producer, die werkte met Buddy Guy) en op de laatste kan je nog eens Duke Robillard horen. Uitstekende release, een aanrader!

Eric Schuurmans

‘MOST OF THE TIME’ track list: 01.Twistified – 02.How Many Times – 03.Most of the Time [Bob Dylan] – 04.I Don’t Worry ‘Bout a Thing [Mose Allison] – 05.Just Play Rhythm, Baby – 06.Mississippi Phone Booth [John Hiatt] – 07.Stranger Blues [Elmore James, Bobby Robinson, Clarence Lewis] – 08.Poor Boy [w/David Herwaldt] – 09.When I’m Dead and Gone – 10.Cold in Hand – 11.Three Feet in Back of My Head – 12.61 Highway [Fred McDowell] – 13.Grandma’s Hands [Bill Withers] – bonus tracks – 14.Lord Help the Poor and Needy [Jessie Mae Hemphill] – 15. Swooshy [Freddie King, Sonny Thompson] | Music/Lyrics by Peter Parcek, w/ or as [#] – Producer: Peter Parcek & Ducky Carlisle / Tracks 5 & 10: by Marco Giovino | Credits: Peter Parcek: vocs, guitar / Marc Hickox: e bass / Dennis Crouch: a bass (10) / Dominic John Davis: a +e bass (5) / Tim Carman: drums, percussion / Marco Giovino: drums, percussion, Omnichord (5,10) / Tom West: organ, piano / Spooner Oldham: keys (10) / Duke Robillard: guitar (1,8,15) / Luther Dickinson: guitar (5) / Ted Drozdowski: e guitar (8) / Mickey Raphael: harmonica (5) / Mark Earley: horns

Discography PETER PARCEK: 4-Most of the Time [2026] | 3-The Mathematics Of Love [2021] | 2-Mississippi Suitcase [2020] | 1-Everybody Wants to Go to Heaven [2017] | Pledding My Time (ep, 4#) [2011]  |