Prachtige gedragen klanken op deze bijzondere cd met bjjdragen van Marc Copland (piano), Mark Feldman (viool), Drew Gress (contrabas op drie nummers), Anthony Pinciotti (drums op dezelfde drie nummers), Felix Henkelhausen (contrabas op de overige nummers), Jonas Burgwinkel (drums op de overige nummers). Het album is opgedragen aan drummer Anthony Pinciotti die overleed op 24 december 2024 op de jonge leeftijd van 49 jaar. Geliefd bij velen droeg hij volop bij met diepte en passie aan de muziek die we jazz noemen. Het samenspel van Marc en Mark klinkt heel bijzonder hetgeen niet een, twee, drie voor de hand ligt met de combinatie piano – viool. De grote namen hier zijn natuurlijk pianist Marc Copland (Philadelphia, 1948), ooit begonnen als saxofonist, dit is al zijn 50ste album. Violist Mark Feldman (1955, Chicago) komt aan zo’n 20-tal albums.

Het album opent met “Greensleeves”, een bekende Engelse folksong, Het vioolspel van Mark Feldman is ontroerend fraai en zoals gezegd de samenwerking met de piano van Marc Copland klinkt als een klok. “Afro Blue” van Mongo Santamaria uit 1959, toen hij speelde in het Cal Tjader Sextet, krijgt hier een superieure uitvoering. “Nardis” is een compositie van Miles Davis uit 1958, maar pianist Bill Evans nam het ook diverse keren op en deze versie lijkt eerder geïnspireerd door de versie van Evans met prachtige verstilde klanken. Een ander juweeltje op dit album is “Like it never was”, waarschijnlijk een compositie van de groep, een van de mooiste composities op dit memorabele album, een absolute aanrader!

Jan van Leersum.