Doug Duffey en BADD zijn een kwartet uit Noord-Louisiana dat zich specialiseert in 100% originele 'Bayou Funk', 'Swampedilic', Bluesiana en Delta Soul muziek. Beïnvloed door old-school funk- en soulklassiekers uit de jaren '70, maar ook door hun eigen regionale New Orleans funk, Memphis Soul, Louisiana R&B en Louisiana Delta blues, heeft deze band dit alles gerecycled, verfijnd, opnieuw gefunkt, hergedefinieerd en opnieuw verpakt in hun eigen persoonlijke, postmoderne knallende nummers op hun nieuwe en ondertussen hun vierde studioalbum, "Souvenirs". Met negen leuke originele nummers pompt het je geesten van begin tot eind op. Fans van Delbert McClinton zullen dol zijn op aangrijpende, prachtig georkestreerde ballads zoals het prachtige "Delta Melody", deze song is niet zozeer een bluesnummer, maar eerder een goede ballad. Doug zingt het erg goed, met een mooie pianobegeleiding, terwijl degenen die hunkeren naar een goed sfeervol nummer, de voorkeur zullen geven aan het rustige, "Axe Jes Rite", een eerder sensueel nummer in de stijl van Tony Joe White. Het is dan ook een broeierig nummer, terwijl de opener "Broken Heart And Empty Hand", een ingetogen nummer is vol spijt over een verloren liefde, met geweldig gitaarspel van Sumner, al is het opgenomen met een welluidende, diepe en ingetogen sfeer. Er staat dus echt voor ieder wat wils op dit nieuwe album, of je nu nieuw bent of veteraan in het genre.

Instrumentaal gezien zijn Duffey's piano en Dan Sumner's grommende gitaar een perfecte match. Maar wie zijn deze mannen? Doug Duffey werd in 2001 opgenomen in de Louisiana Hall of Fame en in 2009 in de National Blues Hall of Fame. Met zijn opname in de Blues Hall of Fame werd hij ook benoemd tot 'Louisiana Ambassador of the Blues'. Duffey werd geboren in Monroe, LA in 1950 en begon al op jonge leeftijd met zingen en pianospelen. Op veertienjarige leeftijd componeerde en trad hij professioneel op. Zijn eerste single, opgenomen in Nashville in 1970, werd door Billboard, Cashbox en Record World gekozen als 'Pick Hit' en brak door in de top 100-hitlijsten. Hij wordt als één van de meest productieve songwriters die in Louisiana woont genoemd en bracht in 1994 de eerste van een aantal albums uit onder zijn eigen naam. Hij schreef nummers voor vele andere artiesten, waaronder Marcia Ball, George Clinton, Funkadelic en Rare Earth, om er maar een paar te noemen. Later sloot hij zich aan bij zijn band Badd en bracht in 2019 hun eerste album "Play The Blues" uit, respectievelijk gevolgd door "Trapped in the Blues" in 2023 en "Ain't Goin' Back" in 2024. Dan Sumner is een internationaal geprezen gitarist die regelmatig optreedt en de wereld rondtoert met acts als Doug Duffey en BADD, Louisiana Soul Revival, Steve Howell en het Louis Romanos Quartet. Zijn favoriete gitaren zijn twee op maat gemaakte Benedetto archtop jazzgitaren. Hij is eigenaar en exploitant van Fort Sumner Studio, waar hij tientallen albums heeft opgenomen en/of geproduceerd van artiesten als Astro Motel, Logan and the Legendaries, The Vidrines, Gin Mobsters en Tito and the Fabulous Freeloaders, en natuurlijk ook deze nieuwe plaat.

Het viertal bestaat naast Doug Duffey (zang en toetsen) en Dan Sumner (gitaren / bas / zang / percussie) uit Adam Ryland op drums/percussie en Ben Ford op bas. Ze hadden ook een aantal gastmuzikanten: Betsy Shirley, Naomi Holder & de Sweet-N-Lo-Sistas (zang), Matt Morgan (mandoline), Mason Howard (accordeon), Bob Dowell (trombone), Bert Windham & Coby Heath (trompetten), Nate Johnson (tenorsaxofoon) & Wes Rougeou (sousafoon). De band noemt hun muziek nog steeds 100% Original Louisiana Blues, Delta Soul, Bayou Funk, Gumbo Jazz, dat een sound voorbrengt die je best kan beschrijven als Swampedelic. Alle nummers zijn geschreven door Doug Duffey en Dan Sumner en het is echt een grote diversiteit aan nummers. Naast de eerdere drie vernoemde hoogtepunten in de inleiding staan er nog sensationele songs op deze plaat, zoals "Bad Luck" waarin Duffey's Hammond B-3 en piano diepte en rijkdom toevoegen aan zijn klaagzang, het rockende "Better By Me" met het mooie gitaarspel van Sumner, en de vrouwelijke vocale begeleiding in het refrein, "Sinking Into The Blues" met zijn opzwepende pianosolo die je meevoert naar de blues, zoals de titel van dit nummer aangeeft, en is het titelnummer, "Souvenirs", met prachtig fingerpicking, een teder afscheid, een loslaten van herinneringen tot het afsluitende en meeslepende "Don't Let the Darkness In" dat dankzij de prachtige blazers en vrouwelijke stemmen dit nummer meer in een blues-dixieland sfeertje brengt. Al mist Doug Duffey soms wel eens die rauwe, authentieke blues, hebben alle arrangementen de vertrouwde elementen, zingt Duffey met overgave, oprechtheid en expressie, en zo horen we het maar al te graag.