Veteraan J.P. REALI is gitarist/multi-instrumentalist, singer-songwriter en audio ingenieur met als thuis, Newark/Delaware. Hij maakte in de eighties als lead gitarist deel uit van de psychedelische bluesband, The Next Step en vormde in de nineties, met zijn broer Chris, een akoestische roots/blues duo, The Reali Brothers. Reali maakte bijna vier decennia lang naam in de muziekscene van Washington D.C. tot hij naar het uiterste noordoosten van de VS, naar New England vertrok. Tijdens de Covid 19-pandemie verhuisde J.P. naar Delaware om zich te concentreren op optredens en lesgeven.

In 2010 verscheen J.P. Reali’s solodebuut album, ‘Bottle of Blooze’. In 2012 volgde (langzaam maar zeker) ‘The Road to Mississippi’. Zijn #3 verscheen in 2024, ‘Blues Since Birth’ en méér recent, ‘GRATEFUL BLUES’ (2026). Op deze 6-track ep werkte Reali (zang, gitaar) opnieuw samen met Jim Larson (producer, drums, percussie), Monty Cullum (bas) & Rich Budesa (keys).

Als grote fan van Grateful Dead, is dit Reali’s eerbetoon. In 1983 (hij was toen 17) ging Reali voor het éérst naar een GD-concert. Het was zijn eerste (muzikale) vrijheid, die gepaard ging met het verlaten van het ouderlijk huis en naar de universiteit gaan. Reali zag daarna Dead nog méér dan 90 keer optreden… Jerry Garcia (1965-1995), Bob Weir (1965-1999), Ron “Pigpen” McKernan (1965-1973), Robert Hunter (1967-1995) & John Perry Barlow (1971-1995) maakten tussen 1965 en 1995 deel uit van deze legendarische rock band. Alle hier genoemde bandleden zijn ondertussen overleden.

De gekozen 6 nummers kwamen uit een lange lijst die producer Jim Larson had samengesteld. Het zijn de nummers van Grateful Dead die hem in eerste instantie aanspraken, de blues roots van de band. “Easy Wind” drijft op de folk blues van de Grateful Dead in hun beginjaren, en is samengeperst tot een song met drie akkoorden. “Loose Lucy” dat origineel erg funky was, werd een rocker en “West L.A. Fade Away” stamt it de meest commerciële GD-periode, 1987. Robert (Hall) Weir (°1987†2026) was een Amerikaanse muzikant, songwriter én mede oprichter van Grateful Dead. “I Need a Miracle”, een Bob Weir nummer, krijgt een lyrische knipbeurt en een fusie van Texas shuffle met SRV. Het Delta-getinte “Mr. Charlie” is daarna indirect een ode aan Robert Johnson. “Tennessee Jed” tenslotte is dan weer een Piedmont blues, overgoten met Wiers eigenzinnige ritme-aanpak. Reali omschrijft de afsluiter zelf als een “unieke” versie van. Een ep voor liefhebbers van Reali, Greatful Dead en méér!

Eric Schuurmans

‘GRATEFUL BLUES’ track list: 01.Easy Wind [Robert Hunter] – 02.Loose Lucy – 03.West L.A. Fade Away – 04.I Need a Miracle [Bob Weir/John Perry Barlow] – 05.Mr. Charlie [w/Ron “Pigpen” McKernan] – 06.Tennessee Jed | Music/Lyrics by Robert Hunter/Jerry Garcia (2,3,6), or as [#] - Produced by Jim Larson | Credits: J.P. Reali: vocs, guitars / Jim Larson: drums, percussion / Monty Cullum: bass / Rich Budesa: keys / Rob Swanson: a bass (6) / Trina Meade: bvs (2)

Discography J.P. REALI: Grateful Blues, a Greatful Dead-tribute (ep,6#) [2026] | 3-Blues Since Birth [2024] | A Highway Cruise (ep,5#) [2019] | 2-The Road to Mississippi [2012] | 1-Bottle of Blooze [2010] |