|
||||||||
|
De nu 79-jarige Amerikaanse gitarist, componist en songschrijver Lenny Kusikoff is bij muziekkenners misschien beter gekend als Lenny Kaye, de sinds vele jaren gitaar spelende muzikant in de begeleidingsband van Patti Smith. Hij schrijft ook al jarenlang artikels in diverse muziektijdschriften en was de auteur van de in 1972 uitgebrachte retrospectieve anthologie “Nuggets: Original Artyfacts From The First Psychedelic Era, 1965-1968” over de geschiedenis van de Amerikaanse psychedelische en garage rockmuziek. Hij schreef daarnaast ook het boek ‘Autobiography’ over het turbulente leven van countrymuzikant Waylon Jennings. Als soloartiest heeft hij tot op heden nooit grootse dingen gerealiseerd met een singletje in 1966 en wat optredens met eigen bandjes als ‘The Zoo’ en sinds 1979 met de ‘Lenny Kaye Connection’. Hij speelde ook mee op een song van ‘The Fleshtones’ op hun album “Brooklyn Sound Solution” van 2011 en op twee nummers van ‘R.E.M.’ op hun plaat “Collapse Into Now” van 2011. Verder beperkte hij zijn muzikale bijdragen tot het decennialange meespelen op gitaar in de ‘Patti Smith Group’ en wat producerswerk voor o.a. Suzanne Vega, ‘James’, Jessi Colter en ‘Soul Asylum’. Maar nu debuteert hij op toch een zeer respectabele leeftijd met zijn eerste soloplaat getiteld “Goin’ Local” met daarop twaalf eigen nummers die hijzelf componeerde of samen schreef met collega-muzikanten. De meest opvallende song die zo ontstond was het zachtjes rockende nummer “Solstice” dat werd meegecomponeerd door Mrs. Patti Smith herself. Op de video’s bij dit verhaal kunt u luisteren naar een live gespeelde versie van het melodieuze nummer “The Things You Leave Behind” en een audio-track van de song “If I Were You”, beiden terug te vinden op dit album ”Goin’ Local”. Zelf zegt hij dat de songs op deze plaat over een vrij lange periode in zijn leven werden geschreven - soms maar twee per jaar - en dat ze soms heel persoonlijk zijn. Ze gaan over emoties, belevenissen en momenten van zelfreflectie die hij met zijn fans via deze liedjes wil delen. Met uitzondering van de gitaarrockende albumtiteltrack “Goin’ Local” is de algemene teneur van deze plaat eerder ingetogen en sober georkestreerd. Dat leverde enkele zeer mooie liedjes op zoals “This Love”, pianoballad “Let’s Make A Memory”, “A Friend Like You”, “Pennsylvania Girls” en de akoestische afsluiter “Yes I Will”, naast de twee songs die u op de video’s kunt beluisteren. Voor de plaatopname kon hij een aantal bevriende instrumentalisten overtuigen om hem daarin voor één of meerdere nummers bij te staan. Zelf tekende Lenny Kaye natuurlijk voor alle gitaarwerk en pedal steel en speelde hij op basgitaar bij vier tracks. De andere bassist van dienst was zijn langjarige vriend Tony Shanahan die ook in de ‘Patti Smith Group’ speelt, net als Jay Dee Daugherty die samen met Mark Sacco, Jeff Barg en Lou Rogai het drumwerk voor hun rekening nemen. Verder speelt Lou’s zoon Julian Rogai op contrabas bij twee tracks en zit jazzmuzikant Matthew Shipp achter de piano bij het nummer “Let’s Make A Memory”. Lenny Kaye zoals niemand hem ooit eerder gehoord heeft, dat is een passende samenvatting en omschrijving van dit behoorlijk verrassende album “Goin’ Local”. (valsam)
|
|||||||