|
||||||||
|
Finland, “het land van de (zo’n) 1(88.)000 meren”, is ook een blues land met uitstekende harmonicaspelers. HELGE TALLQVIST behoort er bij de top. De erfenis van George “Harmonica” Smith is bij Tallqvist -hij nam in 2009 met Grovy Eyes, ‘Plays George “Harmonica” Smith’ op- duidelijk in goede handen. Als je zo’n gepassioneerde muzikant samenzet met andere muzikanten én een groovy blues, R&B & soul band uit Helsinki, dan kan het resultaat niet uitblijven. Tallqvist, de ondertussen zowat beste Finse harmonicaspeler, is daarnaast ook een meester in het ontdekken van nieuw talent. Zo nam hij naast Emilia Sisco, ook al eerder Ina Forsman onder zijn vleugels. Tallqvist woont bij een meer op zo’n 25 kilometer buiten Helsinki. Volgens hem de ideale plaats om kinderen op te voeden en blues te spelen. Helge komt niet uit een muzikale familie, maar door zijn oudere broer kwam hij in aanraking met muziek en ontdekte hij zo de blues via Fleetwood Mac, Cream, Jimi Hendrix, Savoy Brown en de Allman Bros. De in Finland bekende blueszanger Per Ahlqvist wijdde Tallqvist in in de geheimen van de blues harmonica. Daardoor ging hij toen luisteren naar grootheden als Little Walter, Junior Wells, Sonny Boy Williamson en George “Harmonica” Smith. In 1982 bracht Tallqvist met Ahlqvist en een aantal andere vrienden drie weken door in Los Angeles en San Francisco. Daar ontmoette hij zijn helden George “Harmonica” Smith (°1924†1983), William Clarke (°1951†1996) en Rod Piazza. Na een eerdere samenwerking met UNNA KOGTEHISTO (de ep, ‘Never Give Up’, 2022) stond HELGE TALLQUIST met zijn band opnieuw met haar in de studio, ditmaal voor de opname van een full length album, ‘TODAY I SIGN THE BLUES’. De muzikanten die meewerkten aan het album zijn bekenden uit de Finse blues/roots scene, waar ervaring en “ruimdenkendheid” elkaar aanvullen en UNNA is een pop- en blueszangeres uit Helsinki. De HELGE TALLQVIST BAND bestond uit Jonne Kulluvaara op gitaar, gesteund door drummer Juppo Paavola & bassist Jaska Prepula. Het album werd opgenomen en gemixt in de Suprovox Analog Studio in Finland door Tomi en Emil Leino, met mastering door Antony Brantberg. De nummers op de tracklist zijn 10 covers. Goed opgenomen en goed gespeelde nummers vol blues, soul en een vleugje jazz. Ze zijn vooral slim en innovatief gere-interpreteerd. Het album opent met “Where Can I Go”, een klassieker uit 1947 van een Nederlandse zanger, Lazarus “Leo” Fuld (°1912†1997) aka “The King of Jiddische Music”. Fuld was gespecialiseerd in het Jiddische lied. Het Jiddische Joden Duits werd historisch gesproken door Asjkenazische Joden. Het nummer is hier herwerkt tot een rustige, jazz-geïnspireerde soul song. “Voodoo Man” van de nu 96-jarige MissLillia Lavell "Lavelle" White (°1929) leunt kort tegen het origineel aan. Hier doet Jonne Kulluvaara subliem de gitaarsolo van Clarence Hollimon over. Peylia Marsema Balinton (°1935†2024) aka Sugar Pie DeSanto was een Amerikaanse R&B zangeres en danseres. Haar “Use What You Got”, kreeg een serieuze Mannish Boys-achtige remake, op “Somebody’s Always Trying” van soul/blues zanger Ted Taylor (°1934†1987) ditmaal géén blazers, maar Tallqvist’s sublieme blues harp en de prachtig gezongen titelsong, de Aretha Franklin-klassieker die erg strak klinkt, lijkt Unna op het lijf geschreven te zijn. Telkens leggen drummer Juppo Paavola en bassist Jaska Prepula hier een reeks solide grooves neer. Leonard Feather (°1914†1994) was een Britse jazz pianist, componist en producer. “I Would if I Could” is een jazzy nummer van hem uit 1944, hier herwerkt tot een rustige shuffle. Tallquist’s harmonica maken de klarinet en trompet ook nu weer overbodig. Sterker nog, in “Will My Man Be Home Tonight” van Chicago blues/slide gitarist Earl (Zebedee) Hooker (°1930†1970) imiteert Tallquist de gitaarintroductie op zijn mondharmonica. Op Ann Peebles' “My Man” kiezen ze echter voor een andere, een veel soepelere, weg dan het origineel. “Part Time Love” daarentegen blijft behoorlijk trouw aan de versie van Little Johnny Taylor (°1943†2002). Unna zingt het vanuit het perspectief van de andere partij. Het album eindigt daarna met Wes Montgomery's instrumentale nummer “In and Out”, met Kulluvaara en Tallqvist die perfect samenspelen op gitaar en mondharmonica. ‘TODAY I SING THE BLUES’ van UNNA & THE HELGE TALLQUIST BAND is niet zomaar een compilatie van aardige covers, maar een emotionele achtbaan. “An emotional roller coaster…” Eric Schuurmans
‘TODAY I SIGN THE BLUES’ track list: 01.Where Can I Go [Leo Fuld] – 02.Voodoo Man [Lavelle White] – 03.Use What You Got [Super Pie DeSanto] – 04.Somebody’s Always Trying [Ted Taylor] – 05.I Would if I Could [Leonard Feather] – 06.Today I Sing the Blues [Aretha Franklin] – 07.Will My Man Be Home Tonight [Earl Hooker] – 08.My Man [Ann Peebles] – 09.Part Time Love [Little Johnny Taylor] – 10. In and Out [Wes Montgomery] | Music/Lyrics by as [#] | Credits: Unna Kogtehisto: vocs / Helge Tallqvist: chromatic & diatonic harmonica / Jonne Kulluvaara: guitar / Juppo Paavola: drums / Jaska Prepula: bass Discography HELGE TALLQUIST (BAND):Today I Sign the Blues, w/Unna [2025] | Never Give Up, w/Unna (ep,4#) [2022] | Voodoo Woman, w/Charlotta Curves [2021] | You Ain’t Heard, w/Emilia Sisco [2018] | Emilia Sisco & Helge Tallqvist Band (ep,4#) [2015] | In Footsteps [2015] | Hangin' Loose, w/Tykopaatti [2015] | Ina Forsman w/Helge Tallqsvist Band [2013] | Helge Tallqvist & Jukka Gustavson Band plays Erik Lindström [2011] | Gyan Dookie & Telecaster Combo – 20 Years After [2007] | Puistoblues- Aged and Mellow, w/Groovy Eyes (Anniversary album) [2007] | Blues News Is Coming - Anthology of Contemporary Finnish Blues [2006] | Helge Tallqvist & Groovy Eyes plays George "harmonica" Smith [2005] | Scandinavian Blues Party, w/Deep Blue Divers [2002] | Something blue..., w/Deep Blue Divers [2002] | Hitsville Hop, w/Deep Blue Divers [1995] | More Living Finnish Blues, Gyan Dookie & Telecaster Combo [1992] | More Living Finnish Blues, Deep Blue Divers [1992] | Nite Time Jumpers Strolling with... [1991] | Ilkka Rantamäki Cat House [1989] | The Hangovers The Hangovers Blue North [1988] | Ilkka Rantamäki Borderline [1987] | Marilin Marilin [1986] | Gyan Dookie & Telecaster Combo Living Finnish Blues vol 1 [1986] | Gyan Dookie & Telecaster Combo Blue North [1984] |
|
|||||||