ROMANTICA - OUTLAWS

Mij waren Ben Kyle en zijn band Romantica tot voor kort volslagen onbekend en even leek het erop, dat mijn kennismaking met hun werk er eigenlijk een beetje om verkeerde redenen kwam. Dat zit zo: eigenlijk is deze CD een compilatie van songs, die om de ene of andere reden de eindmeet niet haalden bij de vier vorige platen van de band en ze kwam er kennelijk, omdat Kyle volop herstelt van een heel erge vorm van de ziekte van Lyme en het samenstellen van deze compilatie past in dat herstel.

Het is geweten dat Lyme lelijk huis kan houden in een menselijk gestel en bij Ben moet het zodanig erg geweest zijn, dat hij bij momenten meer met zijn testament bezig was, dan met het bedenken van nieuwe songs en deze plaat moet je dus in dat kader beluisteren. Wat je je vanaf de eerste beluistering wel afvraagt, is waarom deze songs in hemelsnaam afvielen bij vorige platen. Immers: Ben Kyle blijkt een uitmuntende songwriter te zijn, die quasi moeiteloos fraaie melodieën en zinnige teksten aan elkaar weet te koppelen en die zich daarenboven ook met mooi volk weet te omringen om één en ander aan de tape toe te vertrouwen.

Opener “Love in the Winter” is daar een heel knap voorbeeld van, met zijn rustig ritme en fijne gitaarriffs, waartegen de leuke stem van Ben zich kan draaien en wentelen en waarbij de backing stem van Carrie Rodriguez en de pedal steel van Eric Heywood de song mee optillen naar volwaardig singleniveau. Die steel gitaar is niet de hele tijd in handen van Heywood: op “Dear Caroline” wordt ze bespeeld door Joe Savage, die ook mee de klank bepaalt van de hele leuke en radiovriendelijke, zij het niet echt onvergetelijke versie van Leonard Cohen’s “Hallelujah”. Dat is één van de twee covers op de plaat. De tweede is er eentje van onze favoriete Beatle, George Harrison: zijn “Something” krijgt een versie mee, die behoorlijk dicht bij het origineel aansluit en tegelijk meer “Beatles” klinkt, dan wat de Fab Four er destijds zelf van maakten.

Dat is allemaal mooi en fraai gezongen en goed gespeeld, maar het verdwijnt wel naar de achtergrond, zodra je “Do Go Gently” hoort, een nummer waarin Kyle zich wentelt in herinneringen aan zijn overleden grootmoeder, een waanzinnig mooi nummer dat op geen enkel moment klef of ongeloofwaardig klinkt. Het afsluitende duo, publiekslieveling “Baby Killed Bobby” en “The Dark”, een live-registratie, waarop Ryan Adams duetteert met Kyle, staan perfect op hun plaats en bekronen een fijne plaat, die misschien beter -voor Ben Kyle dan- niet gemaakt had hoeven te worden, maar waar ik toch verdomd blij mee ben. Ik wens de man een terugkeer naar een goede gezondheid toe, al denk ik dat een wat rustiger leven met vrouw en vijf kinderen ook niet verkeerd is…

(Dani Heyvaert)


Artiest info
Website  
 

Label: La Traviata Records

video