JW-JONES - LIVE

 

“ The spark that has awakened new sonic frontiers for the veteran
Maple Blues Award-winning Ottawa bluesman... “

Canada is een uitgestrekt en groen land, maar ook een geweldig muziek en zeker een prima blues&roots land. Dit bewezen eerdere recencies van Adam Karch, Al Lerman, Angel Forest, Avi Katz, Bill Wood, Black Cat Bones, Blue Moon Marquee, Blues Delight, Brent Johnson, Buffy Saint-Marie, Carolyn Fe, Cecile Doo-Kingue Chris Antonik, Colin James, Colleen Renissen, Cousin Harley en… (ja, ik ben gecontroleerd gestopt na de letter “C”…) op de vertrouwde Rootstime website al uitvoerig. De nu achtendertig jarige J-W Jones uit Ottawa, voegden we hier al eerder (en met veel plezier) aan deze lange rij Canadese artiesten toe.

Singer-songwriter JW-Jones is blues gitarist en band leider. Hij won al meerdere Maple Blues Awards (de éérste in 2000 als “Best New Artist”) en, was in 2015 Juno Award Nominee met “Blues Album of the Year”. Jones debuteerde in 2000 bij het NorthernBlues Music label met ‘Defibrillation’. Zij brachten zijn eerste zes albums uit. Jones werkte ook samen met Ruf Records, Blind Pig Records en Solid Blues Records.

Jones won in 1998 de wedstrijd "Battle of the Bands" waarmee hij ook studio tijd won. Hij nam toen een demo met zes nummers op. Een jaar later won hij de Ottawa Blues Guitar Riff-Off competitie, met opnieuw studio tijd in het prijzenpakket. Hij nam hiermee zijn debuut album ‘Defibrillatin’ [2000] op. Op dit album zijn Steve Marriner op harmonica, toetsenman Pierre Chrétien, drummer Steve Hiscox te horen. Voor zijn album ‘Kissing in 29 Days’ [2006] kon hij rekenen op saxofonist David "Fathead" Newman (hij werkte twaalf jaar lang samen met Ray Charles), voor zijn album ‘Bluelisted’ [2008] op “Little” Charlie Baty (Little Charlie & the Nightcats), Junior Watson, Richard Innes en Larry Taylor en voor het album ‘Bluelisted’ [2009] op de toen achtenzeventig jarige blues gitarist Hubert Sumlin (Howlin' Wolf). ‘Belmont Boulevard’ [2014], Jones’ eerste release bij Blind Pig Records, werd opgenomen o.l.v. producer Tom Hambridge.

Jones werd ondertussen al uitgenodigd door Buddy Guy om met hem op te treden in zijn club Legends in Chicago, IL én door Canned Heat, tijdens hun optreden op het Ottawa Bluesfest in 2015. Als opvolger van ‘High Temperature’ [2016] bracht JW-Jones recent bij Solid Blues Records een live album uit. Colin Linden is de co-producer en zanger / gitarist op het album.

“I felt a new sense of freedom…”

Een verzameling van elf nog niet eerder uitgegeven songs, opgenomen gedurende twee avonden in het telkens uitverkochte Gatineau, QC Theatre in Québec, vullen de track list. Co-producer Zach Allen (Taj Mahal / Keb’ Mo) hielp JW bij de opnames.

Opvallend zijn nummers als “I Don’t Believe A Word You Say” en Howlin’ Wolf’s “Moanin’ at Midnight”. Niet alleen omdat beide nummers zes tot meer dan negen minuten duren, maar vooral door de manier waarop JW op gitaar zijn uitgesponnen solo’s beleeft en, hierbij heel knap ondersteund wordt door bassiste Laura Greenberg en drummer Will Laurin. JW-Jones bevestigt zijn status van een van Canada’s meest veelzijdige blues artiesten, die met één voet het pad van de traditionele blues van o.a. Howlin’ Wolf’s sideman Hubert Sumlin en harmonica legende Charlie Musselwhite (beiden zijn te horen op Jones’ ‘Midnight Memphis Sun’ [2010]!) én met de andere voet, het pad van blues tijdgenoten als Robert Cray bewandelt.

“Audiences get excited because it’s all so organic…” notes Jones, who stretches out with his Goldtop Gibson Les Paul…

Ook in de “modern days music” vindt JW zijn inspiratie. Dit laat hij horen in nummers als de opener, Robert Cray’s ”A Memo (Nothin’ But Love)” -een nummer geschreven door Cray’s bassist Richard Cousins & Ackle- en Bob Dylan’s ”Tonight I’ll Be Staying Hre With You”. Hier kunnen we ook ”Catch That Teardrop” van Carol Reese & Hampton Reese (bekend van The 5 Royales), ”That’s Alright” van Jimmy Rogers en “Way Down Inside” vanJ. Huntsman aan toevoegen.

Een opmerkelijke nummer is de afsluiter ”I Might Not Come Home At All / Medley”. In de medley worden maar liefst de riffs van zeventien klassieke songs (van o.a. Ventures, Surfaris, Beatles, Rolling Stones, Johnny Rivers, Led Zeppelin, Heart, Shadows, Roy Orbison, Chuck Berry…) door JW knap verwerkt.

JW-Jones 10de album ‘Live’ was (inderdaad) “de vonk voor de ervaren Maple Blues Award winnend bluesman uit Ottawa om nieuwe sonische grenzen te kunnen opwekken”. Op ‘Live’ voel je JW-Jones’ bevrijding, is hij vernieuwend en houdt hij contact met het verleden. Knap album van een blues man die we op onze podia te weinig mogen meemaken.

“ On 'Live' you feel JW-Jones' liberation. J-W Jones is innovative and keeps in touch with the past. Excellent live album of a contemporary blues man which we would like to see more on our stages… “  -  www.rootstime.be

Eric Schuurmans

 

Album track list:
01.”A Memo (Nothin’ But Love)” [A.Hendrix/R.Cousins] – 02.”Need You So Bad” [R.King] – 03.”I Don’t Believe a Word You Say” [Harper/Musselwhite/Ingalis/Mozersky/Richardson] – 04.”Moanin’ At Midnight” [C.Burnett] – 05.”Tonight I’ll Be Staying Hre With You” [B.Dylan] – 06.”Early Every Morning” [R.King] – 07.”You’re Gonna Need Me” [A.King] – 08.”Catch That Teardrop” [C.Reese/H.Reese] – 09.”That’s Alright” [J.Rogers] – 10.”Way Down Inside” [J.Huntsman]– 11.”I Might Not Come Home At All / Medley (17 songs)” [D.Dickerson – Medley: Ventures, Surfaris, Beatles, Rolling Stones, Johnny Rivers, Led Zeppelin, Heart, Shadows, Roy Orbison, Chuck Berry…] – Written by as [noted] ℗ 2018 – Produced by JW-Jones & Zach Allen

Album line-up:
J-W Jones: vocs, guitar
Laura Greenberg: bass, vocs
Will Laurin: drums, vocs
Don Cummings: Hammond organ

Discography JW-JONES:
Live [2018] | High Temperature [2016] | Belmont Boulevard [2014] | Seventh Hour [2012] | Midnight Memphis Sun [2010] | Bluelisted [2008] | Kissing In 29 Days [2006] | My Kind Of Evil [2004] | Bogart’s Bounce [2002] | Defibrillatin [2000]  

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Solid Blues Records

video